RecensieWat is dan liefde

Wat is dan liefde rommelt wel heel radicaal aan de fundamenten van de romantische komedie ★★★☆☆

Toch stort de film wonderlijk genoeg niet als een kaartenhuis in elkaar. Het allergrappigst aan Wat is dan liefde: het is een geniepige wolf in schaapskleren.

Elise Schaap, misschien wel de grappigste actrice van Nederland, speelt Cato in Wat is dan liefde.Beeld Martijn van Gelder

Wie in deze tijd nog een opvallende romantische komedie wil maken, ontkomt er niet aan het genre een frisse draai te geven. Maar Wat is dan liefde rommelt wel heel radicaal aan de fundamenten. Het stelt dapper vraagtekens bij het meest onwrikbare principe dat aan het genre ten grondslag ligt: dat er zoiets bestaat als ware liefde.

Mediator Cato de Deugd (Elise Schaap) gelooft er niet in. Chemische stofjes, meer is verliefdheid niet. En het advocatenkantoor waar ze gaat werken, een cynische omgeving waar de liefde alleen in verpulverde vorm langskomt, onderstreept des te meer dat het leven niet alleen maar rozengeur en maneschijn is. Passie is leuk en aardig, zo moeten de personages leren, maar daarna is het werken geblazen.

Alle personages? Nee. Niet Cato. Die heeft thuis een warrige, lieve muzikant (Teun Luijkx) zitten, maar versiert Gijs (Maarten Heijmans), haar machocollega, een keiharde echtscheidingsadvocaat die zijn auto schuin parkeert op een gehandicaptenparkeerplaats en stressballen heeft in de vorm van borsten. En verdomd, daar past Cato ook beter bij, want die gaat zich hoe langer hoe afschuwelijker gedragen: ze verzuimt Gijs te vertellen dat ze al een jarenlange relatie heeft en behandelt haar labradorachtige vriend, die thuis lekker voor haar kookt en hun relatie nieuw leven in probeert te blazen, ronduit honds.

‘Als je al een eeuwigheid bij elkaar bent, waarom zou je dat dan op het spel zetten?’, vraagt iemand, en volgens Wat is dan liefde is het antwoord dus: dat moet je nooit doen, tenzij er een lekkere, volstrekt foute advocaat op loafers langskomt. Ja, of zoiets. Het is al met al heel verwarrend.

Wat is dan liefde zou dus niet moeten werken. Zonder het fundament hoort zo’n genrefilm als een kaartenhuis in elkaar te storten. Toch gebeurt dat wonderlijk genoeg niet. Want elk pijnlijk moment, elke onsympathieke handeling, wordt verdoezeld door geestige dialogen, de scherp getroffen, door haantjes bevolkte advocatenwereld en schitterende typetjes, gespeeld door acteurs die behept zijn met een fenomenaal gevoel voor timing, zoals Anneke Blok en Michiel Romeyn. Hoe afschuwelijk Gijs is, vergeet je door Heijmans, met zijn jongensachtige charme, en je zou alleen al naar de bioscoop moeten gaan om Elise Schaap, misschien wel de grappigste actrice van Nederland, hapjes in haar mond te zien proppen. Want ja, Cato is ook weer typisch zo’n personage die one of the guys moet zijn om geaccepteerd te worden, zo’n sexy vrouw ‘met een gezonde eetlust’ die mannen onder tafel drinkt, maar Schaap maakt dat leuk. Ze is zó sympathiek dat je Cato zelfs vergeeft als ze haar muzikant, het enige écht vriendelijke personage in de film, keihard afstraft voor zijn aardigheid en goede bedoelingen.

Dit is eigenlijk het allergrappigst aan Wat is dan liefde: het is een geniepige wolf in schaapskleren, een film die zich voordoet als een romantische komedie met aangename hoofdpersonen, terwijl het stiekem precies het omgekeerde is. De ware cynicus kan daar smakelijk om lachen en heeft daar eindeloos veel sympathie voor. 

Wat is dan liefde

Komedie

★★★☆☆

Regie Aniëlle Webster.

Met Elise Schaap, Maarten Heijmans, Teun Luijkx, Anneke Blok, Michiel Romeyn.

103 min., in 127 zalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden