tv-recensie Frank Heinen

Voornaamste uitdaging tijdens Zoek de Fouten: de hele scène uitkijken zonder volkomen simpel te worden

Vroeger stonden in de Donald Duck – of misschien in de Donald Duck Vakantieboeken, dat kan ook – zoekplaatjes. Twee op het oog identieke tekeningen naast elkaar waarin vijf of zes verschillen zaten. Op de linker had Kwik zijn petje wel op, en op de rechter niet of er sprongen zes zweetdruppels van Donalds hoofd in plaats van drie. De eerste vier fouten had ik meestal zó gevonden, de vijfde lukte ook nog wel, maar bij de laatste liep het altijd spaak. Uren heb ik vergooid door vruchteloos naar die plaatjes te staren, voor ik het opgaf en een week later de voor de hand liggende oplossing (bijna altijd: de schaduw!) kon teruglezen, plus de naam van de wijsneus die ze wel alle zes had gevonden – waarschijnlijk met hulp – en nu, van de oppereend zelf, een pen ontving, of een tas.

Aan die plaatjes moest ik terugdenken toen ik zaterdagavond Zoek de Fouten zag, op SBS6. In Zoek de Fouten spelen toffe acteurs – Jelka van Houten, Henk Poort, Pepijn Schoneveld – sketches waarin steeds zes continuïteitsfouten (de voice-over legt nadruk op elke lettergreep) zitten. Welke dat zijn kan de kijker op internet controleren. Mocht de kijker daar behoefte aan hebben natuurlijk, want zelfs voor iemand (in casu ik) voor wie de Donald Duck-plaatjes tot op hoge leeftijd te hoog gegrepen bleken, zijn de continuïteitsfouten in Zoek de Fouten geen enorme opgave. Ik citeer de spelregels zoals die aan het begin van het programma worden opgesomd: ‘Zo kan een actrice bijvoorbeeld ineens een snorrrr krijgen.’

Voornaamste uitdaging: de hele scène uitkijken zonder volkomen simpel te worden.

Dan de sketches. Dat zijn uitgespeelde moppen van het (gebrek aan) niveau dat je zou kunnen kennen uit programma’s als Echt niet OK en Komt een man bij de dokter, afgewisseld met scènes die grotendeels identiek zijn aan de originelen uit het van oorsprong Vlaamse Wat Als?.

Nee, Zoek de Fouten is geen goed programma. Het is slordig gemaakt en allerminst origineel. Je zou je kunnen afvragen of je zo’n programma in de krant zou moeten bespreken. De meeste mensen die dit lezen, waren toch al niet de doelgroep, en mensen die ervan genieten (zaterdag keken er bijna 350 duizend), zullen dit stukje links laten liggen. Bovendien: vermoedelijk ben ik de doelgroep niet. Indien wel, dan is er iets gruwelijk misgegaan.

En toch… De opvatting dat programma’s die niet direct bedoeld zijn om Nipkowschijven mee binnen te hengelen helemaal geen kwaliteit hoeven te leveren, is wijdverbreid op tv. Evenals dat iets maken voor SBS betekent dat je zielloze onzin moet afleveren en dat je op zaterdagavond publiek bij Netflix kunt weghalen met inderhaast opgepiepte witzen, zó van de lopende band. Dat alles is onderdeel van één grote fout, eentje waarvan je hoopt dat ze ‘m bij SBS zelf ook een keer ontdekken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden