TheaterrecensieVolgens mij ben ik een Jood

Volgens mij ben ik een Jood is een aanstekelijk coming-of-ageverhaal tegen een pijnlijk actueel decor ★★★☆☆

Het leukst is Soufiane Moussouli als Brahim zelf: een hartver­overend zachtmoedige macho.

Soufiane Moussouli in ‘Volgens mij ben ik een Jood’.Beeld Juliette de Groot

Daar staat hij te springen, bij de huldiging van Ajax in Amsterdam: ‘En wie niet springt die is geen Jood!’ Totdat zijn vrienden de Marokkaans-Nederlandse Brahim, alter ego van acteur Soufiane Moussouli, tot de orde roepen. ‘Hoor je wel wat je zingt, bro?’ Want Joden, dat zijn ze natuurlijk niet. Alles liever dan dat. Wacht, ze gooien er gauw een paar grappen over gas tegenaan. De erfelijke Jodenhaat zit diep, bij dit clubje grootstedelijke lefgozers. Dat levert ongemakkelijke scènes op. Vooral schokkend is het besef dat zulk achteloos antisemitisme voor jongens als Brahim volstrekt vanzelfsprekend is. En hij vraagt zich niet eens meer af waarom.

In korte, geestige scènes schakelt Soufiane Moussouli soepel van Amsterdam, via Tanger naar Tel Aviv.Beeld Juliette de Groot

Totdat hij op vakantie in Tanger verliefd wordt en de stamboom van zijn droomvrouw verwarrend complex blijkt te zijn. Plotseling wordt Brahim gedwongen verder te kijken dan hem is aangeleerd. En dan blijken Joden en moslims een lange, fascinerende, gedeelde geschiedenis te hebben. Terwijl hij die stukje bij beetje in kaart brengt, doet Brahim belangrijke inzichten op over vooroordelen en medemenselijkheid.

Soepel schakelt Moussouli in korte, geestige scènes van Amsterdam via Tanger naar Tel Aviv, terwijl hij ondertussen met een paar snelle streken een keur aan kleurrijke personages neerzet. Het leukst is de acteur als Brahim zelf: gespeeld stoer maar vol zelfspot, een hartveroverend zachtmoedige macho.

In de dienstbare regie van Ada Ozdogan leert Brahim zichzelf steeds beter begrijpen, en zo lukt het hem uiteindelijk om zijn ondoordachte afkeer te ontstijgen. Het maakt Volgens mij ben ik een Jood een aanstekelijk coming-of-ageverhaal tegen een pijnlijk actueel decor.

Volgens mij ben ik een Jood

Theater

★★★☆☆

Door Soufiane Moussouli en Maaike Bergstra i.s.m. Black Sheep Can Fly. Regie Ada Ozdogan. 

22/10, Podium Mozaïek, Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden