Column

Wat kosten principes in de filmwereld eigenlijk?

Pics: over hedendaagse beeldcultuur

Mooi hoor, Daniel Craig, dat je principes hebt en niet kiest voor het grote geld. Of is het blufpoker?

Daniel Craig als 007 in Spectre. Beeld AP

Wat kosten principes eigenlijk? Zeer binnenkort zou er best eens antwoord kunnen komen op deze vraag. Naar verluidt is acteur Daniel Craig 135 miljoen euro geboden om terug te keren als James Bond in twee of meer films. Dat wist een bron aan beroemdhedenwebsite Radar te vertellen. Craig twijfelt.

Waarom, in hemelsnaam, zou een weldenkend mens dit weigeren, kun je je afvragen. Bijvoorbeeld omdat je, in de woorden van Craig zelf, 'nog liever je polsen doorsnijdt' dan nog een keer op te draven als de iconische spion. Na vier films is hij moe en hij heeft er een knieblessure aan overgehouden. Afgelopen mei schijnt hij al een bod van zo'n 89 miljoen euro te hebben afgeslagen. Mooi hoor, principes in Hollywood.

Een paar weken geleden bleken die van acteur Ian McKellen al zeker 1,5 miljoen euro waard te zijn. Hij weigerde Napster-bedenker Sean Parker in de echt te verbinden. Het leek de miljardair geinig om zijn trouwpartij in Lord of the Rings-thema op te leuken met de echte Gandalf. 'Ik verkleed me alleen voor toneelstukken', stelde McKellen koeltjes. 'Gandalf doesn't do weddings.'

Jerry Seinfeld had zo weinig zin om een tiende serie Seinfeld te maken dat zelfs een salaris van 5 miljoen per aflevering hem niet kon overhalen. Keanu Reeves las het script van Speed 2 en dacht: nee. 'Het ging over een cruiseschip', vertelde Reeves vorig jaar bij Jimmy Kimmel. 'En ik dacht: Speed? Een cruiseschip is zelfs nog langzamer dan een bus!' Met andere woorden: laat maar zitten, die 9,7 miljoen euro.

Tegenover deze rechtlijnige sterren staan natuurlijk degenen die zich geen principes kunnen veroorloven. Zoals Nicolas Cage, die in de ene na de andere pulpfilm opdook nadat hij 150 miljoen had opgemaakt aan onder meer dinosaurusbotten, een kleine collectie pygmeeënhoofden en een spookhuis. En zo is er vast een schitterende formule te bedenken waarin de waarde van principes zich verhoudt tot de hoogte van de bankrekening.

Maar het zou ook nog kunnen dat Craig helemaal niet bezig is met principes. Dat al zijn gesputter en gezeur gewoon een knap staaltje blufpoker is om de inzet van de tegenpartij te verhogen. Helemaal in de geest van James Bond: dat is pas indrukwekkend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.