Vleugje Wolkers en Reve in Marokko

Ken je die mop van die jongen die in Marokko een bruid ging zoeken? Hij vond haar niet.

Daarmee is niet de clou verklapt van de roman De Koning Komt van Mohammed Benzakour (1972). Dat Moebdi, de jongen in kwestie, bij zijn aanstaande vooral een 'achterwerk dat uitnodigt tot geslachtelijk verkeer' belangrijk vindt, laat al zien hoe weinig oprecht zijn verlangen naar het huwelijk is.

Pratende ezelin

Toch vindt hij in zijn geboortedorp in het Rifgebergte een vrouw, Gadoezj genaamd. Ze heeft lange wimpers en sierlijke rondingen, is intelligent, eerlijk en heeft gevoel voor humor. Enige puntje: ze is een ezelin die kan praten. Ze vindt de trouwplannen maar onzin. Het is haar, en daarmee ook de lezer, allang duidelijk dat Moebdi's zoektocht naar een bruid eigenlijk een zoektocht naar zijn ware ik is.

Helaas duurt het ruim driehonderd pagina's voordat Moebdi daar ook achter komt. Eerst moet hij, met zijn ziel onder de arm, door meisjes worden afgewezen, lange wandelingen door de bergen maken en veel mijmeren op een dakterras. Omdat Moebdi geen écht probleem heeft - op wat Weltschmerz en diarree na - ontbeert zijn zoektocht de nodige urgentie.

Wuivende vrouwenkonten

Gelukkig vormen zowel het ranzige Marokkaanse stadsleven als de schoonheid van het Rifgebergte een onuitputtelijke bron waarmee Benzakour zijn stilistische dorst kan lessen. Op z'n Jan Wolkers wordt er gepoept, gepiest en in dierenlijken gepord, er komt een aantal Reviaanse dromen aan te pas, maar bovenal probeert Benzakour de lyriek van Goethe te evenaren. Hij maakt van Moebdi een Marokkaanse Werther die bij sterrenhemels en zonsopkomsten blijft wegzwijmelen en een sterk verlangen heeft naar de natuur: 'Nergens aan denken, alleen maar kijken, verdrinken in het kleinste steentje en grassprietje.' Glinsterende dauwdruppels, twinkelende sterren, neerklaterende zonnestralen en uit volle borst zingende vogeltjes te over.

Benzakour is op zijn best als hij gewoon zichzelf is. Dan zijn zwartgekohlde ogen 'een beloftevolle prelude op de duisternis van het slaapvertrek', trekt er een karavaan aan wuivende vrouwenkonten voorbij en presenteren 'tietjes' zich als 'Franse lentepeertjes'. En hoe zit het ten slotte met de koning die zou komen? U kent de mop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden