recensiegames

Wat de griezelgame Resident Evil Village gemeen heeft met het Eurovisie Songfestival ★★★★☆

Het is meer schieten dan griezelen in de jongste game uit de jubilerende Resident Evil-reeks, maar Capcom levert met Village opnieuw een onderhoudend spektakel af in vijftig tinten duisternis.

De man met de hamer komt ook langs in Resident Evil Village. Beeld Capcom
De man met de hamer komt ook langs in Resident Evil Village.Beeld Capcom

Romans, films en ook games kunnen soms vragen om wat de Engelsen zo mooi de suspension of disbelief noemen – het vermogen om van de lezer, de kijker en de gamer om zijn scepsis even te laten varen en om de wetten van de logica even te vergeten.

Resident Evil Village, een Japanse horrorgame, vraagt om heel veel scheppen zout.

Zo moeten we het aannemelijk vinden dat een Amerikaans gezinnetje, waarvan vader en moeder drie jaar geleden ternauwernood aan hele enge zombies zijn ontsnapt in Louisiana, zijn toevlucht heeft gezocht in een afgelegen hut in een gehucht in Transylvanië… de geboortestreek van graaf Dracula.

We moeten het ook niet bijzonder vinden dat iedereen in deze vlek op de kaart Engels spreekt met een Amerikaans accent, tot de stereotiep kakelende dorpsheks aan toe. Het is ook niet opmerkelijk dat de vader in een zoektocht naar zijn dochtertje, dat aan het begin van de game wordt ontvoerd, twee vingers van zijn linkerhand verliest, zijn hele rechterhand, zijn hart en in overdrachtelijke zin zijn hoofd – en het toch tot het bittere einde volhoudt.

We moeten ook niet opkijken van de vijanden die het pad kruisen van de vader, de held-tegen-wil-en-dank uit Resident Evil 7: Biohazard. Ethan Winters wordt belaagd door zombies, mutanten en andere bizarre monsters, maar ook een baardige gek met een immense vleeshamer, een drie meter lange vrouwelijke vampier van adelijke afkomst (voeg hier een kwinkslag toe over ‘blauw bloed’) en weerwolven… te paard.

We moeten ook niet het hoofd schudden als we zien dat die weerwolven Ethan eerst meedogenloos opjagen in het dorp waarvan ze de hele bevolking uitmoorden, om hem vervolgens te laten leven net als ze hem hebben omsingeld voor de genadeslag. (We begrijpen ook niet waarom de schurken in alle James Bond-films 007 altijd laten leven als ze hem hebben gevangengenomen. Misschien gaan schurken nooit naar de film.)

Maar alle gekkigheid op een stokje: Resident Evil Village is tegelijkertijd tamelijk vermakelijk, zoals ook de meeste andere spellen uit de kwart eeuw oude Resident Evil-reeks nooit vies zijn tegengevallen.

Gravin Dimitrescu valt niet alleen op vanwege haar lengte van 3 meter. Beeld Capcom
Gravin Dimitrescu valt niet alleen op vanwege haar lengte van 3 meter.Beeld Capcom

Altijd donker

In 1996 introduceerde de Japanse uitgever en ontwikkelaar Capcom met de eerste titel het genre van survival horror in het gameswezen. Kenmerkend voor dit type spellen is dat de gamer zich weliswaar belaagd weet door een gevaar, maar geen idee heeft van de herkomst, de omvang of de bestrijding ervan. Die wordt stapje voor stapje uit de bloederige doeken wordt gedaan. De horror moet vrijwel altijd worden overwonnen in krappe kelders, kerkers, kastelen en zoals in Resident Evil Village een verlaten, bouwvallig en sinister fabrieksterrein.

En het is in deze games altijd donker, in vijftig tinten zwart.

Capcom heeft in de loop van die 25 jaar de formule steeds aangepast, gewijzigd, opgepimpt, omgekeerd, gevarieerd en afgewisseld. Hadden we eerst nog te maken met vrij reguliere zombies die de boel onveilig maakten, met elke nieuwe game onderging het gevaar meer mutaties dan een welbekend virus. De Japanners hebben zich door veel bronnen laten inspireren. De Nederlandse regisseur Richard Raaphorst klaagde recent dat ze uit zijn film Frankenstein’s Army uit 2013 een monster met een propellerhoofd hebben ‘gekopieerd’.

Onveranderd is gebleven dat we in Village als Ethan overal wapens en munitie vandaan slepen of bouwstenen om die te maken, naast geneeskrachtige kruiden en andere hulpmiddelen waarmee hij de bovenhand kan krijgen in zijn schier oneindige en oneerlijke strijd tegen een veelkoppig kwaad. Ook moeten er soms frustrerende puzzels worden opgelost – frustrerend omdat je ze pas ontdekt als veel geweld een andere opening heeft geforceerd.

Een assortiment aan griezels uit Resident Evil Village. Beeld Capcom
Een assortiment aan griezels uit Resident Evil Village.Beeld Capcom

In Resident Evil 7: Biohazard ging Capcom terug naar de survial horror van de beste games uit de reeks. Fans zullen vermoedelijk betreuren dat Capcom nu weer meer heeft gekozen voor een actie-avontuur.

Het is ook misschien jammer dat Village niet echt vreselijk eng is, op een paar benarde momenten na. Producent Tsuyoshi Kanda zei in interviews dat sommige spelers de vorige Resident Evil-game te eng vonden om uit te spelen. Zijn team heeft daarom het horrorgehalte iets teruggedraaid. Zodat iedereen zonder constante hartkloppingen de aftiteling kan bereiken.

Village is inderdaad wel meer achtbaan en schiettent geworden dan een spookhuis, maar alle attracties door elkaar gemengd vormen zo’n schitterende kermis van geluid, beeld en bloed dat we graag bereid zijn om ons ongeloof zo ver mogelijk op te rekken. De game heeft veel gemeen met het Eurovisie Songfestival (denk aan Lordi in 2006, Netta in 2018): iedere keer dat je denkt dat het niet gekker kan, doet Village er een schepje bovenop. Douze points!

Resident Evil Village is uitgebracht voor PlayStation 4 en 5, Xbox Series S / X, Xbox One, pc en Google Stadia. Hieronder een fascinerend kijkje in hoe de game is gemaakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden