Voorzichtige toenadering rock en dance lijkt ten einde

Veel rockbands, weinig dance dit jaar op Pinkpop. Dat wekt de indruk van een weloverwogen keuze. Maar hebben festivals tegenwoordig nog wel wat te kiezen?...

Het is weer Pinkpop. En met de opening van het driedaagse Pinkpop-weekend, vandaag in het Limburgse Landgraaf, is meteen het zomerseizoen voor popfestivals begonnen. Elke provincie en stad heeft wel een eigen popevenement: Parkpop in Den Haag, Metropolis in Rotterdam, Dance Valley in Spaarnwoude en Lowlands in de Flevopolder. En dan zijn er nog de talloze lokale festivalletjes, van Werfpop in Leiden tot Bospop in Weert, of de nog kleinere op dorpspleinen, in weilanden of feesttenten.

Een voorzichtige analyse van het legioen groepen en artiesten dat dit jaar op de Nederlandse podia zal aantreden, lijkt een accentverschuiving aan het licht te brengen die de popwereld in tweeën splitst: rock tegenover dance. Met uitzondering van Lowlands, dat vanaf de eerste editie in 1993 heeft geprobeerd beide werelden bij elkaar te brengen, en al jaren een apart dance-podium heeft, ziet het ernaar uit dat de andere evenementen dance dit jaar links laten liggen.

Niet dat het publiek dat op een festival wil dansen te kort komt. Integendeel. Met Dance Valley, Mysteryland, de Rotterdamse Streetparade en het dit jaar voor het eerst in het Amsterdamse bos te houden New Frontier is er genoeg dance. En al helemaal nu ook de Amsterdam Arena wordt ingewijd in festivalland met het op 1 juli aangekondigde 'Sensation', een nieuw evenement van party-organisatie ID & T.

Maar aan de voorzichtige toenadering tussen rock en dance op de Nederlandse festivals lijkt nu een einde gekomen. Pinkpop 2000 heeft dit jaar dan wel Moby, Laurent Garnier en Junkie XL, maar dan nog valt het dance-aandeel in het niet bij de overmacht van rockbands als Oasis, Pearl Jam, Live, Bush, Korn en Counting Crows.

Toch ontkent Pinkpop-organisator Jan Smeets dat er sprake is van een veranderde aanpak in het samenstellen van het programma: 'Mocht het programma er al anders uitzien, dan is dat puur toeval. We zijn afhankelijk van het aanbod. Zo waren we blij dat Oasis en Pearl Jam konden komen, maar andere groepen waren juist weer not available in de Pinkpop-periode. Dan kun je op je kop gaan staan, maar dan gebeurt het gewoon niet.'

Het live-circuit wordt meer en meer gedirigeerd door internationale agency's, die tournees van hun grote acts lang van te voren uitstippelen, zegt Smeets: 'Je kunt niet meer zeggen: ik zou graag die of die groep willen hebben. Dan zitten ze in de studio, of de drummer is juist in Japan voor een yoga-cursus. Eind jaren zeventig ging het nog van: stap op het vliegtuig, hang een gitaar om je nek, en kom effe een partijtje spelen. In het verleden hadden we hier een jongerencentrum, waar bands van te voren nog even konden repeteren. Dat gebeurt tegenwoordig nooit meer. Alles staat ver van te voren vast.'

De kaarten worden volgens Smeets al bijna een jaar voor een volgende Pinkpop-editie geschud: 'De Europese festivalzomer wordt onderverdeeld in drie delen. ''Vroeg'' is Pinksteren, daar zitten wij met het Duitse Rock am Ring. ''Midden'' is de periode rond Glastonbury, Roskilde in Denemarken en het Belgische Werchter, en in het naseizoen zitten het Engelse Reading en Lowlands. Het blijft hopen en bidden welke keuzes een band die je wilt hebben, maakt. Wanneer je dan van het management hoort, dat Pearl Jam precies in de periode van Pinkpop naar Europa komt, dan heb je dus geluk.'

Pearl Jam is een van de oudgedienden in een programma met vooral veel jonge, nieuwe bands. Smeets: 'Daarom wilden we Santana ook niet. Die staat weer wel op het Duitse Rock am Ring. Pinkpop heeft een heel jong publiek. Dat zit echt niet te wachten op zulke oude sterren.'

Vergeleken bij internationale festivals als Glastonbury (ongeveer even oud als Pinkpop) en Roskilde, die beide beschikken over een eigen dance-podium, doet het Limburgse festival wel minder moeite om álle jonge publieksgroepen aan zich te binden. Zo is Smeets vooral selectief als het om dance gaat: 'Wij programmeren dat alleen als het een band is. Het moet een performing act zijn. Zo'n Underworld, die vorig jaar op Pinkpop stond, dat is toch een performer.'

Groepen als Underworld - niet toevallig ooit begonnen als rockband - zijn nog altijd dun gezaaid in de dance-wereld. Ook de populairste dance-stijlen van dit moment leveren weer een overdaad aan nieuwe dj's op, maar slechts heel sporadisch een live-band.

En een dj op het Pinkpop-podium ziet Smeets nog niet zo snel: 'Daar zijn organisatoren als ID & T en Dance Valley al veel te veel mee bezig. Een programma met van die jongens achter twee draaitafels. Het Ibiza gevoel. Laten we wel wezen: er is een Dancevalley, er is een Mysteryland, en hoe ze verder ook mogen heten. Dat moeten we niet proberen te imiteren. We moeten gewoon Pinkpop blijven.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden