Pics Floortje Smit

Waarom is Woody Allen niet gewoon lekker met pensioen gegaan?

In het kader van ‘hoe is het nu met…?’ even aandacht voor Woody Allen.

Wellicht denkt u dat de beroemde regisseur somberend op de bank zit, sinds de hele #MeToo-beweging weer de aandacht vestigde op de ingewikkelde incestzaak die rondom hem speelt. Misschien gaat u ervan uit dat hij stilletjes zijn wonden likt sinds de beschuldigingen van seksueel misbruik van zijn toen 7-jarige adoptiedochter Dylan Farrow opnieuw werden opgerakeld.

Dan heeft u het volledig mis. De release van zijn nieuwste film, A Rainy Day in New York, werd tot nader order uitgesteld, en alle energie die de 83-jarige anders in het publiciteitscircus had gestopt, heeft hij nu besteed aan (1) het schrijven van zijn memoires, (2) het terugkrijgen van zijn film van producent Amazon, (3) het oefenen voor zijn Europese tour met de Eddy Davis New Orleans Jazz Band en (4) het schrijven van een nieuw filmscript. Geen rare filmpjes om zichzelf weer op de kaart te zetten, zoals Kevin Spacey. Gewoon, hup, aan het werk.

Tot vorige week leek al die moeite tamelijk hopeloos. Geen Amerikaanse uitgever durft zich vooralsnog te branden aan dat boek (waarvoor Allen overigens een duizelingwekkend belachelijk bedrag wilde hebben), in Cannes bleek dat geen distributeur het waagt Allens film in Amerika uit te brengen (al schijnt A Rainy Day wel aangekocht te zijn in Europa), en voor zijn optreden in Carré over twee weken zijn nog kaarten – moet je wel ruim 100 euro willen neertellen voor een tweederangs plek.

Maar deze week bleek dat dat script – over een getrouwd koppel dat vreemdgaat tijdens het filmfestival in San Sebastian – wel degelijk verfilmd gaat worden. Komende zomer staat Allen weer op een filmset, heerlijk in Spanje, met Christoph Waltz.

Zit iemand, zoals Waltz en een aantal San Sebastianen blijkbaar denken, nog te wachten op een nieuwe Allen-film? De uiterst gecompliceerde incestbeschuldigingen verdelen de wereld in Allen-aanhangers, Allen-afvallers en Allen-agnosten die simpelweg niet begrijpen dat de man steeds maar films blijft maken waarin zijn oudere, sukkelige alterego’s zich op veel te jonge, mooie vrouwen storten, omdat dat toch een wat ranzig bijsmaakje heeft gekregen. De eerste groep is tamelijk klein.

Wat daarom gissen blijft, is waarom Allen niet gewoon de gelegenheid te baat heeft genomen lekker met pensioen te gaan. Misschien vanwege zijn vermaarde werkethos. Misschien heeft hij geld nodig. Misschien is het zijn ego. Vermoedelijk een combinatie van die drie.

Maar wonderlijk blijft het, zo met oogkleppen blijven doorwerken, alsof er niets aan de hand is. Knap ook, die volharding en tomeloze energie. Je zou er bijna bewondering voor krijgen, zeker als Allen-agnost. Die zijn met tamelijk veel. 

Respect afdwingen door hard te werken: misschien is het ook gewoon de manier waarop Allen zijn carrière hoopt veilig te stellen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden