Vernuftige, sterk autobiografische roman

Boek (fictie) - Geschiedenis van geweld

Het debuut van Edouard Louis (geboren in 1992), Weg met Eddy Bellegueule, ging over zijn nare jeugd in een Noord-Frans dorpje. Het maakte nieuwsgierig naar wat er zou volgen. Een rampzalige Kerstavond is het onderwerp geworden van Louis' tweede roman.

Geschiedenis van geweld is opnieuw autobiografisch. En afgezien van het begin, dat dramaturgisch niet klopt (niemand kan om 7 uur 's ochtends naar de wasserette gaan om een kookwas te draaien en te laten drogen, eenmaal thuis zijn bed opmaken, de vloer schrobben, zijn boeken en de lamellen stuk voor stuk met een spons afnemen, de badkamer schoonmaken, uitgebreid douchen en om 9 uur met dat alles klaar zijn), is het opnieuw goed.

Edouard Louis
Geschiedenis van geweld
Vertaald door Reintje Ghoos en Jan Pieter van der Sterre
De Bezige Bij: 224 pagina's €19,99

Reden voor Edouards schoonmaakwoede is dat hij die nacht is bestolen, bijna vermoord en daarna verkracht door een jongen met wie hij een uurtje ervoor nog lol had. Hij wil de sporen van die nacht uitwissen. Later die dag gaat hij op aandringen van zijn twee beste vrienden aangifte doen.

De roman zit vernuftig in elkaar. Edouard luistert het gesprek tussen zijn zus Clara en haar man af wanneer ze hem het verhaal vertelt. Dit stelt de schrijver in staat zijn hoofdpersoon commentaar te laten leveren op deze versie uit tweede hand. Ook laat hij hem details 'vertellen' die zijn zus niet kent.

Ondanks het sterk autobiografische karakter heeft het boek ook een universele zeggingskracht. Die zit in de aantrekkingskracht tussen de jongens, de kloof tussen arm en rijk, die hier onnadrukkelijk wordt aangestipt, het stuntelige van de dief en de al even stuntelige reacties van zijn slachtoffer. Louis heeft deze gebeurtenis en de mentale gevolgen ervan uit elkaar gerafeld, zonder te willen duiden. Hopelijk hoeft er bij zijn volgende boek minder geweld aan te pas te komen.

Meer over