Profiel Paul Rudd

Wat maakt Paul Rudd, die onhandige goedzak uit al die komische films, zo ontzettend Paul Rudd?

Paul Rudd in 2016. Beeld Getty

Rudd is de charmante buurman, de knappe voorleesvader. Hij oogt zo gewoon, zo naturel, dat je bijna zou vergeten dat hij dit imago met zorg cultiveert. 

Goed. Dit klinkt misschien een beetje raar, maar de volgende keer dat u met uw telefoon een foto van iemand neemt, probeer het dan eens zo te doen: buig de wijsvinger van de hand waarmee u niet de telefoon vasthoudt en houd die een klein stukje van de lens af. Probeer de geportretteerde zo in het frame te brengen dat hij of zij precies tussen het eerste en derde (en dus onder het tweede) vingerkootje terecht komt. Afdrukken. Nu lijkt het op de foto – als het goed is – alsof er een paar billen boven de geportretteerde hangt. Veel plezier ermee.

De ‘billenfoto’ die Paul Rudd maakte met behulp van zijn hand van presentator Sean Evans in het interviewprogramma Hot Ones.

Deze artistieke benadering van portretfotografie werd onlangs uit de doeken gedaan door acteur Paul Rudd. In het interviewprogramma Hot Ones, waarbij de interviewer en de geïnterviewde gefrituurde kipvleugels eten (omdat Rudd minder vlees wil eten gebeurde het in zijn geval met bloemkoolstronkjes) en die in steeds hetere saus dippen, bracht Rudd de theorie gelijk in de praktijk door interviewer Sean Evans te fotograferen. Het resultaat was verbluffend. Rudd gebruikte daarna een andere vinger. ‘Ik heb geleerd dat mijn pink, in de juiste hoek, het fantastisch doet als scrotum.’

Finest moment

Dames en heren, Paul Rudd. De 50-jarige acteur beleeft zijn finest moment. Als het personage Ant Man was hij eerder dit jaar te zien in Avengers: End Game, hij had een rol in Between Two Ferns: The Movie, volgend jaar verschijnt Ghostbusters 2020 en onlangs kwam zijn eigen Netlix-serie uit, Living With Yourself. Daarin speelt Rudd de uitgebluste Miles, die een obscure spa bezoekt, gekloond wordt en verder moet leven met een optimistische versie van zichzelf. Vanzelfsprekend speelt Rudd zowel Miles als kloon-Miles.

In het programma Billy on the Street, waarin presentator Billy Eichner hysterisch over straat rent, vragen schreeuwt tegen voorbijgangers en ze beloont met een dollar als ze het goede antwoord geven, vroeg Eichner een paar jaar geleden aan voorbijgangers of ze seks wilden met Paul Rudd. Vrijwel iedereen zei ja. Vooruit, het hielp misschien ook dat Paul Rudd er zelf bij was en er een beetje hulpeloos bij keek, maar het zegt wel iets. Iedereen houdt van Paul Rudd. En als je dat niet doet, dan is dat omdat je hem niet kent. Of omdat je niet van leuke mensen houdt. Hoe kan dat? Wat is de aantrekkingskracht van Paul Rudd? En wat is zijn huidverzorging-routine?

Bliksemschicht

Paul Rudd werd geboren in 1969 in Passaic, New Jersey. Zijn vader had een hoge functie bij vliegtuigmaatschappij TWA, waardoor Rudd al op meerdere plekken in Amerika had gewoond voor hij besloot aan de American Academy of Dramatic Arts te gaan studeren in Los Angeles. Het acteren was geen heilige roeping, vertelde hij een paar jaar geleden in de podcast WTF with Marc Maron. Het ‘bliksemschicht-moment’ kwam toen zijn buurman (die zelf acteur was en een paar zelfgemaakte filmpjes van Rudd had gezien) hem vroeg of acteren niets voor hem was. Dit gaf Rudd het laatste duwtje. ‘Ik besloot gewoon dat ik er helemaal voor zou gaan.’

Het waren zeker geen onaardige films waarin Paul Rudd zijn eerste rollen speelde. In 1995 was hij Josh in Clueless en een jaar later trok hij als Dave Paris een astronautenpak aan voor Romeo + Juliet. Maar Rudds echte doorbraak kwam bijna tien jaar later, met zijn vertolking van machoverslaggever Brian Fantana in de komedie Anchorman. ‘Een ommekeer’, volgens Rudd. Het was de eerste keer dat hij samenwerkte met producent Judd Apatow. De twee raakten bevriend en Rudd speelde in de Apatow-films The 40 Year Old Virgin (2005), Knocked Up (2007) en Forgetting Sarah Marshall (2008). Zo kwam hij in contact met acteur en regisseur Jason Segel, die Rudd vroeg voor I Love You, Man (2009), waarin Rudd een rol speelde waarop hij in de jaren daarna meermaals zou variëren. Rudd is Peter Klaven, een onhandige, ongemakkelijke, alledaagse man die geen mannelijke vrienden heeft en voor zijn aanstaande huwelijk op zoek moet naar een best man, een getuige. Hij ontmoet alfaman Sydney Fife (Segel), die hem op sleeptouw neemt in een leven vol luchtgitaar (de memorabele slappin’ tha bass-scène), man caves (inclusief masturbierstation) en oerkreten midden op straat.

Beeld Hot Ones

In Wanderlust (2012) was hij vervolgens de ongemakkelijke echtgenoot die met zijn vrouw een hippiecommune bezoekt en in This is 40 (2012) (de opvolger van Knocked Up) speelt Rudd een vader en echtgenoot die worstelt met een midlifecrisis. De vermakelijkheid van al die films is voor een niet onaardig deel te danken aan Rudd en de manier waarop hij zijn personages vertolkt. ‘Een eminente doorsneeman – of, tenminste, het soort filmster dat je ervan overtuigt dat hij een doorsneeman is, terwijl hij charisma en egoloos zelfvertrouwen uitstraalt’, schreef de Britse krant The Independent onlangs. ‘Je weet nooit of je lacht om zijn personages, of dat je ze uitlacht. Of misschien lachen ze wel om jou.’ The Guardian smeet een paar jaar geleden met termen als ‘de ultieme goedzak’, ‘stralende vriendelijkheid’, ‘Mr. Good Guy’ en ‘het perfecte fantasievriendje’.

Een recent interview met The New York Times begint met hoe Rudd naar Once Upon A Time In Hollywood was geweest en lichtelijk uit het veld geslagen de bioscoop verliet. Dat kwam door Brad Pitt, die in de film optrekt met Leonardo DiCaprio, vecht met (het personage) Bruce Lee en zijn shirt uitdoet om een televisieantenne te repareren. ‘Mijn God’ dacht Rudd, ‘wat een filmster. Zo cool.’

Filmster

Zo’n filmster is hij zelf niet. Rudd in The New York Times: ‘Ik heb me er behoorlijk vroeg bij neergelegd dat ik niet die kerel zou worden over wie mannen zouden roepen: Ja! Hem wil ik zijn!’

Hij is dan geen Brad Pitt, maar laat het duidelijk zijn: Paul Rudd is wel degelijk een filmster. Sinds hij een rol had in Marvels Ant Man (2015) behoort hij definitief tot de gevestigde orde. Zijn aanwezigheid in de succesvolste film ooit, Avengers: End Game (2019), heeft hem bij het grote publiek definitief op de kaart gezet. Toch heeft hij zelf geen behoefte aan die sterrenstatus, blijkt uit het interview. 

Neem de kwestie van zijn schijnbaar eeuwige jeugd. Ooit, in een ver verleden, (2002), speelde Rudd in Friends het vriendje van Phoebe, Mike. Door de immer aanhoudende populariteit van Friends komen steeds meer mensen erachter dat Rudd een rol had in de serie en dat hij, in tegenstelling tot de rest van de cast, niet ouder lijkt te worden. De obsessie met zijn eeuwige jeugd heeft op het internet bijbelse proporties aangenomen. In februari dit jaar twitterde iemand twee foto’s van Rudd. Eentje uit 1999 en een uit 2019, met daarbij de tekst: ‘I need some freaking answers.’ Aan Rudd zelf is het geintje niet besteed. ‘Ik weet niet wat ik erover moet zeggen’, zei hij tegen The New York Times. ‘Er valt gewoon niets over te zeggen.’

Paul Rudd is net als Leonardo diCaprio of Brad Pitt beslist geen onaantrekkelijke man, maar de sleutel tot zijn populariteit is zijn aanraakbaarheid. Rudd is de charmante buurman, de knappe voorleesvader. Zijn aantrekkingskracht zit hem in een alledaagsheid die hij combineert met moeiteloze humor, een permanente twinkeling in de ogen en de optimistische ontspannenheid van iemand die elke dag precies genoeg CBD-olie inneemt. 

Paul Rudd vorige maand in Los Angeles. Beeld GC Images

Hij is het aardige klasgenootje dat het tot filmster heeft geschopt, maar nog altijd langs de deuren gaat met Halloween (dit is overigens echt zo. Vorig jaar ging Rudd samen met zijn dochter de straat op, verkleed als Weird Al Yankovic). Hoe achteloos het er ook allemaal mag uitzien, en hoe geïmproviseerd zijn interviews (Rudd zoekt vaak naar woorden en lijkt ter plekke op bepaalde gedachten te komen) ook mogen overkomen, in zekere zin cultiveert Rudd zijn eigen imago met zorg. Meermaals heeft hij gezegd dat hij bepaalde dingen uit zijn leven zo vaak en in zulke hapklare brokken heeft verteld, dat hij zelf niet meer weet of het klopt. Bovendien gaat er wel meer schuil achter die vrolijke groene ogen en Olaz-huid, maar houdt Rudd dat zorgvuldig verborgen. ‘In mijn privéleven’, vertelde hij tegen The Telegraph, ‘heb ik te maken met alle littekens en trauma’s en echte dingen uit mijn echte leven. In het openbaar vertoon ik daar een hele gefilterde, gepolijste versie van.’

‘Wie had dit gedacht?’

Terug naar het interview in Hot Ones. Paul Rudd is een van de weinige geïnterviewden die alle tien de hete sauzen met redelijk beperkt blikken en blozen naar binnen weet te werken. Hij weigert ook maar te kijken naar de glazen water en melk die als blusmateriaal op tafel staan. ‘Kijk ons nou eens’, zegt Rudd hoofdschuddend tegen het eind van de aflevering tegen presentator Sean Evans. Hij houdt zijn kin een beetje omhoog en kijkt met gespeeld ongeloof uit zijn ogen. ‘Wie had dit gedacht?’, vraagt Evans. Nog voordat Evans die zin heeft uitgesproken, schudt Paul Rudd zijn hoofd en haalt lachend zijn schouders op. ‘Ik niet!’

Het fragment sloeg aan en binnen de kortste keren verschenen er memes. Gebruikers van Twitter en Instagram plaatsten het filmpje en zetten er hun eigen tekst bij. ‘Als mijn moeder en ik meer dan acht uur samen zijn zonder ruzie te maken’, ‘Als gescheiden ouders naar het afstuderen van hun kind komen’ of ‘Ik bij het stoplicht tegen degene die me twintig minuten geleden heeft afgesneden’.

Het is maar de vraag of dit fragment net zo’n succes was geweest als het niet om Paul Rudd was gegaan. In feite toont het de essentie van wat Paul Rudd nu zo ontzettend – bij gebrek aan een betere omschrijving – Paul Rudd maakt. Een ogenschijnlijk heel gewone man die zichzelf plotseling terugvindt als filmster, in een belachelijk interviewprogramma, een zekere Ring of Fire (niet het liedje van Johnny Cash) in het verschiet, en zich geliefd weet – online en offline – door hele volksstammen, zich daar heus wel van bewust is, maar doet alsof hij van niets weet. En wij, wij trappen er met open ogen – en een vol hart – in. Kijk ons nou.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden