Review

Wat een weelde, deze nieuwe biënnale in Amsterdam

Concert (klassiek) - Strijkkwartet Biënnale

De eerste editie van de Strijkkwartet Biënnale in Amsterdam is bomvol en staat als een huis. Het Hagen Quartett opent zo verrassend, dat het haast gek te noemen is.

Foto Ben Bonouvrier

Wanneer Yasmin Hilberdink, de oprichter van de eerste Strijkkwartet Biënnale ter wereld, de zaal welkom heet, begint het publiek al na drie woorden te klappen. En terecht: het nieuwe festival staat als een huis, met een steengoede verzameling internationale en nationale strijkkwartetten die zowel nieuwe werken spelen als de klassiekers van het repertoire.

Op de openingsavond is het Muziekgebouw tot de nok gevuld. Het Oostenrijkse Hagen Quartett trapt af, met een programma dat zo verrassend is dat je het bijna gek zou willen noemen. Eerst klinkt Langsamer Satz, een jeugdwerk van Anton Webern - niet het meest voor de hand liggende stuk als festivalopener, maar lang kun je je niet op je achterhoofd krabben. De zinderende, intense toon van dit kwartet zuigt je de muziek in, en toont de vele schakeringen van het genre. Intiem, turbulent, etherisch, banaal, het is het allemaal.

Daarna schuift klarinettist en componist Jörg Widmann aan, wiens oeuvre geweldige strijkkwartetten bevat, voor de Nederlandse première van zijn eerste Klarinetkwintet. Kwintet? Ja, dat is het verrassende. Het is een lange reis langs bekende idiomen - Sjostakovitsj, Golijov, Haydn, Beethoven. Daar tussenin bibberen, flutteren en krassen de instrumenten, alsof ze zich willen ontdoen van de muziek. Toch is het niet Widmann op z'n best.

Gelukkig blijft hij na de pauze voor het beroemde Klarinetkwintet van Brahms. Een lyrische uitvoering, met adembenemend samenspel en toch lekker solistische uithalen. Wat een weelde, deze nieuwe biënnale.

Strijkkwartet Biënnale Klassiek 

27/1, Muziekgebouw aan 't IJ, Amsterdam, nog t/m 3/2.