De talenten van 2020Snelle

Vrienden van rapper Snelle aan het woord: ‘Hij schrijft vanuit emotie. Dat is een gave’

Met zijn stormachtige doorbraak deed rapper Snelle zijn naam eer aan. Drie vrienden en bekenden leggen uit waarom hij zo voortreffelijk is.

Beeld Marie Wanders

Eigenlijk was 2019 al het jaar van de rapper met die doodgewone uitstraling van je buurjongen. Lars Bos alias Snelle (24) bracht twee albums uit, waarvan het tweede, Vierentwintig, meteen op nummer 1 belandde in de Album Top 100. Alle dertien nummers van dat album kwamen in de Spotify Top 50 van Nederland. Zijn liverapsessies op 101Barz, het hiphopplatform van BNNVara, werden miljoenen keren gestreamd en ook als zanger maakte hij faam. Snelle was zo alomtegenwoordig dat er eerder dit jaar al een interview met hem in de Volkskrant stond. Reden om voor deze talentenspecial mensen rond de rapper aan het woord te laten. 

Hidde Stegink, manager en jeugdvriend

‘Ken je die hoes van Reünie, met die kleutertjes? Ik ben dat jochie in die Nijntje-trui. Zo lang kennen Lars en ik elkaar al. Na de crèche zaten we ook nog eens in hetzelfde voetbalteam en op dezelfde middelbare school. In die tijd was hij al met muziek bezig. Iedereen om hem heen had iets van: leuke hobby hoor, maar doe dat maar in je schuurtje. Zijn podium was toen nog bij vrienden thuis. We vormden een clubje dat bij elkaar over de vloer kwam. Gamen op de playstation met een fles whisky erbij.

‘Dat doorzetten zat toen al in zijn persoonlijkheid. Hij wist precies wat hij wilde. Dat kwam bij anderen weleens te direct over, maar hij ging er wel voor. Dat het ook bij anderen aansloeg, merkten we voor het eerst met die 101Barz-sessies, in 2018, en afgelopen jaar weer. In zeventig dagen meer dan een miljoen streams!

‘Nu is hij als tekstschrijver tot een absolute mastermind uitgegroeid, van hetzelfde kaliber als John Ewbank. Hij weet in kleine dingetjes meerdere betekenislagen te stoppen. In Wel varen zit een zinnetje: ‘Als je rijk wilt zinken moet je wel varen.’ Dat vind ik briljant.

‘Dus toen hij vertelde dat hij meer wilde gaan zingen, omdat hij daar gelukkig van werd, had ik iets van: dat moet je dan vooral doen. Als rapper vind ik hem legendarisch, maar ik vind hem ook stralen als zanger. Hij gaat voor zijn doelen zonder te luisteren naar zoiets als een markt. Op die manier bereik je duurzaam succes. Ik denk ook dat er nu meer rappers gaan opstaan die rap en zang combineren. Snelle heeft ervoor gezorgd dat die hybride van hiphop en liedjespop in Nederland breed wordt geaccepteerd.’

Jebroer (Tim Kimman), rapper, oprichter van het platenlabel Roq ’N Rolla en voormalig docent aan de Herman Brood Academie

‘Lars was een van mijn leerlingen aan de Herman Brood Academie. Zo’n jongen die altijd na de les bleef hangen omdat hij nog wat vragen had. Lars wilde heel graag, toen al. In 2015, zijn eerste jaar aan de academie, gaf hij al workshops op school, terwijl hij ook een baantje had als nachtportier.

‘Ik werd een beetje zijn vraagbaak, zijn mentor. Toen hij eerder dit jaar een schrijverskamp had opgezet, in een huisje op de Veluwe waar hij met producers en muzikanten liedjes schreef, stuurde hij me elk nieuw dingetje op, omdat hij mijn mening wilde weten.

‘Het vinden van een eigen stijl hield hem enorm bezig. En in het begin van zijn carrière werd hij sterk beïnvloed door Ronnie Flex, Broederliefde, de muziek die toen populair was. Maar op een gegeven moment heeft hij besloten niet meer naar de muziek van anderen te luisteren. Hij vond uiteindelijk zijn geluid in die mengeling van rap en zang in een catchy popcontext, met onderwerpen die bij een breed publiek aanslaan.

‘Lang niet iedereen was daar enthousiast over. Het werd niet gezien als hitmuziek. Een gast die je buurjongen zou kunnen zijn? Die het ook nog eens heeft over de dagelijkse problemen in het leven? Dat ging hem niet worden. Ik heb hem getekend, want ik vond het gewoon goede luistermuziek.

‘Bleek uiteindelijk juist die uitstraling van doodgewone buurjongen zijn unique sellingpoint. Lars is een mensenmens met wie anderen zich kunnen identificeren. Ik vind dat hij als liedjesschrijver dezelfde kwaliteit heeft als Acda & De Munnik of Bløf. Hij denkt en schrijft ook veel meer in scènes dan de meeste rappers. Volgens mij zat de Nederlandse rapscene, na alle stoere praat van de straat, echt te wachten op iemand die het over dit soort persoonlijke onderwerpen heeft.’

‘Snelle schrijft vanuit emotie.’Beeld Marie Wanders

John Ewbank, producer, songschrijver en al bijna dertig jaar artistiek partner van Marco Borsato

‘Ik had een opzetje liggen voor het nummer Lippenstift. Er moest alleen nog een rapper bij. Ik had Raymond van Vliet aan de lijn (directeur van muziekuitgeverij Cloud Nine). Hij had het over Snelles nummer-1-hit Reünie en stelde hem voor als rapper. Ik heb naar Reünie geluisterd, contact gezocht en een dag later was Lars hier op kantoor. Binnen anderhalve week hadden we Lippenstift opgenomen en uitgebracht.

‘Wat ik heel goed vind aan Reünie, en ook aan een liedje als Ze kent mij, is dat je duidelijk merkt dat Snelle schrijft vanuit de emotie. Het is een gave, en wat mij betreft een van de criteria van een goed liedje. Waar hij over zingt is herkenbaar en wanneer iets herkenbaar is, raak je mensen. Het helpt daarbij ook dat zijn zang vrij verhalend is.

‘Bovendien is hij leergierig. Toen ik hem uitlegde dat het gebruik van verbindingswoordjes als ‘en’ en ‘wat’ en ‘want’ een tekst soepeler kunnen laten lopen, merkte ik dat hij al die informatie zat op te zuigen. Typisch iemand die er alles aan doet om zich in zijn ambacht te bekwamen.

‘Ook al was ik toen nog niet op de hoogte van zijn ambities als zanger, je kon het al een beetje horen in de manier waarop hij rapt. Noem hem maar een zingende rapper, of een rappende zanger. En omdat hij uit de hiphophoek komt, zijn zijn zanglijnen anders dan bij iemand die bijvoorbeeld is opgegroeid met The Beatles. Waar zo’n type zanger meestal gaat voor vloeiende zanglijnen, merk je dat rappers meer lettergrepen in hun melodielijnen stoppen. Een beetje zoals ik een arrangement voor piano in een liedje zou maken. Dat vind ik mooi. Ik ben een alleseter en vind beide manieren van zingen, of rap en zang, in één liedje spannend.’

Vijf vragen aan Snelle:

Wat zijn je drie favoriete nummers van het afgelopen jaar?

Roddy Ricch – Down Below

Ali Gatie – It’s You

Suzan & Freek – Gedeeld door ons (‘Het hele album is waanzinnig’)

Wie zou je zelf naar voren schuiven als het talent van 2020?

‘Pjotr, honderd procent! Niet alleen omdat hij op ons label Lieve Jongens zit, maar omdat ik van dichtbij zijn muzikale en tekstuele ontwikkeling heb meegemaakt tijdens zijn schrijverskamp. Hij gaat geweldige liedjes uitbrengen in 2020.’

Aan welke goede raad heb je het meest gehad?

‘Dat ik moet stoppen met altijd maar iedereen tevreden willen houden. Dat gaat met bijvoorbeeld 400 duizend volgers op Instagram niet werken.’

Wat was je bewondermoment van 2019?

‘Ik heb genoten van twee andere artiesten die ook een doorbraakjaar hadden: Suzan & Freek en Ashafar. Dat vond ik mooi om te zien, dit jaar.’

Op welk moment had je zelf door dat je goed bezig bent?

‘Er zijn echt megaveel momenten geweest. Een paar voorbeelden: toen ik mijn eerste auto kocht van centen die ik had verdiend met muziek, toen ik mijn baan kon opzeggen, toen mijn vader vertelde hoe trots hij was, toen drieduizend man meezongen in een uitverkochte 013, en ook de Edison-nominaties deden me erg veel. Toen ik onlangs in ruil voor een show een week volledig verzorgd vakantie had op Curaçao, met mijn vrienden die inmiddels collega’s zijn, heb ik mezelf ook zeker een aantal keer afgevraagd hoe dit allemaal in hemelsnaam zo snel kon gebeuren. Een fantastisch jaar.’

De andere poptalenten van 2020

Nummer 2: S10

Als muziek helend kan werken, dan zijn de songs van Stien den Hollander – artiestennaam S10 – daar een schoolvoorbeeld van. Den Hollander rapt en zingt al sinds 2017 over haar psychische problemen, die een aantal keren hebben geleid tot een opname in een psychiatrische kliniek. Op Snowsniper, haar debuutalbum van afgelopen jaar, deelt ze haar worstelingen en probeert ze haar lotgenoten een hart onder de riem te steken. Uit het nummer Real: ‘Luister naar je hart, dat is alles. Dan kun je nooit verdwalen.’

Den Hollanders etherische muziek en ijle raps klinken melancholisch, zonder dat de duisternis domineert. Somber, maar niet uitzichtloos. In de Volkskrant werd ze al ‘de meest oorspronkelijke stem in de hedendaagse Nederlandse hiphop’ genoemd. Na debuut-ep Antipsychotica (2017), een contract bij het Nederlandse hiphoplabel Noah’s Ark en een tweede ep (Lithium, 2018) volgde een studie aan de Herman Brood Academie in Utrecht. Nu gaat het goed met Den Hollander. In een interview met de Volkskrant vertelde ze dat ze zich inmiddels op een ‘veel vrediger plek’ bevindt.

Nummer 3 (gedeeld): Wies

Je hebt nog maar één single uit, maar je wint wel de Amsterdamse Popprijs 2018, schopt het tot 3FM Talent en je mag ook nog eens de Grote Prijs van Nederland in ontvangst nemen. En o ja, je speelt ook nog eens in zalen als Paradiso, TivoliVredenburg en de Melkweg.

De indiepopband Wies heeft in zijn korte bestaan al flinke wapenfeiten op zijn naam staan. Niet verwonderlijk, want zangeres en gitarist Jeanne Rouwendaal, drummer Jasper Meurs en bassist Tobias Kolk hebben een uniek geluid: elektronische pop met Nederlandstalige teksten. De Wies-sound werd al eens beschreven als ‘Alt J meets Spinvis’.

En dan te bedenken dat het toeval is dat Wies überhaupt bestaat. Op het Amsterdamse conservatorium, waar de bandleden studeerden, had het trio in 2018 een muzikaal project opgezet als onderdeel van hun studie. De samenwerking beviel zo goed dat ze als band doorgingen. Volgend jaar komt het eerste album uit.

Nummer 3 (gedeeld): Yin Yin

Ooit Thaise psychedelische rock gehoord? Die kun je zomaar hier in Nederland beluisteren. Drummer Kees Berkers en gitarist Yves Lennertz, oprichters van de vierkoppige Limburgse band Yin Yin, hebben een niet te stillen honger naar muziek die van ver komt. Nadat ze afrobeat hadden ontdekt, kwamen de ontdekkingsreizigers uit bij Aziatische muziek. Ze oefenden oosterse toonladders, namen een demo op en toen was daar dit jaar het debuutalbum The Rabbit That Hunts Tigers. Licht hypnotiserende soundscapes waar Thaise gitaren doorheen tokkelen.

Al is het niet helemaal correct om de muziek van Berkers en Lennertz enkel Thais te noemen; ritmisch steunt ze ook op afrobeat en disco. En die kimono’s die ze tijdens liveshows dragen, zijn toch echt Japans. Je mag het ook een bizarre mix van muzikale invloeden noemen. De jongens zelf verkiezen de term ‘Thaichedelic’.

Hoe ging het verder met zangeres Rimon (22), het talent van 2019?

‘Doordat ik in de Volkskrant tot Talent werd uitgeroepen, kreeg ik ineens veel leuke reacties uit een andere hoek dan ik gewend was: mijn oude vrienden, leraren, de mensen die niet wisten dat ik muziek maakte. Voor mij was 2018 een gek jaar geweest, waarin ontzettend veel gebeurde en mijn carrière heel snel ging. In 2019 waren er veel boekingen en ging ik daarnaast op tour. Ik was met te veel dingen bezig om nieuwe muziek te kunnen maken. Ineens was het maart en bedacht ik dat ik nog geen plan had voor de rest van het jaar. Vanaf de zomer besefte ik dat ik echt weer muziek moest gaan maken. Ik ben nu bijna klaar met mijn nieuwe ep, die komt waarschijnlijk in februari uit. Ik wil dit jaar meer focussen op muziek schrijven en opnemen; daar wil ik echt tijd voor hebben, ook tijdens de release van de ep.’ (Pieta Verhoeven)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden