Recensie Theater

Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen is een vrolijk en spannend sociaal-maatschappelijk kunstproject ★★★☆☆

De volvette karikaturen laten alleen geen ruimte voor ernst, inhoudelijk gewicht, of nuance.

Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen. Beeld Joachim Dette

Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen

★★★☆☆

Theater

Door Wunderbaum, Theater Rotterdam & Theaterhaus Jena.

3/9, Schiecentrale Rotterdam. T/m 13/9 in Rotterdam, maart 2020 in Amsterdam.

We zijn op de set van een goedkope Duitse sitcom. Kale fabriekshal (in de Rotterdamse Schiecentrale), verveeld rondhangende acteurs in badjas, overal snoeren en camera’s en verrijdbare decors van bordkarton. Klapvee bij de opnamen, dat zijn we, en opnameleider Mona (Mona Vojacek Koper) oefent met ons alvast drie lachniveaus, van gematigd tot uitzinnig. Boven ons hoofd speelt de vierkoppige band energieke percussie met een Arabisch accent. Want deze ‘integratiebevorderende’ komedieserie is een unieke Duits-Syrisch-Nederlands-Irakese samenwerking. Producent Matijs (Matijs Jansen) dankt nog even de sponsors: het Nederlands Filmfonds, BNNVara, Al Jazeera, en dan kunnen de opnamen beginnen.

De viertalige voorstelling Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen, een internationale coproductie van acteurscollectief Wunderbaum, Theater Rotterdam en het Duitse Theaterhaus Jena is een veelomvattend en spannend sociaal-maatschappelijk kunstproject. De Nederlandse en Duitse acteurs uit Jena maakten samen met drie Syrische en een Irakese acteur een komedie over cultuurverschillen en vooroordelen. De vaak superflauwe maar soms hilarische sitcomscènes zijn erop gebouwd: Nederlanders zijn praktisch, zuinig en zelfvoldaan, en ze verhullen hun xenofobie onder een air van wereldwijsheid. Walter Bart en Maartje Remmers spelen Pieter en Anneke, op fietsvakantie in Duitsland, gehuld in uniseks windjack, met de sokken in sportieve slippers en voortdurend in paniek over de paspoorten. O ja, en Anneke heeft de broek aan, uiteraard.

Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen Beeld Joachim Dette
Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen Beeld Joachim Dette

In een fietswinkel ontmoeten ze de Duitse eigenaar Hans (André Hinderlich) en zijn Syrische collega Abdo (Bassam Dawood), die net twee neven op bezoek heeft, gespeeld door Ahmad Al Harfi en Ramez Basheer. De Duitser is steil, bot en strikt op de regels, de Syriërs zijn heetgebakerd, stiekem en trots. In een plotje van niks wordt de dochter van Hans verliefd op een van de Syriërs (misschien wel een IS-spion!), kennen de Nederlanders zichzelf na veel stuitende onverdraagzaamheid alsnog een heldenrol toe en overwint de liefde uiteindelijk alles. 

Maar achter de schermen gaat het er minder rooskleurig aan toe: daar komen de Syrische acteurs in opstand tegen hun karikaturale typecasting. En kokkin Pina (Pina Bergemann) is het trouwens ook zat om steeds Thüringer Klösse met halloumivulling te moeten maken, of falafel met mosterdsaus. Melodieus draagt ze haar Arabisch-Duitse fusionmenu voor, als een muezzin die oproept tot gebed; een fantastisch muzikaal hoogtepunt in deze multicultisitcommusical. Ander hoogtepunt: de Duitsers die in een (zeer geestig) lied somberen over hun humorloosheid. Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen is een vrolijke, positief gestemde en vaak bijzonder grappige voorstelling. Een heuse integratiekomedie.

Maar er ontbreekt wel iets. De makers tonen te weinig oog voor het echte ongemak – hun volvette karikaturen laten geen ruimte voor inhoudelijk gewicht, ernst of nuance. Zelfs het zogenaamde conflict is een farce. Nieuwe inzichten levert de voorstelling dan ook niet op, behalve dat het prettig is om samen te lachen om integratieproblematiek. Dat zouden we vaker moeten doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden