Recensie Sweet Demon

Voor de speelse dansers in Sweet Demon is alles muziek (vier sterren)

In het optimistische, diverse Sweet Demon spelen vijf dansers met de rekbaarheid van het concept muziek. Vol branie maken ze hun lijven tot beweeglijke speakers.

Sweet Demon van LeineRoebana. Beeld Anna van Kooij

Is aftellen muziek? Een ontsnapte lach? Het tikken van een metronoom? Of het tijdsverloop op een digitale klok? In de voorstelling Sweet Demon van LeineRoebana spelen vijf dansers met de rekbaarheid van het concept muziek. Ze dragen zelf hun klokjes en speakers over het podium. Uit de geluidsboxjes klinkt van alles, ritmisch, in het Engels: herinneringen aan jeugdige beledigingen over een te vrouwelijke stem, een geordende rij dagelijkse overpeinzingen (‘counting on nobody’, ‘contemplating suicide’) of gitaarmuziek van Steve Reich. We moeten er vooral niet één meeslepende compositie in willen horen. Zoals we ook van de vijf jonge, viriele dansers niet één ensemble moeten maken. Ze verschillen juist zo mooi in hun energie, poses, loopjes en de specifieke twist in hun ledematen.

De een, Uri Eugenio, heeft stoer golvende schouders in een te wijd colbert, de ander, Michael Sastrowitomo, flipt met extreem elastische knieën en een derde, Rob Polmann, vult het podium met lange lijnen en natuurlijk leiderschap. ‘Een liefdevol beeld van liquid gender’, noemt de flyer van Sweet Demon dit. Op toneel oogt dat vooral als een vitaal kwintet vol liefdevolle branie. Speels, levendig, divers en blijmoedig.

Uri Eugenio in Sweet Demon van LeineRoebana. Beeld Anna van Kooij

Met deze optimistische voorstelling laat het choreografenduo Andrea Leine en Harijono Roebana zien dat gelukkig niet al hun energie is opgegaan aan de onverkwikkelijke strijd met het Fonds Podiumkunsten over de wijze waarop de vierjarige subsidie aan hun 25-jarige gezelschap niet is verlengd. Ze zetten de spotlights (opgehangen in een fraai hellende hefboom) op jonge dansers en op hoe die een brutale draai geven aan hun energieke bewegingstaal van scherpe hoeken, golvende cirkels en lange lijnen, vaak vanuit de schouders ingezet. Én op hoe deze dansers alles als muziek gebruiken, door een palet aan geluiden te laten resoneren in hun veerkrachtige lichaam: het lijf als beweeglijke speaker.

Sweet Demon, door LeineRoebana. 13/10, Chassé Theater, Breda. Tournee t/m 15/12.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.