Vogt-Roberts' reuzenaap is er een om meteen te worden gezien

Jordan Vogt-Roberts' King Kong laat niet lang op zich wachten. De reuzenaap, in deze versie extra groot, plukt al na een halve minuut vliegtuigen uit de lucht alsof het insecten zijn.

Kong: Skull Island.

Binnen het monsterfilmgenre is het traditie om het monster pas na lange tijd te tonen. Neem King Kong, het filmmonster bij uitstek. In de oorspronkelijke, 100 minuten durende King Kong (Merian C. Cooper en Ernest B. Schoedsack, 1933) dreunt de reuzenaap pas na drie kwartier voor het eerst door het beeld. Peter Jacksons remake uit 2005 (3 uur) is al 70 minuten onderweg als we Kong eindelijk de jungle in zien rennen, Naomi Watts bungelend in zijn hand. Zo'n trage opbouw, luidt de redenatie, is gezond voor de spanning, goed voor de concentratie en prikkelt de fantasie van de toeschouwer, die immers nerveuzer en ongeduldiger wordt om de creatuur in kwestie te zien.

Je moet als maker wel zeker weten dat je een tof gedrocht in handen hebt. Want wat als het spektakel na al het tromgeroffel toch tegenvalt? Is de teleurstelling bij het publiek dan niet dubbel zo groot?

Regisseur Jordan Vogt-Roberts (The Kings of Summer, zijn enige andere film, haalde in Nederland de bioscoop niet) besloot er in elk geval geen doekjes om te winden. In Kong: Skull Island (voorlopige releasedatum 9 maart 2017) reist andermaal een groep ontdekkingsreizigers (onder wie Tom Hiddleston als Britse militair en Brie Larson als oorlogsfotograaf) af naar Kongs geboortegrond Skull Island. Maar als alle berichten kloppen, hoeven we dit keer niet te rekenen op een zenuwslopend crescendo naar het eerste monster-panorama; Vogt-Roberts' reuzenaap is er een om meteen te worden gezien.

Dat blijkt ook uit de officiële trailer. Reeds na een seconde of 30 mag Kong vliegtuigen als insecten uit de lucht grijpen en ze in slow motion tegen de grond van zijn eiland smakken. Ook indrukwekkend: het door helikopters belaagde silhouet van de aap, afstekend tegen een rode hemel met trillende zon, als een koortsdroomvariant op Francis Ford Coppola's Apocalypse Now (1979).

(Tekst gaat verder onder trailer).

'We spelen absoluut niet het spelletje dat de meeste monsterfilms spelen', zei Vogt-Roberts tegen Entertainment Weekly. 'Veel van zulke films komen door hun structuur maar langzaam op gang. Iets aan deze film bracht me ertoe die opzet af te wijzen en een heel, heel ander spel te spelen.'

Terwijl Kong: Skull Island is gesitueerd in de jaren zeventig - een ongebruikelijk tijdsbeeld voor een King Kong-film, die meestal spelen in de jaren dertig - werd voor het monsterontwerp goed gekeken naar de Kong uit de jaren dertig-klassieker. Dus geen anatomisch correcte megavariant van de westelijke laaglandgorilla, zoals bij Jackson, maar een Kong die 'gewoon' op twee benen staat. Daarnaast wilden Vogt-Roberts en zijn ontwerpers hem presenteren als een even machtige als eenzame god, jong van leden maar oud van geest, gevangen op het eiland waar hij talloze andere monsters in bedwang houdt.

Met een lengte van zo'n 30 meter wordt de nieuwe Kong ook een flinke slag groter dan zijn voorgangers. Méér lichaamsvolume betekent méér spektakel en borstgeklop, maar er is nog een extra reden voor dat opgepompte lijf: het moet de aap een geloofwaardiger rivaal maken voor dat andere legendarische monstrum, de titanische, vuurspuwende dinosaurus Godzilla. Kong: Skull Island moet het begin worden van een nieuwe reeks: hierna volgt nog één solo-optreden (Godzilla 2, 2018) en daarna zullen de twee giganten elkaar in Godzilla vs. Kong (2020) briesend en brullend tegen het lijf lopen. Dus toch weer een heel lange aanloop naar het echte werk.

Bovendien is dat in het verschiet liggende monsterduel niets nieuws voor de verstokte King Kong-fan: al in Ishirô Honda's fantastische Kingu Kongu tai Gojira (1962) zorgden reptiel en aap gezamenlijk voor totale destructie. Mooi was die tijd, waarin mannen in monsterpakken maquettes platwalsten.

Kong: Skull Island: release gepland op 9/3.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden