Column

Was die homoseksuele zoenscène ons toen opgevallen?

Nu de popiconen van mijn jeugd bij bosjes omvallen, moet je degenen die nog leven, eren. Dus ik ging naar Strike a Pose, de documentaire over de zeven dansers die Madonna vergezelden op haar Blond Ambition Tour in 1990.

Beeld anp

Rond 1990 was Madonna op haar hoogtepunt, en was ik op mijn Madonnahoogtepunt. Samen met mijn zus keek ik in het jaar na de Blond Ambition Tour elke dag op een korrelige videoband In Bed With Madonna, de documentaire over die tournee. Het was een absurd aanstellerige zwart-witfilm, waarin Madonna constant met haar zes dansers in een groot wit hotelbed lag, deed alsof ze haar stem kwijt was, Kevin Costner afkatte, voguete in een puntbeha, neerzeeg op het graf van haar moeder, ruziemaakte met Warren Beatty en met een nylon paardenstaart rondzwaaide - kortom, een gemiddelde Madonna-werkdag. Als je tiener bent, kun je een hoop kitsch aan.

In Strike a Pose blikken de dansers terug op die tournee en op In Bed With Madonna: hoe ze middels veel voguen aangenomen werden door Madonna, hoe ze met haar de wereld rondtoerden en hoe ze vervolgens in het afvoerputje verdwenen dat nu eenmaal is uitgevonden voor achtergronddansers die eventjes heel beroemd zijn geweest.

Wat me vooral opviel, was dat die vórige film, In Bed With Madonna dus, waanzinnig baanbrekend bleek te zijn geweest omdat hij over homo's ging. Over flamboyante homoseksuele dansers die tijdens het spelletje truth or dare met elkaar tongzoenden. Vooral die tongzoen bleek een lemma op zich in de cultuurcanon van Amerika; je ziet in Strike a Pose oude Amerikaanse journaals waarin de nieuwslezeres geshockeerd meldt dat er een zoen tussen twee mannen in de film zit. In Strike a Pose blikken de dansers uitgebreid terug op die tongzoen, en hoe die hun aller levens ten goede of ten kwade heeft veranderd.

Ik dacht aan de tijd dat ik elke middag In Bed With Madonna keek met mijn zus. Was die homoseksuele zoenscène ons toen opgevallen? Ik herinnerde hem me wel, maar hij stond niet bepaald boven aan mijn herinneringenlijstje. Nee, boven aan dat lijstje stond de scène over die andere opdracht bij truth or dare: dat Madonna moest doen alsof ze een flesje bier pijpte. Ja, die pijpopdracht staat voor eeuwig in mijn geheugen geëtst, waarschijnlijk omdat ik hem als tiener als bruikbare educatieve input zag: zo moest dat dus.

En dat er in die film ook twee mannen met elkaar zoenden, kon mij als kind, om in jarennegentigtermen te spreken, echt niks bommen. En dat terwijl ik bijna geen enkele homo kende en er nog nooit twee met elkaar had zien zoenen.

Zo blijkt je vroegere zelf ineens heel progressief te zijn geweest. Ook iets om nostalgisch van te worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.