AlbumrecensieThe Weeknd - After Hours

Verzorgd geproduceerd, maar de muziek van The Weekend komt maar niet los van de grond ★★☆☆☆

Zo sterk als de singles van Abel Tesfaye zijn, zo zwak of in ieder geval wisselvallig zijn de meeste albums die hij als The Weeknd uitbrengt, nadat hij in 2011 naam maakte met zijn eerste (en sterkste) mixtape House of Balloons.

After Hours, zijn eerste album sinds Starboy, werd voorafgegaan door het elektropopnummer Blinding Lights, een van de sterkste singles van de laatste jaren. Maar de euforie die dit heerlijke allegaartje van jarentachtigpop en new wave veroorzaakte, krijgt op dit nieuwe album van The Weeknd geen gevolg. Tesfaye klinkt teneergeslagen, alsof hij een enorme kater heeft en hij in zijn liedjes met hulp van stemvervormers berouw wil tonen voor te veel coke en drank.

Het is allemaal verzorgd geproduceerd, maar de muziek komt maar niet los van de grond. Als na acht wat zweverige, eentonige nummers eindelijk Blinding Lights loskomt, voelt dat als een bevrijding.

The Weeknd

After Hours

Pop

★★☆☆☆

Sony Music

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden