Review

Vluchtelingenproblematiek wordt persoonlijk in Zohre

Dit is een voorstelling over goede intenties, vooroordelen tegen wil en dank en gekmakende bureaucratie. Marjolijn van Heemstra heeft de vluchtelingenproblematiek op een mooie manier persoonlijk gemaakt.

Beeld Wikke van Houwelingen

Theatermaker Marjolijn van Heemstra was heel tevreden. Ze had iemand gevonden die op haar kind kon passen, en ze hielp aldus de Afghaanse Zohre aan een baantje. Zohre zou op een leuke manier nader kennismaken met de Nederlandse maatschappij en Marjolijn had een oppas met wie ze haar knagende geweten - je wilt toch iets met de vluchtelingenproblematiek - kon sussen.Totdat Zohre vroeg of ze mocht blijven logeren. Dat kwam even niet zo uit, eigenlijk. Maar Marjolijn zei toch maar ja.

En daar begint Zohre, een Afghaans Nederlandse soap, een voorstelling over goede intenties, vooroordelen tegen wil en dank en gekmakende bureaucratie. Marjolijn van Heemstra schreef de tekst en spaart zichzelf daarbij niet, zoals we haar ook kennen uit eerdere voorstellingen. Heel bevlogen stapt ze keer op keer een ingewikkelde situatie binnen, om na een tijdje te moeten constateren dat er nog meer haken en ogen aan zitten dan ze zelf al dacht.

Zohre, een Afghaans Nederlandse soap (****), theater.
Tekst Marjolijn van Heemstra.
Spel Zohre Norouzi.
Eindregie Erik Whien.
22/4, Theater a/h Spui, Den Haag.
Tournee t/m 20/6.

Dus: daar is Zohre, een jonge vrouw met een zacht gezicht. Zij heeft barre jaren achter de rug, maar ze is een overlever. Een van haar instrumenten daarbij is de Afghaanse soap The Secrets of this House, die ze steeds opnieuw afspeelt op haar telefoon, al is de serie allang gestopt.

Marjolijn kijkt mee, wanneer Zohre na de illustere logeerpartij een geliefde oppasgast wordt. Langzaamaan belanden ze dan in hun eigen soap, waarin het duo steeds weer (ambtelijke) obstakels tegenkomt. Een serie zonder eind. De problematiek is bekend, maar op een mooie manier persoonlijk gemaakt.

Zo kan het zo maar verslavend worden, deze twee personages en hun delicate zoektocht naar gemeenschappelijkheid, elkaar aanvullend en tegensprekend op een smalle richel boven het toneel. Hoe zou dit verder gaan?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden