Tv-recensie Frank Heinen

Waaróm je een sixpack moet willen, werd niet duidelijk

Applausje van Giel Beelen voor Giel Beelen. Het was hem toch maar mooi gelukt. Kwestie van mindset.

Op de dag (dinsdag) dat Giel Beelen misschien beter even niet alle aandacht op zichzelf had kunnen vestigen omdat hij diezelfde dag zijn rijbewijs kwijtraakte voor tweemaal dronken achter het stuur zitten, vestigde Giel Beelen alle aandacht op zichzelf.

’s Middags zette hij een video van een halfuur online, ‘Giels road to sixpack’. De ‘documentaire’ volgde Giel op weg naar, nou ja, zijn sixpack dus. De dj startte zijn queeste naar meer ­geprononceerde buikspieren zoals elke moderne zoektocht begint: door ‘hoe krijg ik een sixpack’ te googelen.

Wat bleek: trainen en gezond eten. Twee dingen waar Giel niet dol op was, een jaar geleden. Maar hij zette door, verlegde zijn grenzen en bivakkeerde elk vrij uurtje in fitnesszalen, waar hij contact legde met mannen die hun borstspieren konden laten stuiptrekken. Giel kon niet eens zijn buik aanspannen. Die ontdekking hakte erin. Hij stortte zich op bed, mompelde ‘Dit is echt kut’ en verstopte zijn gezicht in zijn armen.

Ik keek en dacht: komt dit nog goed?

Van zijn nieuwe contacten kreeg Giel voedingstips. De door een lichamelijk zeer ontwikkelde figuur uitgesproken zin ‘Ik heb mezelf aangeleerd dat ik alleen maar water drink, en soms een Red Bulletje natuurlijk’ trilde lang na.

Tegen het einde werd het zwaar. Het dj-lijf inmiddels zo droog als een rol volkorenbeschuit, maar zonder een koolhydraat in zijn lichaam, zat Giel in zijn auto en sprak: ‘O ja, de camera is ook bijna leeg, fak de hel maar. Ik ben gewoon leeg, ik ben gewoon a-relaxed.’

Natuurlijk liep het goed af. De catharsis vond plaats net vóór een bodybuild-wedstrijd, waar Giel in een poseerslip zou worden gehesen. In de auto, op weg naar zijn eigen onthulling, zei Giel: ‘De weg ernaartoe was fantastisch. Sterker nog: het gaat om die weg. Het gaat niet om dat eventje.’

Misschien ligt het aan mij, maar ik voelde me even Ontzettend Geïnspireerd.

Later, bij RTL Late Night, dat de knalharde talkshowstrijd om de Gast van de Dag die avond kennelijk met een knock-out gewonnen had, applaudisseerde Giel Beelen voor Giel Beelen. Het was hem gelukt. Kwestie van challenge, van mindset ook. Nog een applaus.

Er werden bakjes fruit en noten op tafel gezet. Giel Beelen keek ernaar en zei: ‘Dit is mijn leven geweest.’

Daarna kwam de vraag. De enige vraag die ertoe deed. Twan Huys, ex-Nova, ex-Nieuwsuur, stelde hem. Hij moest hem stellen, elke journalist van enig kaliber had hetzelfde gedaan. ‘Wil je je sixpack laten zien?’

Conclusie: iedereen kan het. Je moet het alleen willen. Waaróm je het zou moeten willen, werd niet duidelijk. Mogelijk omdat het een ijdelheid bevredigt die zo kolossaal is dat je zelfs op de dag dat je wordt veroordeeld voor een bisnummertje dronken rijden live op tv je shirt uittrekt, en je die ijdelheid vervolgens frituurt in het vet dat inspiratie heet. Maar fak, misschien is mijn mindset nu veel te a-relaxed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden