Vluchten voor een oorlog op winderig festival Oerol

TERSCHELLING Naast het wat vage hoofdthema ‘zilte luchtspiegelingen’ heeft het Oerol Festival dit jaar nog eens negen subthema’s. Voor minder doet het jaarlijkse theaterfestival met Terschelling als podium het kennelijk niet....

Op het eiland zijn sinds afgelopen vrijdag tien dagen lang theater- en muziekvoorstellingen te zien in de duinen, op winderige weilanden, onder een strandtent, in een manege en op zo’n zestig andere locaties.

Dat zijn soms geen kleine producties. De Friese groep Tryater bouwde op de Elvisplak, een weiland in de duinen nabij Oosterend, een klein stadion. Van veraf zijn de enorme tribune en het decor met draaiende wereldbollen te zien. Maar wie bij de voorstelling Master en Margarita een spetterende show verwacht, komt van een koude kermis thuis.

Regisseur Ira Judkovskaja bewerkte het gelijknamige boek van de Rus Michail Boelgakov tot een muzikale komedie over een schrijver die in het gesticht zit, over een getrouwde vrouw die haar ziel aan de duivel verkoopt om haar minnaar en grote liefde terug te kunnen zien en over een krantenredacteur die zijn collega door een tram onthoofd ziet worden. Alle verhaallijnen zijn door Judkovskaja teruggebracht tot korte variéténummers in een speelse revue met een stuntelende spreekstalmeester. Leuk maar onnavolgbaar.

Naast tien acteurs van Tryater staan zeven muzikanten van De Kift, een alternatieve fanfareband met een theatrale inslag. De liedjes die ze spelen zijn eigenzinnig en opzwepend. Hun zelfgemaakte instrumenten zijn het hoogtepunt in een verder mondjesmaat vermakelijk voorstelling.

De locatie heeft wel een meerwaarde bij de voorstelling Nacht van Thibaud Delpeut en Toneelschuur Producties. Op een groot zwart zeil pal naast de Waddenzee toont de jonge regisseur een huiveringwekkend verhaal over twee muzikanten (Bram Gerrits en Wendell Jaspers) die zich hebben teruggetrokken op een eiland. Ze zijn gevlucht voor een niet nader uitgelegde oorlog. Maar het geweld bereikt uiteindelijk ook hun eiland en ze worden op ruwe wijze gedwongen partij te kiezen. Delpeut liet zich duidelijk inspireren door toneelschrijfster Sarah Kane. Verder laat hij weer blijken een audiofreak te zijn: alle toeschouwers moeten een koptelefoon op. Door middel van een stereo- of galmeffectje en achtergrondgeluiden krijgt de voorstelling een intens en filmisch karakter.

Ook klein kan fijn zijn op Oerol. De Vlaamse kunstenaarsgroep Alibi Collectief richtte onder strandtent Heartbreak Hotel een lollige nepexpositie in met zogenaamd aangespoelde attributen van een schip vol artiesten uit Patagonië, door de strandjutters van Alibi verzameld en gereconstrueerd – zoals een beeldje van een pinguïn met macaroni op zijn kop, dat de macaronipinguïn heet. Typisch Vlaams absurdisme voor wie ervan houdt. En binnen een kwartier sta je toch weer buiten. Op het strand van Oosterend. Ook dat is Oerol.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden