Video zit Cassiers en zijn spelers in de weg

Galmende Schlagers, drinkliederen en zuiplappen met lederhosen. In één week kwamen bij Het Nationale Toneel en het RO Theater twee voorstellingen uit die het menselijke kwaad hetzelfde on-Hollandse aanzien geven....

De hoofdfiguren van het Duitse stuk De Mooie Onbekende en van Von Horváths Kasimir en Karoline belanden tussen een onaangenaam volkje dat starre en afstotelijke maskers draagt. Het kwaad is grotesk en indringend aanwezig, maar je snapt niet waarom de onschuldige hoofdfiguren niet meteen wegrennen als ze deze griezels tegenkomen.

In beide stukken balanceert een aanstaand bruidje op de grens tussen licht en duisternis. En ook in Kasimir en Karoline wordt die jonge vrouw innemend goed gespeeld. Esther Scheldwacht maakt Karoline zelfbewust en tegelijkertijd een beetje hulpeloos.

'Nou is er wat losgeschoten', klaagt ze met haar slepende Rotterdamse accent, 'maar ik weet nog niet wat'. In het bijzijn van de jongeman die ze zojuist ontmoette, graait Karoline in haar witte jurkje, op zoek naar een ongehoorzaam bh-bandje. Dit meisje kent haar eigen verlangens niet. Haar mond roept dat ze alleen maar een ijsje komt eten, maar haar draaiende kontje spreekt andere taal. Net zo'n hulpeloze, zoekende figuur is Tjebbo Gerritsma als haar werkloze verloofde: een groot lichaam in een te net pak.

Regisseur Guy Cassiers gebruikt het aandoenlijke liefdesverhaal voor een nieuwe stap in zijn onderzoek naar video op het toneel. De jaarmarkt waar Von Horváth zijn stuk in 1932 situeerde, wordt met videoprojecties opgeroepen. Karoline in de achtbaan is een gillende Esther Scheldwacht op haar knieën, met de projectie van zo'n rollercoaster op haar gezicht.

Bij vlagen ziet het er spectaculair uit. Maar de acteurs hebben in dit videodecor weinig omhanden. Hoe overtuigend ze ook spelen, het blijven wat verloren figuren op het lege toneel.

Als Karoline naar 'de paardjes' gaat kijken komt er op de video een ouderwets paardenplaatje tot leven. De toekijkende Karoline weerspiegelt onwillekeurig de paardendraf in haar trippelende benen. De gemaskerde dames achter op het toneel bewegen mee, terwijl twee gemaskerde heren zich blindstaren op haar deinende achterwerk. Meer zulke momenten zouden de voorstelling vleugels geven. Dan is het kwaad geen gemaskerde Duitser, maar een verleidelijk ritme dat ieder mensenhart sneller doet kloppen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden