Voor je het weet, eet je de rest van je leven restjes

De komende weken leest Katinka Polderman op verzoek van de boekenredactie de eerste tien pagina's van drie net verschenen boeken en geeft op basis daarvan advies.

Beeld Els Zweerink

Daisy Scholte: Lekker koken met restjes
Nieuw Amsterdam, € 14,99

'In het nieuwste kookboek van kliekjeskoningin Daisy Scholte bewijst ze dat je van al je restjes heerlijke, nieuwe gerechten kunt maken. (...) Nooit meer een reden om eten weg te gooien.' Juicht de achterflap van Lekker koken met restjes. Het is lovenswaardig om voedselverspilling onder de aandacht te brengen met recepten voor crackers van overgebleven oliebollen, nasi van gourmetrestjes en rissottoburgers. Maar soep koken van de friet van gisteravond (p. 118) gaat mij wat ver.

Bovendien: met kliekjesrecepten die verder gaan dan 'vouw er bladerdeeg om en leg in de oven' heb ik een probleem: Er moet altijd iets bij. Een half kuipje crème fraîche of vier takjes koriander of 2 bosuien die altijd in bundeltjes van meer worden verkocht. Je werkt het ene restje weg en creëert zo een nieuw, dat je dan de volgende dag weer moet verwerken. Voor je het weet, eet je de rest van je leven restjes.

Goed. Voor wie niet nerveus wordt van dit idee en de hysterisch vrolijkheid die koken met restjes blijkbaar teweegbrengt (Supereasy! En nog lekker ook!!!) is dit een fijn boek. Ik vouw er toch liever bladerdeeg omheen.

Ari Turunen: Weet je wel wie ik ben?
Vertaald door Annemarie Raas. Nijgh & van Ditmar, euro 18,50

'In dit boek draai ik de bladzijden van de geschiedenis om op de momenten waarop een belachelijke en onbeduidende kwestie tot een omwenteling leidde. Ik zoek door arrogantie veroorzaakte catastrofale keerpunten.' Aldus Ari Turunen in de inleiding van Weet je wel wie ik ben? De geschiedenis van de arrogantie. Op de achterflap worden we lekker gemaakt met een anekdote over de Spaanse koning Filips III die 'overleed door verbranding terwijl hij bij de open haard zat, omdat zijn hofhouding niet snel genoeg de bediende kon vinden wiens taak het was om de stoel van de vorst te verplaatsen'.

Van dit soort anekdotes en weetjes barst dit boek. De voorbeelden zijn veelzijdig en van alle tijden: op één pagina gaat het van Alexander de Grote naar de Beatles en van de VOC naar Xerox. in het voorbijgaan wordt de herkomst van 'snob' uit de doeken gedaan, of van 'barbaar'. Het ziet er mooi uit, het is fijn geschreven, het is toegankelijk en gaat over de nare trekjes van ándere mensen. Wat wil je nog meer? Nou, dat de boeken die deze Fin eerder over soortgelijke onderwerpen schreef ook worden vertaald. Hop, Nijgh & van Ditmar, aan de slag!

Toon Tellegen: Wij alleen
Querido, euro 9,99

Ik dacht dat er twee soorten mensen waren: zij die de dierenverhalen van Toon Tellegen háten en zij die ervan genieten. Maar een kleine poll op Twitter leerde me dat er ook een tussencategorie bestaat: mensen die ze 'geen van beide' vinden. Waarschijnlijk kennen die de verhalen niet. Voor hen is er dit boekje waarin een stuk of dertig verhalen verzameld zijn rond het thema Wij alleen. Ze zijn afkomstig uit de vier eerdere dierenverhalenboeken van Tellegen.

Toon Tellegen doet bijzondere dingen met taal en logica. Zo vindt Eekhoorn aan de hut van Mier een briefje: 'Eekhoorn, ik wist niet of je langs kwam, maar toen je langs kwam was ik even weg. Mier' en begint een ander verhaal met 'Midden in de nacht schrokken de slak en de schildpad langzaam wakker'. Ik hou van die kleine, ogenschijnlijk simpele poëzie in de verhalen.

Dit boekje is een uitstekend cadeau voor wie je kennis wilt laten maken met de dierenverhalen van Toon Tellegen. Tenminste, als je diegene absoluut niet meer dan een tientje waard vindt. Want leg er een tientje bij en je koopt een van de boeken waarin de verhalen oorspronkelijk verschenen. Misschien wisten zij alles, bijvoorbeeld, bevat 313 driehonderddertien verhalen en heeft de omvang van een obese eekhoorn. Ik zou het wel weten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.