Virusuitbraakfilm zónder melodrama, mooiste Brontë-verfilming en een mooie biopic over Jimi Hendrix

Jude Law in Steven Soderbergs Contagion.

Contagion (Steven Soderbergh, 2011)

SBS 9, 20.30-22.35 uur

Steven Soderbergh maakte Contagion in een periode dat hij aankondigde (al dan niet tijdelijk) te stoppen met filmen uit onvrede over de creatieve beperkingen van zijn vak. Twee jaar later hield hij zich inderdaad even aan dat voornemen, na de release van Behind the Candelabra (2013). Maar vorig jaar keerde Soderbergh alweer terug met het vermakelijke Logan Lucky, maakte hij in hetzelfde jaar een miniserie voor HBO (moordmysterie Mosaic) en was hij begin dit jaar te zien in de competitie van het filmfestival van Berlijn met Unsane, een sterke paranoiathriller opgenomen met een stel iPhones.

In het vanavond uit te zenden Contagion verkende hij een nieuw genre: de pandemiethriller. Soderbergh had een royale sterrencast tot zijn beschikking (Kate Winslet, Matt Damon, Jude Law, Laurence Fishburne, Gwyneth Paltrow, Marion Cotillard) maar trok zich weinig aan van Hollywoodconventies: elk personage kan elk moment levenloos belanden in zo’n dichtgeritste bodybag. Melodrama, een standaardingrediënt in virusuitbraakfilms, is praktisch afwezig. Soderbergh compenseert dat met een scheut heroïek, maar die is eerder rauw dan gelikt: de virusbestrijders riskeren hun leven, maar sterven niet op strijkmuziek.

Wuthering Heights (William Wyler, 1939)

BBC 2, 14.00-15.40 uur

Emily Brontës roman Wuthering Heights is vaak verfilmd, waaronder recentelijk zeer fraai door Andrea Arnold (American ­Honey), maar zelden zo mooi als door William Wyler. Perfectionist Wyler gebruikt vloeiend camerawerk om zijn locaties te verbinden en regisseerde zoals gebruikelijk met uitzonderlijk oog voor detail. ‘Iets meer tranen in je linkeroog’, adviseerde hij actrice Merle Oberon, vlak nadat zij een dramatische scène had voltooid. 

Zijn gewoonte scènes te laten overdoen zonder daarvoor een reden te geven (‘lousy, again’) kon acteurs moedeloos maken. Maar wie zijn films ziet, weet dat het ergens goed voor was. Vanuit het benauwende landhuis waar de geliefden Cathy en Heathcliff opgroeien, kunnen ze in één doorlopende camerabeweging de hei op rennen en in die beweging veranderen hun onderdrukte gevoelens in uitgesproken passie.

Jimi: All Is By My Side (John Ridley, 2013)

BBC 1, 00.45-02.35 uur

Een biografische speelfilm over de jong gestorven rockgod Jimi Hendrix (1942-1970) was er nog niet. Regisseur en scenarist John Ridley, die een Oscar kreeg voor zijn scenariobewerking van 12 Years a Slave, moest de nodige horden nemen voor zijn Hendrix-productie. De erven deden niet mee, getuige de afwezigheid van Hendrix’ eigen nummers. En de door actrice Hayley Atwell gespeelde ex-vriendin van de ster verzette zich publiekelijk tegen de biopic, omdat de film Hendrix ten onrechte zou afschilderen als gewelddadig.

Niet van zins een doordeweekse biografie te maken, koos Ridley voor een uitsnede: Jimi: All Is by My Side bestrijkt grofweg een jaar uit het leven van Hendrix, de aanloop naar diens supersterrenstatus, met veel aandacht voor de vriendinnen die de rocker in dat jaar versleet. Maar echt dicht bij zijn personages komt Ridley nooit. Deze Hendrix is soms scherp, soms wazig, soms vredesduif, soms agressief - een mengeling van karaktertrekken die Ridley iets te demonstratief in scènes verpakt. Hoofdrolspeler André Benjamin, in het echte leven de helft van het hiphopduo Outkast, is evenwel een bezienswaardigheid. Hij lijkt niet alleen verbluffend veel op Hendrix, maar doorgrondt ook diens dubbele podiumaanwezigheid: zowel schuchter als zelfverzekerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden