Vocale bijdragen verpesten instrumentale betovering

De Britse producer Simon Green alias Bonobo heeft een gevoelige snaar geraakt: uitverkochte shows in Paradiso en TivoliVredenburg. Alleen de Groningse Oosterpoort heeft nog kaarten beschikbaar. Zijn zachtaardige elektronische sfeermuziek kan nog het best worden omschreven als neoklassieke kamerdance. Op Migration plaatst Bonobo beheerste beats en laptoploops naast live drumwerk, harp, piano en strijkers, en dat pakt goed uit.

Albumcover Migration.

In het titelnummer, bijvoorbeeld, waarin hij ritmisch verknipte elektrische gitaren aan elkaar plakt bij steeds verschuivende accenten. Second Sun is schitterend: een waterig samengaan van belletjes, triangels, contrabas en elektrische gitaar en een aanzwellende strijker als een trillende onderlip.

Helaas zijn de nummers met vocale gastbijdragen minder geslaagd. Misschien dacht Bonobo dat zijn erudiete rustdance af en toe wel een vocaal oppeppertje kon gebruiken, maar een suf nummer als No Reason, met ellendig gevoelige falsetstemmetjeszang van Nick Murphy (voorheen bekend als Chet Faker) en miserabele teksten, verbreekt de instrumentale betovering.

Migration

***
Bonobo
Dance/ Elektronisch
Ninja Tune/Pias

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden