Tv-recensie Studio France

Volwassenwording vrouwenvoetbal? Hugo Borst staat nog in de ballenbak

In de basis ging alles goed, bij Studio France. Voetbalster Tessel Middag analyseerde er woensdagavond de wedstrijd Engeland-Japan en voetbalcriticus Hugo Borst lichtte toe waarom hij zeker wist dat onze vrouwen het WK niet gingen winnen. Presentator Sjoerd van Ramshorst vroeg zich af of Borst ze er te hard van langs had gegeven, in zijn column in het AD. Nee hoor, was het oordeel, serieuze kritiek hoort juist bij de volwassenwording van het vrouwenvoetbal. Het sleutelwoord rondom dit WK: volwassenwording. 

De dodelijke blik van Tessel Middag.

De NOS heeft met de komst van deze eerste avondvullende vrouwenvoetbaltalkshow immers besloten dat het vrouwenvoetbal nu écht bij de sportwereld hoort. De teneur: wie het nu nog heeft over huppelende paardenstaartjes of de vergelijking maakt met voetballend manvolk, is af. Je zou als topsporter soms zelfs even kunnen vergeten dat je een vrouw bent. Forget I’m a lady, zoals het Canadese voetbalteam voluit meebrult met Man! I Feel like a Woman! van Shania Twain, in een van de vrolijke filmpjes in de rubriek van sidekick Suse van Kleef. 

Maar volwassenwording gaat ook gepaard met groeipijnen en inschattingsfouten – en Hugo Borst staat blijkbaar nog met een been in de ballenbak. Van Ramshorst deed de voorzet: ‘Hugo, bij het WK van de mannen hadden we altijd een dag top-5, met mooiste momenten. Jij wilde nu een andere top-5 introduceren.’ Borst: ‘Ja, dan kunnen we daar een goede, brede discussie over voeren.’ 

Tja, leek Borst te denken, hoe breng je dat nog een beetje sjiek als doorgewinterd criticus, je stoute ranglijstje met lekkere wijven? Focus op de ogen dan maar, de standaardmanoeuvre van derderangs versierders. Bij nummer 4, de keepster van Brazilië: ‘Die ogen, een hele mooie lichte kleur – o, ze is alweer weg!? Ja, zo snel gaat het.’ Studio France leek zijn eenmalige rubriek nog voor het eind van de enige editie te hebben gecanceld en draaide de plaatjes er in bloedtempo door. Bij de aller- allerheetste voetbalstoot, de Franse Sakina Karchaoui, begon Borst maar over de culturele mêlee van ons elftal – die moest gevarieerder. Voor iemand die zich opwerpt als de voorzitter van het schoonheids-WK, hield Borst de criteria zotmakend vaag. 

Niks Forget I’m a Lady: eventjes waren ze weer een rijtje huppelende paardenstaarten. Natuurlijk, ook mannelijke spelers worden probleemloos en voortdurend beoordeeld op hun geometrische kaken en geboetseerde kuiten – alleen niet bij de NOS, waar voor hen de zendtijd en ernst altijd vanzelfsprekend is geweest. 

De dodelijke blik van Middag, die vooraf niet op de hoogte was van het item, kan worden ingelijst en bijgezet in een lange galerij van verveelde voetbalsters. ‘Ik moet hier even van bijkomen’, zuchtte ze. En die beloofde brede discussie dan? Borst klampte zich, wat moest hij anders, nog even vast aan Van Ramshorst: ‘Nou eh, wat vond jij de mooiste vrouw?’ ‘Ik heb eigenlijk niet op zitten letten’, zei Van Ramshorst, terwijl hij alvast achteruit de studio uit moonwalkte, ‘er zat iemand in mijn oortje te tetteren.’ Tuurlijk Sjoerd. En zo werden de regels in het hol van de leeuwinnen weer even aangescherpt. 

Verbetering: in een eerdere versie van deze recensie stond dat Sakina Karchaoui Marokkaans is. Ze heeft de Franse nationaliteit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden