Reportage De Parade in Utrecht

Voor het Paradepubliek is het duidelijk: The Ruggeds zijn het onbetwistbare hoogtepunt in Utrecht

Hun breakdancetheater Between Us is iets om op de banken voor te gaan staan.

Between Us door The Ruggeds. Beeld Erik van 't Hof

Voor de ingang van het Paradetheater staat een rij van tweehonderd mensen, helemaal tot aan de zweefmolen. Hier spelen vanavond The Ruggeds hun voorstelling Between Us. De breakdancecrew heeft een reputatie. De Eindhovense dansers waren al eens te zien in een clip van Justin Bieber en op de Amerikaanse televisie in de danswedstrijd World of Dance. Iedereen wil iets meekrijgen van hun schijnbare virtuositeit. De Parade programmeerde ze niet voor niets in de grootste tent, en dus was Between Us vrijdag de openingsvoorstelling van het rondreizende theaterfestival dat inmiddels in het Moreelsepark in Utrecht is neergestreken.

Na afloop van de korte show staat het publiek op de banken. Bezoekers joelen en adoreren schaamteloos in de inmiddels oververhitte tent. De dansers doen backflips uit pure extase. Voor het publiek is het duidelijk: ook al zijn er nog vele andere dingen te zien op de Parade, The Ruggeds zijn het onbetwistbare hoogtepunt van de eerste Utrechtse Paradeweek. En ja, hun breakdancetheater zit inderdaad knap in elkaar.

Between Us door The Ruggeds. Beeld Erik van 't Hof

Parade op het station

De Parade is ook te vinden op de centrale stations van de vier Parade-steden (Rotterdam, Den Haag, Utrecht en Amsterdam). In de hal staat onder andere een interactieve Parade-flipperkast van mediakunstenaar Daan Brinkmann. Speciaal voor station Utrecht Centraal maakte Studio Aldo Brinkhoff een Parade-sculptuur, gemaakt van veertig Parade-vloerdelen, tentzeilen en lampjes. Ook de docu Paradevolk wordt er vertoond, en liefhebbers kunnen mee met het Snoepmeisje (de opvallend geklede snoepverkoopster op de Parade) voor een rondleiding langs de geheime plekjes van het station.

Maar eerst iets over een paar van die andere voorstellingen. Want niet iedereen houdt van dans of zelfs van breakdance. Toneel is er ook. Het Schiedamse gezelschap De Stokerij speelt in een knusse tent met de naam De Luxe hun privacyvoorstelling Harry in Wonderland. Acteur Yorick Zwart speelt met de nodige flair en omhaal het titelpersonage. Harry is een man van middelbare leeftijd. Nadat zijn huwelijk op de klippen is gelopen en hij een nieuwe smartphone heeft aangeschaft, verandert hij plotsklaps van een digibeet in een amateur-Edward Snowden. In zijn praatje waarschuwt Harry nu voor de duistere krachten van grootmachten als Apple, Facebook en Microsoft. Internet is de duivel en de vijand luistert mee, dus of iedereen zijn telefoon even wil inleveren.

Maar we hebben toch niks te verbergen? U misschien niet, maar Harry dus wel. Uit allerlei terzijdes en het dramatische gedrag van de vroegoude veertiger mogen we opmaken dat niet alles is wat het lijkt in zijn leven. Dat hij ondanks zijn scepsis een hacker en een zingende ‘real-life bot’ in huis neemt – bijrollen voor Abel Enklaar en Catalijne Janssen – is wel vreemd. Maar zo oogt er wel meer onaf aan deze uit de hand gelopen TED-talk. Dat zal wel zijn omdat het slechts een voorproefje is van een grotere voorstelling die dit najaar in de Nederlandse theaters komt. Of deze jolige Harry op avondvullende kracht nog steeds leuk is, valt te bezien.

Opklap-opera

Origineler, bizarder en nóg knusser is de opklap-opera Tisch und hihi Tränen van de talentvolle Belgische performer en countertenor Benjamin Abel Meirhaeghe (in samenwerking met Het Nationale Theater). In het kleinste theatertje van de Parade zit je met een bescheiden groepje andere gelukkigen bil aan bil met stijgende verbazing te kijken naar wat er allemaal gebeurt. Met hulp van slechts een tafel en wat opplaktranen zetten Meirhaeghe en de actrices Kim Karssen en Laura de Geest een wereld neer die doet denken aan de vreemdere films van David Lynch.

Ze putten uit klassieke parabels en mythen. Er is een dubbele zelfmoordscène. Er zijn uitzinnige, tweedimensionale kostuums, veel rook en duistere geluiden. En, het toppunt, er is een door Meirhaeghe schitterend gezongen uitvoering van de aria Dido’s Lament uit Purcells opera Dido and Aeneas. ‘Remember me,’ gaat het door merg en been. Dit is het betere tranentrekken. Wanneer krijgt Meirhaeghe eigenlijk zijn eerste avondvullende voorstelling?

Terug naar Between Us ten slotte. Ook dit is een half uur durende versie van een grotere, gelijknamige show die komend seizoen is te zien. Toch lukt het The Ruggeds om hun diversiteit te tonen. De crew, die uit acht jongens bestaat, speelt en danst scènes die uit hun jonge levens lijken gegrepen. Het zijn stuk voor stuk onderonsjes die beginnen met een beetje rondhangen, zappen op de bank of gek doen. Telkens ontaarden deze stoeipartijtjes in virtuoze, acrobatische hoogstandjes. Zo krijgt een gevecht om de afstandsbediening epische proporties. Een potje planking wordt een levensgevaarlijk spel. Tussendoor geven de dansers de bekendere breakdancemoves ten beste in knappe groepsnummers. Ondersteboven, steunend op handen, voeten of op elkaar laten The Ruggeds zien dat hun arsenaal aan moves onuitputtelijk is. En dat is inderdaad iets om op de banken voor te gaan staan.

De Parade, Moreelsepark, Utrecht. Gezien op 20 juli. Nog t/m 4 augustus, en daarna in Amsterdam van 9 t/m 25 augustus.

Between Us van The Ruggeds, choreografie: Roy Overdijk. ****

Harry in Wonderland van De Stokerij, tekst: Rutger Kroon. **

Tisch und hihi Tränen van Benjamin Abel Meirhaeghe. ****

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden