Vreugdeloze uren in een meisjeskamer

Als Peer Daels, docent aan de Amsterdamse toneelschool, de eerstejaarsstudente Alma Fischer in zijn grote Mercedes voor haar huis afzet, schuift hij Marlene Dietrich in zijn cd-speler. ''Alma', zachtjes en gedecideerd fluisterde hij mijn naam, 'jij wil het ook.''

Sneue seks

Veel hoofdstukken heeft Anne van Veen niet nodig om in haar debuutroman Wie ik aan het zijn was tot de kern te komen. Vrijwel meteen in het begin van het boek hebben de vijftiger Peer en de 18-jarige Alma een relatie. Leraar en leerling, verbonden door de intimiteit van de theaterschool. Wat volgt is niet echt dampende seks, maar wel een ongemakkelijke seksuele intimiteit die, zo lijkt het aanvankelijk, van beide kanten gewenst is. Een beetje sneue seks is het ook: er valt weinig te genieten en persoonlijke frustraties stapelen zich op. Zij is een wat onzeker, slonzig meisje, hij een allesbehalve knappe, bleke, kaalhoofdige man - 'een man met karteltandjes en hangwangen'. Hij noemt haar zijn 'levensverzekering'.

Tja, wat moet ze ermee, vraag je je af, terwijl op diezelfde school zoveel leuke, knappe jongens rondlopen. Maar het is juist die fascinatie van Alma voor de oudere, erudiete Peer die Wie ik aan het zijn was boeiend maakt. Op een of andere manier heeft hij haar in zijn macht en brengen ze tamelijk vreugdeloze uren door in een Chinees restaurant en op haar rommelige meisjeskamer.

Duistere lokalen

Anne van Veen (32) studeerde tussen 2002 en 2006 zelf aan de Amsterdamse theaterschool en had in die periode een relatie met een docent. Ongetwijfeld hebben die ervaringen geleid tot dit boek, dat je kunt lezen als een coming-of-age roman met een pikant tintje.

Van Veen beschrijft de sfeer op de theaterschool met zekere afstand en juist daardoor treffend. Alma doolt rond in een gebouw als een geraamte, een staketsel van lange gangen, dichte deuren en duistere lokalen. 'De gang was een galerijflat, wij waren passanten en niemand stelde vragen.' Erg grappig zijn de beschrijvingen van de lessen, onder meer gegeven door een oudere actrice die continu rookt en daarom Belinda wordt genoemd. Sinister is haar terloopse analyse van het gedrag van de schoolleiding als ze haar geheime relatie opbiecht. De mannen sluiten hun ogen en zwijgen, omdat ze zelf zo hun avontuurtjes hebben.

Geheimzinnig relaas

Van Veen schetst Alma zeker niet als slachtoffer of zielig meisje in de handen van een gretige minnaar of machtswellusteling. Integendeel: zij is degene die te lang achter de man aan sjouwt en hem ten slotte voor het blok zet. Ze hanteert een sfeervolle, onopgesmukte stijl en weet haar verhaal spannend te houden doordat ze en passant ook het treurige lot van een collega-student vertelt. Een nogal geheimzinnig relaas, dat eindigt met een sprong vanaf de hoogste verdieping van het schoolgebouw. Opnieuw kijkt iedereen weg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden