Von Otter krijgt De Doelen niet warm

Muziek..

Dirigent Marc Minkowski, geboren in 1962, is groot geworden in debiotoop van de historische uitvoeringspraktijk en heeft het voor iemand vanzijn leeftijd een flink eind geschopt. De enthousiaste stuiterbal, allengsronder en grijzer geworden, gooit vooral hoge ogen met zijn cd-registratiesvan Händel-opera's. Net als veel van zijn collega's uit deoude-muziekgemeente heeft hij inmiddels zijn oog laten vallen op de muziekvan de 19de eeuw. Daarbij maakt hij zich, als geboren Fransman, graag sterkvoor het werk van landgenoten als Berlioz en Offenbach.

Met dit repertoire trekt hij deze dagen door Europa, als gastdirigentvan het Orchestra of the Age of Enlightenment. Dit in Engeland gehuisvesteensemble heeft om principiële redenen geen vaste dirigent.

Wie van de twee, Minkowski dan wel hetorkest-uit-de-tijd-van-de-olielampverlichting, besloten mag hebben deZweedse mezzo Anne Sofie von Otter te inviteren als solist in Berlioz' Lesnuits d'été, een gelukkige keus is het niet geweest. Von Otter is wel eenwereldster, maar ze is om te beginnen geen Française, en met haarreputatie als ijskoningin niet bepaald de geschiktste vertolkster vanBerlioz' warmbloedige liedcyclus.

Wellicht komt er vanavond bij de herhaling in het Concertgebouw wat meergloed in, maar in de Rotterdamse Doelen bleef het een onderkoelde affaire.Von Otters korte bijdrage aan Fauré's Pelléas et Mélisande voer daar welbij, maar haar voordracht van Théophile Gautiers zomernachten-poëzie, hoewelluidend ook, kwam schromelijk te kort aan esprit of joie de vivre. Datis voornamelijk terug te voeren op haar correcte, maar bleekneuzigearticulatie van het Frans. Wat dat betreft is het uitzien naar het optredenvan de alt Nathalie Stutzmann, die wél in haar moedertaal zingt als zeeind oktober dezelfde cyclus brengt bij het Rotterdams Philharmonisch.

Minkowski spande zich in om de subtiliteiten van Berlioz' en Fauré'smuziek het volle pond te geven, wat voornamelijk tot gevolg had dat hetorkest erg timide klonk. De missers in de hoorns waren ongetwijfeldhistorisch verantwoord.

Beethovens Vierde Symfonie na de pauze beleefde een voortvarendeuitvoering, waarin op zijn minst sprake was van visie - al neigt hetdriftleven van de componist in Minkowski's interpretatie enigszins naar hetmanische.

Frits van der Waa

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden