ReportageOpening Theater Festival

Waarom theater? Daarom theater – zes pleidooien van 6 minuten

Bij de opening van het Nederlands Theater Festival gaven zes theatermakers donderdag in de Amsterdamse Stadsschouwburg hun visie op de staat van het theater.

De Staat van het Theater in de Stadsschouwburg Amsterdam.Beeld Anna van Kooij

‘Het gaat vandaag over luisteren, over de tijd nemen om echt te luisteren naar wat zij te zeggen heeft, wat hij te zeggen heeft, en wat hij aan ons voorleest.’ De Zwitserse theatermaker en artistiek directeur van NTGent, Milo Rau, spreekt zijn Staat van het Theater niet zelf uit, maar nodigde zes andere makers uit om naast hem hun eigen verhaal te doen. Met deze meerstemmige ‘State of the Union’ openden zij donderdagavond het Nederlands Theater Festival in de Amsterdamse Stadsschouwburg.

Want in tijden waarin alle vaste waarden ter discussie staan en het theater worstelt met het vinden van een nieuwe rol in de samenleving gaat het jaarlijkse Theater Festival wél door. ‘Met het meest omvangrijke randprogramma ooit’,  zoals presentator en juryvoorzitter Hadassah de Boer aankondigt. ‘Om aan alle geluiden uit de samenleving een plek te kunnen geven.’

Level up!

Dat is Wat Milo Rau in wezen ook doet met zijn pleidooi voor een luisterend oor. Hij nodigde theatermakers Ernestine Comvalius, Edit Kaldor, Jan Joris Lamers, Ariah Lester, Gable Roelofsen en Lara Staal uit om ieder in 6 minuten – ‘in wat voor vorm dan ook’ – hun verhaal te doen. Uitgangspunt van elke mini-Staat: ‘Why Theatre?’ 

Wat vorm betreft bleven vier van de zes genodigden opvallend dicht bij de norm: een toespraak achter een katheder (die door elke spreker netjes en theatraal met een doekje en wat schoonmaakmiddel werd gereinigd). Ernestine Comvalius, vertrekkend directeur van het Bijlmer Parktheater, viel op met spoken word: ‘Level up!’ Jan Joris Lamers droeg twee onnavolgbare ‘verhalende gedichten’ voor.

Shame on you!

Verandering en experiment waren de gemene delers van hun antwoorden op de vraag: waarom theater? Lara Staal memoreerde in haar mooie betoog hoe het theater ons eraan herinnert dat niks in deze wereld vaststaat, ook al lijkt overal een script voor geschreven. ‘Het script kan en moet ontregeld worden. De rollen in de echte wereld zijn oneerlijk verdeeld. Het theater buiten moet eerlijker gespeeld worden.’

Gable Roelofsen vertelde hoe hij zelf was veranderd door het theater. Ariah Lester hield een tirade tegen de witte theatersector  ‘Shame on you!’ – die elkaar in stand houdt uit angst voor verlies van baantjes. Hij propageerde het delen van privileges als stap voorwaarts, de ongewisse toekomst in.

De Staat van het Theater was dit jaar, zoals een groot deel van het live programma van het festival, via een (betaalde) livestream overal te volgen. Het Theater Festival blikt jaarlijks terug met (enkele van) de beste voorstellingen van het afgelopen seizoen. Ook gaat tegelijkertijd het Fringe Festival Amsterdam van start, met daarin nieuw en vaak experimenteel werk van onbekendere makers. 

Milo Rau, Ariah Lester, Ernestine Comvalius en Gable Roelofsen tijdens de Staat van het Theater.Beeld Anna van Kooij

Wees niet bang en ga naar het theater, want dat doet u niet (genoeg)
Het nieuwe cultuurseizoen staat voor de deur. Meer dan ooit staan de makers te popelen om u te ontvangen. Vooral gaan dus, want dat doet u niet (genoeg). Althans, dat merkt theaterrecensent Herien Wensink bij zichzelf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden