FilmtipsIFFR

Vijftien IFFR-films die door de Volkskrant meer dan warm worden aanbevolen

Uit het overweldigende aanbod van het komende International Film Festival Rotterdam noemden de recensenten deze films op onze vraag welke titels er dit jaar op voorhand uitspringen.

Proxima

Alice Winocour (FRA/DUI, 107 min.)

In alles is Proxima een omgekeerde ruimtefilm. Om te beginnen: hij speelt zich af op de grond. Niet bij NASA, maar in trainingscentra in Europa en Rusland. Regisseur Alice Winocour volgt heerlijk nuchter een vrouwelijke astronaut (een fantastische Eva Green) die ermee worstelt dat ze haar kind moet achter laten en moet knokken tegen seksisme. Evenwichtig en zorgvuldig eerbetoon aan zowel vrouwelijke ambitie als moederschap. FS

The Lighthouse

Robert Eggers (CAN, 109 min.)

Steracteurs Willem Dafoe en Robert Pattinson zagen The Witch, het ijzersterke debuut van Robert Eggers over zeventiende-eeuwse hekserij, en benaderden het filmtalent met slechts één verzoek: een rol in Eggers’ nieuwe film. Ze hadden zich niets beters kunnen wensen dan The Lighthouse, een in verrukkelijk theatraal zeebonkendialect gesproken horrordrama waarin twee vuurtorenwachters anno 1890 op een van God verlaten rotseiland volledig doordraaien. Gefilmd in machtig zwart-wit, deels met vooroorlogse lenzen: alsof je getuige bent van een authentieke zeevaardersmythe. BJB

El diablo entre las piernas

Arturo Ripstein (ESP/MEX, 147 min.)

De Mexicaanse veteraan Ripstein en vaste scenarist/echtgenote Paz Alicia Garciadiego brengen een film waar je eerst helemaal niet wilt zijn: het tot tweekoppig monster verworden huwelijk van senioren Beatriz en De Oude Man is pure horror. Maar wàt een overgave van de acteurs en wàt een prachtige zwart-wit-fotografie, daar in dat schemerige, met troep volgestouwde huis. En dan weet de film nog te ontroeren ook. KT

Fellwechselzeit

Sabine Mertens (DUI, 80 min.)

Trefzeker, nagenoeg feilloos debuut. Laag voor laag portretteert Mertens het akelig gemummificeerde jaren zeventig-gezinsleven van het Duitse meisje Stephanie en haar ouders, in zorgvuldig gecomponeerde tableaus die even schilderachtig als onheilszwanger zijn. Alsof de afgezonderde, slaapwandelende staat waarin de familie verkeert, iets heel kwaadaardigs beteugelt. Zelda Espenschied en Miriam Schiweck zijn fantastisch als de jonge en oudere Stephanie, die zich steeds meer overgeeft aan haar duistere binnenwereld. KT

Ghost Tropic

Bas Devos (BEL, 85 min.)

Je houdt je hart vast wanneer schoonmaakster Khadija (een onvergetelijke Saadia Bentaïeb) per ongeluk tot de eindhalte van de metro is doorgereden, en dwars door nachtelijk Brussel naar huis moet lopen. Gelukkig bespaart de Belgische cineast Devos (die ook Hellhole heeft gemaakt, vanaf 23/1 in Nederlands bioscopen te zien) zijn heldin alle voorspelbare narigheid.  Liever laat hij Khadija allerlei korte ontmoetingen hebben, de ene triest en de andere bitterzoet. KT

Moving On

Yoon Dan-Bi (KOR, 105 min.)

Een gescheiden vader trekt met zijn puberdochter en zoontje in bij zijn eigen vader, ogenschijnlijk om voor de oude man te zorgen, in werkelijkheid omdat hij nergens anders heen kan. Een zomer lang proberen de gezinsleden aan de nieuwe situatie te wennen. Dit knappe Zuid-Koreaanse speelfilmdebuut doet denken aan de films van de Japanner Kore-eda Hirokazu, maar dan op bescheiden schaal. Het is een fijnzinnig familieportret met een uitstekend oog voor de gevoeligheden van ieder personage. PK

My Mexican Bretzel

Nuria Giménez (ESP, 72 min.)

Familiefilmpjes uit de jaren vijftig en zestig vertellen, samen met dagboekfragmenten, het verhaal van het reislustige, welgestelde echtpaar Léon en Vivian. Geluid is vaak afwezig in deze intrigerende found footage-film, en de vraag dringt zich op of het verhaal dat we voorgeschoteld krijgen wel klopt. Het oude beeldmateriaal is van een fantastische kwaliteit. De film is een reis terug in de tijd, naar de racebaan van Le Mans, besneeuwde Alpen en fifties-New York. PK

Just 6.5

Saeed Roustaee (IRN, 135 min.)

Wie bij de Iraanse cinema nog vooral denkt aan kalme allegorische vertellingen, kan zich laten verrassen door deze harde, zinderende politiefilm, waarin de Iraanse narcoticabrigade jacht maakt op een drugsbaas. De jonge regisseur Saeed Roustaee maakt er geen zwart-witverhaal van; de agenten zijn bepaald geen vlekkeloze helden en ook de slechterik toont meer dan één gezicht. Ondertussen kaart Roustaee met veel lef het groeiende drugsprobleem in Iran aan. PK

Shell and Joint

Isamu Hirabayashi (JAP, 154 min.)

Over de dood filosoferende kakkerlakken. Twee vrouwen die in in een sauna praten over seksspelletjes met krabbetjes. Een ander bevalt van insecten in een rivier. Tuimel van het ene in het andere WTF-moment in deze surrealistische, 2,5 uur durende traktatie uit Japan. De eigenzinnige Isamu Hirabayashi is een soort Japanse Roy Andersson, met zijn droogkomische, strak gekadreerde sketches over evolutie, seks, liefde, dood en de vage grens tussen mens en beest. FS

A Beautiful Day in the Neighborhood

Marielle Heller (USA, 107 min.)

Een nukkige journalist moet een profiel maken over de Amerikaanse kindertelevisiester Mr Rogers, een mr. Nice die de meest cynische harten nog weet te verwarmen. Dat lukt ook regisseur Marielle Heller met de slotfilm van het festival. Want probeer je maar eens te verzetten tegen hoofdrolspeler Tom Hanks, genomineerd voor een Oscar, de visuele grapjes die Heller uithaalt en de ontroerende boodschap die ze nergens té zoetsappig opdient. FS

Deux

Filippo Meneghetti (FRA, 95 min.)

Beheerste debuutfilm over twee dames op leeftijd, buurvrouwen in een Franse provinciestad, die hun romantische relatie al jarenlang voor hun omgeving geheimhouden. Eén van hen stuurt aan op openheid, een nieuw leven, maar vrijheid heeft een prijs in dit aangrijpende verhaal over noodlot en omgevingsdruk. Fraai acteerwerk van Barbara Sukowa en Martine Chevallier. PK

One Day in the Life of Noah Piugattuk

Zacharias Kunuk (CAN, 113 min.)

Zacharias Kunuk maakte in 2001 met Atanarjuat – The Fast Runner de eerste speelfilm in het Inuktitut, de taal van de Inuit. Sindsdien is hij de verhalen van zijn volk, de Inuit in het noorden van Canada, blijven verfilmen. Zijn nieuwste film speelt zich af in 1961, op de dag dat Inuit-jager Piugattuk te horen krijgt dat hij zijn nomadenbestaan moet opgeven. Een prachtig, geestig en uiteindelijk zeer ontroerend drama in duizend sneeuwtinten wit. PK

Uncut Gems

Josh en Benny Safdie (VS, 134 min.)

‘Ze zeggen dat je het hele universum erin kan zien’, meent de New Yorkse diamantensjacheraar Howard (Adam Sandler in zijn beste rol sinds Punch-Drunk Love) over het opaal dat hij uit een foute Ethiopische mijn liet smokkelen. Het idee: met zijn ‘uncut gem’ naar de veiling en minimaal een miljoen binnenharken. Maar dat is in deze bijzonder geestige en hypergejaagde thriller van de twee kroonprinsen van het sleazy grotestadsdrama (Good Time) buiten Howards gokverslaving en talent voor het impulsief uitvoeren van oliedomme ingevingen gerekend. BJB

Beanpole

Kantemir Balagov (RUS, 134 min.)

De nog altijd pas 28-jarige Kabardische regisseur-scenarist Kantemir Balagov (Tesnota) bevestigt zijn status als uniek filmtalent met een zelfverzekerd en schitterend vormgegeven drama over de Russische psyche na de Tweede Wereldoorlog. De titel van zijn in Leningrad gesitueerde Beanpole verwijst naar de boomlange verpleegster Ilja, die af en toe in angstaanjagend catatonische toestand schiet terwijl ze zich ontfermt over het zoontje van een aan het front strijdende vriendin. Balagov verbeeldt haar trauma met de meest fraaie, intense en intieme beelden. BJB

Mosquito

João Nuno Pinto (PRT, 122 min.)

De openingsfilm van het IFFR is er dit jaar eentje om je volledig in onder te dompelen. De eenzame en bij tijd en wijle hallucinante jungletrip die een angstige jonge Portugese soldaat in 1917 maakt na aankomst in Mozambique, in de hoop zich weer aan te sluiten bij zijn peloton, is meer sfeerportret dan verhaal met kop en staart. En juist dankzij die benadering komen de koloniale machtsverhoudingen op even natuurlijke als gewaagde wijze haarscherp uit de verf. BJB

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden