De week in boeken

Voor de beste boeken kijken Britse en Amerikaanse kranten nauwelijks buiten hun taalgebied

Hans Bouman
null Beeld Claudie de Cleen
Beeld Claudie de Cleen

In 1977 verscheen de eerste editie van The Book of Lists: een bonte verzameling lijstjes vol onmisbare wetenswaardigheden: beroemdheden die stierven tijdens de seks (Paus Johannes XII, John Entwistle, Errol Flyn, Nelson Rockefeller), beroemde kattenhaters (Napoleon, Eisenhouwer, Brahms), mannen met een grote (Chaplin) dan wel een kleine penis (Napoleon) en de meest geliefde standjes waarbij die te pas komt (doggiestyle op 1).

Een aantal Amerikaanse bibliotheken – waarschijnlijk die met veel kattenliefhebbers onder het personeel – boycotte het boek, maar uit de grote reeks herdrukken en vervolgboeken valt af te leiden dat veel mensen gek zijn op lijstjes. Om die reden bestaat er dan ook al heel lang een lijstjesseizoen: december. Daarbij gaat het meestal niet om lijstjes met feiten, maar met meningen. Lijstje met de beste boeken van het afgelopen jaar bijvoorbeeld. Soms vallen daaruit interessante conclusies te trekken.

Vind ik althans. Zo kenmerken de lijstjes in de Britse en Amerikaanse kranten zich sinds jaar en dag door hun volstrekt insulaire karakter. Je moet met een lantaarntje zoeken naar een boek dat niet uit het Engelse taalgebied afkomstig is. Ook anno 2021. Global Britain? America is back? Mwah. Neem bijvoorbeeld het beste fictieboek. Dat is dit jaar volgens The Times Klara and the Sun van Kazuo Ishiguro, terwijl The Telegraph het houdt op Crossroads van Jonathan Franzen. The Guardian moet zijn keuze nog publiceren, maar noemde vorig jaar als eerste Hamnet van Maggie Farrell.

Het lijstje van The New York Times begint met How Beautiful We Were van Imbolo Mbue, maar vergis u niet: deze van oorsprong Kameroense auteur woont sinds jaar en dag in de VS en schrijft in het Engels (de vertaling Hoe mooi we waren verscheen bij de Bezige Bij). The Washington Post noemt naast Franzen en Ishiguro ook Honorée Fanonne Jeffers, een naam die je even op het verkeerde been kan zetten, maar Jeffers is een geboren en getogen Amerikaanse. Ben overigens wel nieuwsgierig geworden naar haar roman The Love Songs of W.E.B. Du Bois.

Struin wat Duitse sites af en je krijgt een heel ander beeld. Natuurlijk prijzen ze daar eigen helden als Benedict Wells en Juli Zeh, maar ook Annie Arnaux, T.C. Boyle en Haruki Murakami. De Fransen? Naast Édouard Louis en Florence Aubenas hebben ze daar oog voor Ocean Vuong, Sandro Veronesi en Sally Rooney.

Mijn eindejaarsconclusie: in de Angelsaksische wereld kijkt men vooral naar zichzelf, in Europa werpt men ook weleens een blik over de grens. Elders leest u wat wij van de Volkskrant ervan maakten. Daar mag iedereen zijn eigen eindejaarsconclusies aan verbinden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden