VPRO brengt ongewoon ruw televisiedrama

Gabbers, pillen, een baby die niet past bij het interieur; in Goede Daden bij Daglicht, een reeks van zes korte televisiedrama's, domineert de huidige tijdgeest....

Goede daden bij daglicht. VPRO. Nederland 3. 21.30 uur.

Aflevering één, die vanavond wordt uitgezonden, draait om enkele slecht communicerende lieden. In deel twee zet een gesjeesde jongen zijn achterlijke broer aan tot moord op hun ouders. En in deel drie verstoot een jong stel hun pasgeboren kind.

Goede Daden bij Daglicht is een sympathiek project. Initiatiefnemer Robert Wiering koos niet voor zekerheid. Voor de door hem te regisseren televisiedrama's castte Wiering een stel jonge, voor tv-kijkers onbekende acteurs. En hij ging aan de slag met aankomende scenarioschrijvers. Na een speurtocht langs uitgeverijen en theaters selecteerde Wiering de schrijvers Rob van Erkelens, Heere Heeresma jr. en Hermine Landvreugd, freelance-journaliste Mirjam Vosmeer, toneelauteur Oscar van Woensel en scenariste Irma Bruggeman.

Zo'n groep talenten - of halve talenten, dat moet nog blijken - zou vervolgens aan de slag moeten gaan met enkele strenge, ervaren scenarioschrijvers. Op een verbouwde boerderij, ergens in Zeeland, of in de Provence, kan dan worden gewerkt aan de techniek van het scenarioschrijven. Wat is een goede scène? Hoe houdt een schrijver vorm en inhoud uit elkaar? Wat is het verschil tussen proza en een scenario?

Die cursus op een verbouwde boerderij zat er echter niet in. In plaats daarvan moesten de schrijvers al doende leren - een aanpak die niet de beste resultaten oplevert.

Niettemin is Goede Daden... intrigerende televisie. De filmpjes zijn ongewoon, en dat is voor een branche waarin iedereen elkaar naäapt, al heel wat. Wat opvalt is de radicale afwijzing van kijkersvriendelijke verhalen. Regisseur Wiering en zijn schrijvers introduceren daarentegen een gedachtengoed dat aansluit bij dat van schrijvers als Martin Amis, Douglas Coupland en Brett Easton Ellis. Moraal heeft plaatsgemaakt voor materie, idealen zijn verbannen en van waarheden is het leven eveneens gespeend. Het komt er in Goede Daden niet op aan de kijker inzicht te verschaffen, maar om de kijker een weg te laten zoeken door suggesties en aanzetten.

Toch blijft debuteren een lastige zaak. Want hoe halsstarrig de jonge scenaristen ook probeerden met het psychologisch realisme - de stijl van hun voorgangers - te breken, het is hen niet gelukt. Zo prevelt David vanavond, in deel één, plots een monoloog over de dood van zijn vader (waarmee zijn cynisme wordt verklaard). En de twee broers, die in deel twee hun ouders aan het mes rijgen, zijn afkomstig uit een clichématig, burgerlijk gezin.

Die bijna zichtbare worsteling met de traditie van het scenarioschrijven doet Goede Daden... uitsteken boven het alledaagse.

Ronald Ockhuysen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden