Tv-recensie Medialogica

Wat media wel en niet mogen doen bij het oplossen van de moord op een kind

In de aflevering van Medialogica van gisteravond stond de dood van Nicky Verstappen centraal. Althans: niet de 11-jarige Nicky zelf, die een dag nadat hij was verdwenen uit een jeugdkamp op de Limburgse Brunssummerheide dood werd aangetroffen, maar de rol van de media bij het oplossen van de zaak. De media in dit geval zijn voor een groot deel Peter R. de Vries. Hij was het die in 1998, op verzoek van de ouders Verstappen, het misdrijf ging onderzoeken.

Er waren archiefbeelden uit 1998 van politieagenten die op de Limburgse heide over een rood-wit lint heen stapten en van Peter R. de Vries die, met een te grote stropdas en de machtige snor onder de haakneus, zijn programma Peter R. de Vries, misdaadverslaggever opende. ‘Welkom bij het programma dat onderzoekt, ontmaskert, aanklaagt, verdedigt en altijd de onderste steen boven probeert te halen.’

De Vries had met de ouders te doen, zegt hij nu, twintig jaar later. En dus toog hij destijds naar het Limburgse dorpje Heibloem waar hij, overtuigd dat de dader daar rondliep, rigoureus te werk ging. ‘Hij is daar knetterhard tekeer gegaan’, zei Jos van den Broek, verslaggever bij de regionale zender L1. ‘Hij heeft daar rondgelopen, mensen achtervolgd, mensen geïnterviewd.’ Zijn collega Claire van Dyck, van dagblad De Limburger zei dat de methode van De Vries het Limburgse dorpje deed sluiten als ‘een oester’ en de gevolgen ervan twintig jaar later nog steeds merkbaar zijn. De Vries zelf heeft geen spijt. ‘Achteraf is elke opgeloste moord buitengewoon makkelijk.’

Dat vraagstuk – wat is er wel en niet geoorloofd bij het oplossen van de moord op een kind – was het zwaartepunt van deze aflevering van Medialogica. Was het verantwoord dat iemand als Peter R. de Vries zich als half rechercheur, half journalist zo met deze zaak ging bemoeien? Tegelijkertijd werden regionale media L1 en De Limburger door politie en justitie verleid tot het tekenen van een mediacontract, waarin was vastgelegd dat beide partijen elkaar zo veel mogelijk zouden helpen. ‘Wij hadden behoefte aan informatie’, zei journalist Van Dyck, ‘politie en justitie hadden behoefte aan publiciteit en aandacht.’

Die publiciteit en aandacht kwamen er, met groot succes als gevolg: de opkomst bij het vrijwillige dna-onderzoek was enorm en leidde uiteindelijk tot de arrestatie van Jos B. Maar politie en justitie hielden zich niet aan hun kant van de deal, waardoor L1 en De Limburger met lege handen achterbleven. ‘Hebben de media zich voor het karretje van justitie laten spannen?’, vroeg de voice-over van Medialogica zich hardop af. ‘Is er gebruik gemaakt van sociale druk? Hoe vrijwillig is het dna-verwantschapsonderzoek eigenlijk?’ De respectievelijke conclusies die uit deze Medialogica getrokken konden worden: absoluut; een beetje wel; niet supervrijwillig.

‘Is dat erg?’ vroeg een verslaggever van Medialogica tegen het eind van de aflevering. De journalist in mij knikte ernstig. De mens haalde zijn schouders op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden