tv-recensieJulien Althuisius

Voor ‘Ik vertrek: even weg’ geldt dezelfde basisregel als voor ‘Ik vertrek’: hoe meer er misgaat, hoe beter

null Beeld

Als ik ooit in Frankrijk een ruïne koop, die met veel pijn en moeite weet op te knappen tot een enigszins functionerend bed and breakfast, zou het allerlaatste waar ik op zou zitten te wachten een ander Nederlands stel zijn, dat in een ander land een andere B&B heeft en dan bij ons komt logeren.

Dat is dus precies wat er gebeurt in Ik vertrek: even weg. In deze nieuwe spin-off van Ik vertrek gaan kandidaten uit oude afleveringen bij elkaar op bezoek. Zaterdagavond, in de tweede aflevering, gingen Cosmas en Nicole uit Frankrijk op bezoek bij Bart en Christa, die in Valencia een chambre d’hôte op een boot (een ‘chambre boot’) waren begonnen. In 2019 verhuisden Cosmas (vergeten wat hij deed) en Nicole (paramedisch natuurkundig therapeut en danslerares) samen met hun getraumatiseerde paard en vriendin Thérèse naar een chateau in de Franse Pyreneeën. Bijna tien jaar eerder waren Bart, liefhebber en connaisseur van zeilpolo’s, en Christa hen voorgegaan, maar zijn inmiddels toegekomen aan een volgend avontuur in Spanje.

De stellen begroetten elkaar hartelijk en liepen in de Spaanse zon naar het bescheiden zeiljacht van Bart en Christa waar ze drie nachten met elkaar zouden doorbrengen. Na tapas en sangria kregen Cosmas en Nicole een korte rondleiding door de boot. Daar diende zich al de eerste hobbel aan: er mocht aan boord niet gepoept worden, want dat kon de wc niet aan. De volgende dag gingen ze zeilen. Maar de zee werd op een zeker moment onstuimig en het ging er bovendeks dusdanig heftig aan toe, dat zowel Cosmas als een van de honden van Bart en Christa over z’n nek ging. Maar goed, deelnemers aan Ik vertrek zijn gehard, die strooien ’s ochtends bij het ontbijt wat tegenslag op hun brood.

Waar de aantrekkingskracht van Ik vertrek normaal gesproken zit in het avontuur, de overmoedige plannen, de tegenslagen en de bewonderenswaardige veerkracht van de deelnemers, moet Ik vertrek: even weg het hebben van de interactie tussen de deelnemende stellen en dan vooral het schurende ongemak. Daarbij hebben beide programma’s gemeen: hoe meer er misgaat, hoe beter. En aan kleine fiasco’s geen gebrek zondagavond.

Nicole, die niet heel blij was dat de hond van Bart en Christa tegen een antieke stoel had geplast. Beeld AVRO/TROS
Nicole, die niet heel blij was dat de hond van Bart en Christa tegen een antieke stoel had geplast.Beeld AVRO/TROS

Behalve het kotsen van Cosmas, een frustrerende fietstocht, een pijnlijk ongemakkelijke sessie improvisatieles dans van Nicole en het onsmakelijke diner dat Bart en Christa kregen voorgeschoteld tijdens hun verblijf in het chateau van Cosmas en Nicole, was het vooral smullen toen Louis, de hond van Bart en Christa, tijdens het ontbijt een antieke fauteuil aanzag voor een boom. Opeens was Nicole niet meer zo zen, wat weer zijn uitwerking had op het gemoed van Christa. ‘Ik was volledig van mijn padje’, zei Christa tijdens de evaluatie, waarbij de stellen elkaar tips en kritiek gaven. Voortaan moest Nicole ‘iets professioneler’ reageren. Desondanks beoordeelden Christa en Bart hun verblijf in Frankrijk met vier sterren. Hun poeploze jacht op zijn beurt kreeg van Nicole en Cosmas ook vier sterren. En weet je wat, die score laten we staan voor Ik vertrek: even weg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden