Warpaint

Precies de juiste zompigheid

Gijsbert Kamer 

Hoewel live onverminderd krachtig werd de formule van The Black Crowes op plaat steeds sleetser.
De sterk op de southern rock van de vroege jaren zeventig leunende sound waar de broers Robinson sinds hun debuut Shake Your Money Maker uit 1990 altijd zo aan vast zijn blijven houden, werd steeds minder in beklijvende songs gegoten. De band van zanger Chris en gitarist Rich Robinson leek het zelf ook even niet meer te weten, want er gaapt een gat van zeven jaar tussen hun niet erg sterke Lions en Warpaint.

Warpaint is een behoorlijk goede plaat, vooral dankzij de verversing van een aantal muzikanten rond de broers. Zo blijkt gitarist - en ook voorman van North Mississippi All Stars - Luther Dickinson de juiste man om de lyrische partijen van Robinson van repliek te dienen, en heeft toetsenist Adam MacDougall goed naar Faces toetsenman Ian MacLagan geluisterd.

De plaat heeft precies de juiste wat zompige rocksound, en kent in een liedje als Oh Josephine een echte Black Crowes klassieker. Toch overtuigt ook deze plaat niet volledig, hij blijft klinken als een soort jaren zeventig derivaat. Er is opnieuw goed geluisterd naar de Stones ten tijde van Exile On Main Street en naar Rod Stewarts Faces. Maar er zijn nu bands (Black Mountain, Drive-By Truckers, Howlin' Rain) die met deze invloeden tot spannender resultaat komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden