RecensiePop

Vooral als Swans wordt bijgestaan door het pianotrio The Necks krijgt Leaving Meaning iets bezwerends ★★★★☆

Even leek Michael Gira er de brui aan te geven. Het tweede leven dat zijn compromisloze, soms tergend harde rockband Swans in 2010 begon, werd in 2017 na vier ijzersterke albums ­beëindigd. Tijdelijk, zo blijkt. De Amerikaanse frontman gaat met een deels gewijzigde band gewoon door. De dubbelaar Leaving Meaning laat wel een andere Swans horen. De machinale, soms maniakale expressie die Swans eigen is gaat wat minder de diepte in en is wat meer over de breedte uitgesmeerd. Minder industrieel, meer neigend naar het soort gothicfolk dat Gira’s andere band ­Angels of Light ooit zo bijzonder maakte.

Gira zingt in de lange nummers met hypnotiserende kadans weer meer dan hij schreeuwt. Vooral als hij wordt bijgestaan door het improjazz pianotrio The Necks krijgen de stukken iets bezwerends. En wat is het mooi om Baby Dee in The Nub weer eens voluit te ­horen gaan met haar even beangstigende als betoverende stem.

Swans

★★★★☆

Pop

Leaving Meaning

Mute/PIAS

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden