'Vrouw zijn heeft alleen maar voordelen'

Wat betekent het om nu vrouw te zijn? In een nieuwe reeks interviews stelt Daniela Hooghiemstra de kwestie aan de orde. Magazinemaker Barbara van Beukering: 'Dat schuldgevoel is jammer.'

Barbara van Beukering: 'Elke ochtend maak ik me op, föhn ik mijn haar en denk ik: we gaan ervoor.' Beeld Imke Panhuijzen

'Wij waren het eerste gezin met een magnetron. Mijn moeder was lid van de Provinciale Staten en later burgemeester van Terschelling. Verzorgen zat niet zo in haar karakter. Ze kon wel goed organiseren. Als ze 's avonds moest vergaderen, maakte ze voor mij en mijn twee broers 's ochtends het avondeten. Mijn vader was directeur van een revalidatiecentrum. Het was altijd gezellig thuis, misschien juist omdat er geen moeder klaar zat. Veel volk over de vloer, ijskast vol, kratjes bier. Een vrijgevochten boel, maar nooit onveilig.'

'Een goede moeder is een gelukkige moeder', leerde Van Beukering van haar moeder. Haar 'clubje', zoals ze haar gezin noemt, heeft nooit een belemmering gevormd. Na enkele jaren bij de televisie maakte ze eind jaren negentig carrière in de tijdschriftenwereld, leidde Avant Garde en het Volkskrant Magazine, om in 2007 hoofdredacteur te worden van Het Parool. Sinds 2015 staat ze aan het hoofd van de digitale krant Paper.

'Carrière' vindt ze een vervelend woord. Ze deed wat ze leuk vond. Dat leiden ging vanzelf. Ze trouwde op haar 23ste met Thomas, die al een zoon had, gooide de pil 'over het balkon' en kreeg vanaf haar 24ste drie dochters. Nooit overwoog ze te stoppen met werken. Offers brengen, hoezo? Kostwinner, moeder en echtgenote zijn én tot diep in de nacht de stad in, het kan. Uitgaan doet ze tegenwoordig ook met haar dochters. 'Was ik heel dronken?', vroeg ze laatst nog aan de middelste. 'Dat weet ik niet meer', antwoordde die.

Hoe regelde je het allemaal?

'De eerste jaren hadden we een nanny. Als een kind 2 werd, ging het naar de crèche. Het heeft kapitalen gekost, mijn hele salaris ging naar de kinderopvang. Maar het was het waard. 's Ochtends diende zich iemand aan die de kleertjes aan deed, er was geen stress als iemand ziek werd en eind van de middag belde ik: maak jij het eten? Een totaal rustig leven. Toen ik hoofdredacteur werd, besloot Thomas huisman te worden. Hij was inmiddels 50, had een Zilveren Lamp gewonnen in de reclame en hoefde niet meer zo nodig.'

Wilde jij je kinderen die kleertjes niet zelf aan doen?

'Ik wilde naar mijn werk. Vrouwen maken het moederschap te zwaar. Je hoeft niet alles te doen. Ik heb nooit geknutseld met mijn kinderen, aan spelletjes heb ik een hekel. 'Ik heb jullie zusjes gegeven om spelletjes mee te doen', zei ik altijd. Als je denkt dat je tekort schiet, hoef je maar even over de grens te kijken of naar hoe het vroeger was. Dan zie je dat kinderen prinsjes en prinsesjes zijn. Dat superouderschap is een terreur. Op Magister (een schoolcomputersysteem, red.) cijfers checken, dat is toch verschrikkelijk? Ik ken geen ouder meer die 's avonds géén huiswerk zit te doen. Dan had ik drie kinderen moeten overhoren? Ja, kom zeg.'

CV Barbara van Beukering

1966 Geboren in Drachten
1985-1988 School voor de Journalistiek, Utrecht.
1988-1997 Televisiewerk voor onder meer TROS en AVRO. Eindredactie bij RTL 5, Veronica en Teleac.
1997-2007 Hoofdredacteur van Baby Magazine, Avant Garde, BlvD en Volkskrant Magazine.
2007-2015 Hoofdredacteur van Het Parool.
2015-heden Hoofdredacteur Paper.
Barbara van Beukering is getrouwd met Thomas Deelen. Samen hebben ze drie dochters.

Jouw man dacht niet: een huisman is geen echte man?

'Hij vond het heerlijk. Razend populair was-ie. Zo'n leuke vader met blonde dochtertjes met staartjes. Op zijn fiets had hij drie zitjes, twee achter en eentje voor. Al die moeders zwijmelen. En dan tegen mij zeggen: 'Voel jij je niet schuldig?' Voor sinterklaas- en kerstversieravonden tekende ik altijd meteen in. Ik wilde niet dat ze ook nog zeiden: die helpt nooit.'

Beschouw je jezelf als een feminist?

'Wat is dat?'

Iemand die vindt dat gestreden moet worden voor de gelijkwaardige positie van vrouwen.

'We zijn gelijkwaardig, dat is al gedaan vóór mij. Het feit dat vrouwen minder op topposities zitten, heeft te maken met hun eigen keuze voor het gezin. Prima, moeten ze zelf weten. Alleen dat schuldgevoel is jammer. Daar hoef je niet voor thuis te blijven.'

Moet de overheid nog budget vrijmaken voor emancipatie?

'Stop er maar mee. Er is geen glazen plafond. Als je iets wilt, kan het. Voor moslimvrouwen moet nog wel veel gebeuren. Ik hoop van harte dat zij ook hun huis uit komen, opleidingen volgen en gaan werken.'

Heb je alles kunnen doen wat je wilde?

'Vrouw zijn heeft volgens mij alleen maar voordelen. We maken het werk gezelliger. Organiseren een etentje, regelen een bloemetje. De mensen om ons heen een beetje gelukkig maken, daar zijn we goed in.'

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Parool-hoofdredacteur Barbara van Beukering toont de kronings-editie van het Parool, 2013. Beeld anp

Mannen zijn zakelijker?

'Nee. Wel afstandelijker. Meer met zichzelf bezig.'

Zijn vrouwen betere leiders?

'Als ze hun emoties thuis laten, kunnen ze heel goed zijn.'

Waarom zijn er dan niet meer?

'Daar heb je het weer: kinderen, schuldgevoel. Bij Het Parool had ik drie vrouwelijke chefs, maar ze waren alledrie kinderloos.'

Vinden mannen het lastig als jij de baas over hen bent?

'Er zijn erbij die er niet tegen kunnen. Het type haan, ik herken het van een afstand. Zolang je geen beslissingen neemt, is het nog lachen, biertje drinken. Maar zodra blijkt dat je vetorecht hebt, gaat het mis. Dat zit zo diep, daar doe je niks tegen. Maar ze zijn gelukkig op één hand te tellen. De jaloezie van vrouwen vind ik lastiger. Dat ik steeds weer moet laten zien: van mij heb je niks te vrezen, hoor.'

Heb je een man nodig?

'Nou, nodig, nodig. Niet financieel. Ik heb altijd alles zelf betaald. Onze dochters hebben diploma's, een rijbewijs, talencursussen gedaan in het buitenland, vakanties, kleren. Goh, dacht ik laatst, dat heb ik toch maar mooi geflikt. Maar in mijn eentje zou ik het razend zwaar gevonden hebben. Als ik thuis kom, schenken Thomas en ik een wijntje in, kan ik mijn verhaal kwijt en hebben we het over de kinderen. 'Heb jij nog iets gehoord? Ik heb een appje gekregen. O, laat eens zien.' Niemand op de wereld is zo bereid om het zo vaak over diezelfde mensen te hebben als hij.'

Hij is afhankelijk van jou.

'Daar heeft hij geen last van. Hij heeft zijn AOW, hoeft mij niet om zakgeld te vragen. Het is ook niet mijn geld. We bepalen samen of we de keuken verbouwen. Maar ik hoef niet aan hem te vragen of ik nieuwe laarzen mag. Dat lijkt me verschrikkelijk. Ik ben me laatst in New York te buiten gegaan aan kleren. Dan zie ik hem wel kijken van: man, man, man. Maar hij kan er moeilijk een opmerking over maken.'

Kan hij zich ook zo te buiten gaan?

'Nee. Maar hij heeft ook niet zoveel behoefte aan kleren. Dus dat komt goed uit.'

Heb je geprofiteerd van de seksuele bevrijding?

'Voor mijn huwelijk heb ik me uitgeleefd. Ik vond dat ik vergelijkingsmateriaal moest hebben. Maar een open huwelijk werkt niet. Mijn ouders hebben een blauwe maandag aan partnerruil gedaan. Buren en vrienden waren aan het experimenteren geslagen. Ze zijn op tijd gestopt. De jaloezie, hè? Als ik om 5 uur 's nachts thuis kom, moet mijn man niet denken: wat heeft ze nu weer gedaan. Tegen mijn dochters zeg ik: pak wat je pakken kan, maar als je een relatie hebt, moet je maat houden.'

Je draagt hoge hakken, sexy jurkjes. Maakt dat kwetsbaar?

'Ik zou me juist kwetsbaar voelen als ik in een joggingbroek liep. Er goed uitzien geeft zelfvertrouwen. Elke ochtend maak ik me op, föhn ik mijn haar en denk ik: we gaan ervoor. Ik zie het als deel van mijn werk, het heeft niets met seks te maken. Ik zie mannen ook nooit in mijn decolleté staren. Machtige mannen hebben sexappeal, maar omgekeerd werkt dat volgens mij niet zo.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden