tv-recensie Haro Kraak

‘Wat een gezeik’ is de lievelingszin van kijkcijferhit Martien Meiland

De verbouwing valt toch duurder uit dan begroot. Bovendien zijn de elektriciteit en het warme water, anders dan afgesproken, niet aangesloten. Het was misschien ook niet slim om een puppy én een mensenhatende hond mee te nemen. En dan breek je óók nog eens je pols, omdat je van die wiebelige rottrap valt tijdens het behangen.

Nee, de problemen in Chateau Meiland zijn, voor iedereen die een beetje bekend is met het emigreergenre, geen verrassing te noemen. Maandag werd de zevende aflevering uitgezonden en schakelden 862 duizend kijkers in op SBS 6 – voor die zender zeer ongebruikelijk en reden tot feest; seizoen twee werd al aangekondigd.

Op RTL 4 keken aansluitend ruim een half miljoen mensen naar het vervolg op hitserie Het Italiaanse dorp: Ollolai. In Het Spaanse dorp: Polopos dingen stelletjes mee naar gratis bouwvallen in een vergrijsd krimpdorp in de bergen. De burgemeester spoorde dertigers Thysa en Wijnand aan snel een kleine poloporito te maken.

Een droom najagen, vooral in een warm buitenland, overweegt iedereen weleens, maar omdat de meesten van ons het toch niet durven, vinden we het heerlijk om naar mensen te kijken die het wel doen en daarbij grandioos veel tegenslagen voor de kiezen krijgen.

Zoiets moet althans de reden zijn voor het jarenlange succes van Ik vertrek, waaraan Martien Meiland en Erica Renkema tien jaar geleden ook al meededen. Ook met een Frans chateau in deerniswekkende staat van verval. Wegens heimwee gingen ze na twee jaar toch weer terug naar Nederland.

Chateau Meiland. Beeld SBS6

Wat destijds niet werd benoemd, maar voor vele kijkers duidelijk was, was dat Martien niet op Erica valt. Toen hij uit de kast kwam en van Erica scheidde, was dat een rotperiode, vertelt hij in Chateau Meiland. Maar uiteindelijk besloten ze toch dat ze maatjes zijn en trouwden ze opnieuw. Voor de fun en de fiscus.

Martien Meiland – hij spreekt zijn allitererende naam graag uit als hij in de derde persoon over zichzelf spreekt – is een nogal aanwezige en neurotische persoonlijkheid, type opgefokt met flair. Het zijn niet de tegenslagen die Chateau Meiland zo geweldig maken, maar hoe Martien Meiland erop reageert.

‘Wat een gezeik’ is zijn lievelingszin. ‘Ga toch weg’ en ‘Nou dit weer’ strijden om plek twee. Uitgesproken met een natte t en een luide stem die bij elke zin de hoogte in schiet. Van de kleinste dingen, zoals een telefoon die overgaat, schrikt hij met een gilletje alsof hij voortdurend op de hielen wordt gezeten door demonen. 

Zo snel als hij geïrriteerd kan raken, zo snel is hij ook weer blij. ‘Wat goeeeeeed!’, jubelt hij als zijn dochter wat nieuwe meubels brengt. Het chateau ziet er uiteindelijk erg fraai uit. ‘Enig toch?’

Geen idee wat seizoen twee nog zal toevoegen, maar zeker is: de camera houdt van Martien Meiland, en hij van de camera.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden