Vlam slaat in de pan op Gala van de Dans

De ene burgemeester schoffeert de ander, een prijswinnaar geeft zijn prijs door en een beroemde choreograaf verlaat woedend het feest. Gedoe in Maastricht.

Het leek een rustig Gala van de Nederlandse Dans te worden, het afgelopen weekeinde tijdens de twaalfde Nederlandse Dansdagen in Maastricht. Mooie voorstellingen, ervaren dansers die professioneel hun prijs in ontvangst namen, een fraaie rode loperpremière van het duo Lightfoot León en jonge dansers die zich in het zweet werkten voor oude meesters. De aankleding was aandoenlijk naïef: levende kabouters brachten bokalen op en ontwerper Keso Dekker speelde ludiek met live videoanimatie.

Aan het slot ging echter onverwacht de vlam in de pan. De ene burgemeester schoffeerde de ander, een prijswinnaar gaf zijn prijs door tot ongenoegen van de jury en een beroemde choreograaf verliet woedend het feest.

De Bossche burgemeester Ton Rombouts (voorzitter van de Nederlandse Dansdagen) begon de onrust door collega Gerd Leers van Maastricht welkom te heten met: ‘Echt moedig dat u toch hier bent durven komen.’ (verwijzend naar Leers’ Bulgaarse vakantiehuisaffaire). Leers, opgetrommeld omdat minister Plasterk afzegde, reikte schijnbaar onaangedaan de Gouden Zwaan uit aan Shirley Essenboom (1975), jarenlang gezichtsbepalend danseres bij het Nederlands Dans Theater.

De jury roemde haar ‘artistieke gevoeligheid, pure inleving en ingetogen uitstraling.’ Dat laatste bleek ook uit haar dankwoord: ‘Ik zie mijn gezegende carrière als cadeautje van de Heer.’ Vervolgens kreeg eerste solist Cédric Ygnace (Het Nationale Ballet)de Zwaan voor ‘de meest indrukwekkende dansprestatie’ vanwege zijn ‘zeldzame’ vertolking van de verloren zoon in het gelijknamige ballet van George Balanchine.

Overruled

Toen reageerde Jirí Kylián op de uitverkiezing van zijn ‘imposante’ Gods and Dogs tot ‘meest indrukwekkende dansproductie 2009’, met het doorgeven van zijn (37ste!) prijs, onder de uitroep dat een jonger iemand er meer mee opschoot. Iedereen verwachtte dat hij de bokaal ter plekke zou doorgeven aan de eveneens genomineerde, 30 jaar jongere choreograaf Bruno Listopad – met de ironische performance Thoughts unsaid, then forgotten – maar Kylián verkoos zijn NDT-collega Gerald Tibbs, toch in de 50, voor het jarenlang kundig begeleiden van jong toptalent. De jury voelde zich overruled.

Met de nominaties had de jury al een statement gemaakt: naast Listopads tegendraadse scherts over choreografische bedoelingen ook gastdanser Besim Hoti, een academiestudent en afkomstig uit de urban dansscene. Hij kon uiteindelijk moeilijk winnen van een ervaren NDT-danseres (Karyn Benquet) en eerste solist (Cédric Ygnace).

Tweede fout

De Bossche burgemeester beging zijn tweede fout door grootmeester Hans van Manen niet te noemen toen hij, als scheidend NDT-voorzitter, het eerste exemplaar ontving van een nieuwe novelle van schrijver Christiaan Weijts, geïnspireerd door 50 jaar NDT. Woedend vertrok Van Manen na afloop: ‘Ik ben tien jaar artistiek leider geweest en heb 65 choreografieën voor het gezelschap gemaakt. Ik wil niets meer met het NDT te maken hebben.’ Daar valt nog wat recht te zetten: op 28 oktober wordt het vijftigjarig jubileum in Den Haag mét Koninklijke familie officieel gevierd.

Dat de Nederlandse Dansdagen vanaf nu eigengereid wil programmeren – niet slechts The Best Of – was aan deze editie mondjesmaat af te lezen. Naast overwegend modern ballet een paar conceptuele voorstellingen (van Pere Faura en Bruno Listopad) en wat energiek danstheater (van Wies Bloemen en Club Guy & Roni). Van de Prijs van de Nederlandse Dansdagen 2008 (euro 12.000) maakte de Heerlense Joost Vrouenraets 5mb, twee volgepropte sextetten: veel aanzetjes zonder rust en afronding. Deze prijs kan dus ook te vroeg komen. De Prijs van de Nederlandse Dansdagen 2009 ging naar de Haagse Erik Kaiel.

Na alle onrust was het vredig in D’n Hiemel. Twaalf jongeren toonden in deze discotheek enthousiast hun moderne dansverworvenheden, eindigend in een schuifeldans met hun oma’s. Zo hoort dat in de hemel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden