Waarom had DWDD die malle Thierry Baudet uitgenodigd?

DWDD op zijn best met eerbetoon aan Emmy-winnares en hoe Pauw live zat opgescheept met een zwijgadvocaat.

Bianca Krijgsman Beeld anp

Top

We moeten het helaas toch nog een keer hebben over Thierry Baudet, de malle schrijver die vorige week in De Wereld Draait Door uitlegde dat vrouwen ja bedoelen als ze nee zeggen en door de man het liefst een stofzuiger of vaatdoek in hun handen gedrukt krijgen.

De vraag was waarom DWDD Baudet had uitgenodigd. Effectbejag, natuurlijk, maar er is meer. In Vrij Nederland leggen Sander Donkers en Robert van de Griend deze week op superieure wijze uit wat redacties altijd maar weer bezielt om dit soort types het woord te geven.

Het is onze obsessie met het tegengeluid. Zoals VN schrijft: 'Het tegengeluid is de smeerolie van onze talkshow- en columngedreven cultuur. Zonder tegengeluid loopt de motor hopeloos vast in de woestijn van de gelijkgezindheid. Van de Fortuyn- revolte hebben we geleerd dat een tegengeluid het begin kan zijn van een paradigmawisseling en dus zijn we als de dood om er eentje te missen.'

Daarom zit Baudet daar dus tegenover Matthijs van Nieuwkerk, en Prem Radakishun, of Leon de Winter. Ze moeten met hun rare praatjes het debat verlevendigen en aanwakkeren. Ze zijn het tegengeluid in een wereld die doordraait.

Maar dat was vorige week. Deze week volgde de revanche van DWDD, een wervelend eerbetoon aan Emmy-winnares Bianca Krijgsman. Vrienden en collega's (Plien van Bennekom, Patrick Stoof, Ellen ten Damme) strooiden met mooie woorden en haar man Diederik van Vleuten sprak een liefdesverklaring uit.

Het was goed en het was ontroerend, het was DWDD op zijn best.

Thierry Baudet Beeld DWDD

Flop

Er bestaat in de tv-wereld zoiets als een voorgesprek: een onderhoud tussen redacteur en talkshowgast om er zeker van te zijn dat het debat lekker scherp wordt gevoerd, iedereen zijn rol kent, niemand live gekke dingen zegt - alles om oprechte spontaniteit in de kiem te smoren. Het blijft wel tv.

Daar kun je vanalles van vinden - Maarten van Rossem wond zich er laatst nog lekker op z'n Van Rossems over op in de zondagavondstudio van Eva Jinek - maar het heeft wel een functie. Zelden werd het nut van een goed voorgesprek, of het gebrek daaraan, zo goed geïllustreerd als dinsdagavond bij Pauw.

Advocaat Serge Weening schoof aan. De kwestie was 'jihadbruid' Aïcha, die door haar moeder was opgehaald uit het kalifaat. Het was een zaak van een kantoorgenoot van Weening, maar als eigenaar van het kantoor voerde hij het woord. Wat hij precies besproken had met de bureauredacteur bleef gissen, wellicht de keuze voor de zachte krijtstreep op het lichtgrijze pak.

Een bloemlezing van zijn antwoorden, waarbij de - overigens prima - vragen van Pauw niet eens van belang zijn:

'Ik zou het niet weten.'

'Daar heb ik geen idee van.'

'Ik moet u eerlijk zeggen dat ik dat niet weet.'

'Er worden geen uitspraken gedaan over dit meisje.'

'Dat weet ik oprecht niet.'

'Juist', zei Pauw en knipperde met zijn ogen. 'We zijn nu al best lekker bezig, vind je niet?

Hij vond van wel. 'Zullen we afspreken dat u de volgende keer wat ruimer in de tekst bent?', sloot Pauw het gesprek af.

Dat wilde de zwijgadvocaat best toezeggen. De kijker wist al: die komt de studio niet meer in. Net als die arme redacteur.

Jeroen Pauw Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden