Waarom u dit jaar naar fotobeurs Unseen moet gaan

Een beurs is een beurs is een beurs is een beurs. Daar ontkomt zelfs 'photo fair' Unseen Amsterdam niet aan, ook al wordt die, al voor het zesde achtereenvolgende jaar, georganiseerd in de prachtige ronde Gashouder op het Westergasfabriekterrein.

Unseen Photo Fair, 2016Beeld Joyce Dekker

Soms hangt er werk dat intrigeert, maar dan begint de galeriehouder enthousiast te vertellen wat de fotograaf ermee wilde zeggen en god wat een deceptie: de boel stort als een kaartenhuis in elkaar. Het gebeurt ook dat je minutenlang staat te staren naar een drietal foto's en maar niet kunt bepalen of ze nou verschrikkelijk goed zijn of juist verschrikkelijk slecht. Funest voor het zelfvertrouwen. Een beurs biedt amper steun; de losse foto's worden uit het grote verhaal geplukt en daar moet je het als bezoeker, en potentiële koper, mee doen.

Waarom ga je dan, zult u vragen, als het blijkbaar zo'n kwelling is. Aha! Omdat een beurs ook belofte betekent. Zeker een beurs als Unseen, waarvan de organisatoren elk jaar weer volop inzetten op splinternieuw werk. Het zou zomaar kunnen dat je hier zaligmakende ontdekkingen doet, foto's die zelfs aan het eind van de van beeld doordrenkte dag nog in het hoofd zitten en waarvan het verhaal ook nog eens klopt. Dat is de kick van een kunstbeurs.

Een kleine greep uit de kicks. Ton Zwerver (zijn werk is te zien bij C&H gallery uit Amsterdam) portretteert mensen in hun eigen huis, maar dan wel nadat hij ze eerst een zelfgemaakt masker heeft aangemeten en van hun spullen de meest krankzinnige bouwwerken heeft gemaakt. Was onlangs in China en ook daar pakte dat verrassend uit. De Britse fotograaf Stephen Gill (Christophe Guye Galerie, Zürich) verhuisde naar Zweden en plaatste infraroodcamera's in het bos, die 's nachts foto's maakten zodra een beest voor het oog bewoog. De natuur is de baas, is Gills nieuwe motto - nu maar hopen dat de fotograaf niet wordt aangeklaagd door de fladderende roofvogel die zijn eigen prachtige portret initieerde. Tot slot: Liz Nielsen (Danziger, New York). Maakt fotogrammen van kleurrijke gels die op verschillende manieren werden belicht - en deze beschrijving doet op geen enkele manier geen recht aan de mooie, abstracte vormen die dat proces oplevert.

Unseen Amsterdam

t/m 24/09, Amsterdam. Meer info: unseenamsterdam.com

Twee dingen vallen op dit jaar. Allereerst is dat de gecombineerde deelname van galerie ILEX uit Rome en NOOR, een stichting die hardcore documentairefotografie ondersteunt. Het gevolg is dat je op Unseen, dat de laatste jaren vooral inzette op fotografie als voor boven de spreekwoordelijke bank bedoelde kunst, met een knoop in je maag staat te kijken naar een film van Francesco Zizola over vluchtelingen die in de chaos van wringende lijven en geschreeuw een plek proberen te bemachtigen aan boord van een boot. Is dit een nieuwe koers van Unseen? Het is te hopen, het documentairewerk is een betekenisvolle tegenhanger van de met gekleurde stickers beplakte of vrolijk volgeborduurde foto's die je helaas ook elk jaar weer tegenkomt.

Ten tweede: CO-OP. De ruimte tegenover de Gashouder, waar in voorgaande jaren nog een deel van de beurs was gevestigd, is nu gereserveerd voor jonge, internationale kunst- en fotografiecollectieven (en -duo's). Dat levert een verrassend fijne, energieke boel op én de kans om je, totaal onverwacht, te vergapen aan zwart-wit archieffoto's uit Nepal. Nieuwkomer uit Nederland is Radical Reversibility, een initiatief gericht op het 'herconditioneren' van onze blik door middel van beeld.

De eervolle vermelding gaat dit jaar naar het Photo Pleasure Palace van Erik Kessels en Thomas Mailaender, een fotokermis met een waarzegger, een springkussen met het gezicht van Trump, en een ballengooitent waar ingelijste foto's kapotgesmeten kunnen worden. Melig? Zeker, maar wat word je hier instant vrolijk van. Elke beurs zou zo'n plek moeten hebben.

Lees ook deze stukken over Unseen:

Het fotofestival Unseen biedt een overzicht van de wereldwijde ontwikkelingen in de hedendaagse fotografie. Fotoredacteur Heike Gulker van het Volkskrant Magazine maakte een selectie uit het enorme aanbod.

Emilia van Lynden (28), artistiek directeur fotobeurs en -evenement Unseen, is ook enthousiast. 'Ik ben gegrepen door fotografie.'

Komend weekeinde staat Amsterdam weer in het teken van de vernieuwende fotografie. Unseen wordt elk jaar groter en groter, maar met deze tips haalt u de pareltjes er wel uit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden