Vernieuwing en verjonging tijdens de mannenmodeweek in Milaan

De mannenmodeweek in Milaan

Gert Jonkers, uitgever-hoofdredacteur van stijlblad Fantastic Man, bezag de mannenmodeweek in Milaan en constateert een frisse toekomstgerichtheid.

Een model vertegenwoordigt de nieuwste Versace-mode tijdens de mannenmodeweek in Milaan. Foto Peter Stigter.

Op zondagmiddag in Milaan wilde Angela Missoni, al twintig jaar creatief directeur van familiebedrijf Missoni, het volgende punt maken. 'Mijn moeder heeft in de jaren zeventig een manier van wol verven en breien uitgevonden die we flame knit of space dye noemen. Je herkent het direct als typisch Missoni.' Ze wees op een groene gevlamde trui die in het rek naast ons hing, uit de collectie voor voorjaar en zomer 2018. 'Het is precies de techniek die je nu overal ziet, bijvoorbeeld in de gebreide schoenen van Nike en Adidas.' Ze doelde op Nikes populaire Flyknit sneakers en de altijd uitverkochte Yeezy's, een samenwerking tussen Adidas en rapper Kanye West.

Materialen

Missoni vindt het niet erg dat haar moeders vondst zo wijd verspreid wordt toegepast, maar het zou leuk zijn als meer mensen van de oorsprong wisten, en dat er zo wat meer aandacht naar haar relatief kleine modehuis zou gaan. Missoni heeft plannen om te groeien en de ontwerper vertelde dat ze zoekt naar een partner met de juiste knowhow om Missoni's mannenmodelijn uit te bouwen. 'Ik heb wel een idee wie dat zou kunnen zijn', zei ze. Wellicht doelde ze op Zegna, het grote Italiaanse modeconcern met een fabelachtige kennis van techniek en commercie, bekend als eigen merk maar ook als producent van andere labels. Een avond eerder vertelde Ermenegildo Zegna's nieuwe ontwerper, Alessandro Sartori (hij ontwierp tot een jaar geleden voor het Franse luxe mannenmodemerk Berluti), over zijn show vol herenkleding met veel ruime, los vallende truien en broeken en niet één pak met stropdas. Hij sprak vooral ook over zijn nevenactiviteiten. Sartori-voor-Zegna maakte de flexibele kostuums voor een voorstelling van de Franse choreograaf en danser Benjamin Millepied, en de uniformen voor de bemanning van een zeiljacht van Maserati dat binnenkort een of ander record hoopt te breken. 'We hebben 'techmerino' ontwikkeld, een stof van puur wol die je in de wasmachine gooit en die zich gedraagt als nylon', aldus Sartori. Door de vezels zo aan te passen dat de wol niet vervilt bij het wassen, maakte Zegna een fabelachtig innovatief product. 'Dus nu maken we scuba van honderd procent wol', zei hij, over de sponsachtige stof waarvan surfpakken gemaakt worden.

Vernieuwing

Mode is vooruitgang en hoewel de modeshows in Milaan traditiegetrouw wat gezapig kunnen zijn, waaide er deze week, bij de mannenshows, een wind van vernieuwing en verjonging. Weinig stropdassen te bekennen, maar des te meer invloeden van sport- en straatmode. Alessandro Sartori vertelde over Zegna's made to measure-atelier in Milaan, waar natuurlijk nog veel klassieke pakken op bestelling worden gemaakt, maar waar klanten wel degelijk ook joggingbroeken en sneakers op maat laten maken. Zo verslavend blijkt de perfecte pasvorm van maatkleding te zijn.

Terwijl je twintig jaar geleden amper een club of restaurant binnen kwam op gympen, werkt het nu eerder omgekeerd. Joggingbroek en sportschoen zijn volstrekt legitieme, modieuze kledingstukken voor mannen. Nike en Adidas zijn de grootste modehuizen op aarde, en dat maakt het al seizoenenlang surreëel om te zien hoe het professionele modepubliek dagenlang naar de formele mode op de catwalk zit te kijken, maar zelf massaal bij Nike en Adidas winkelt.

Samenwerkingen

Deze week werden de codes van sportswear en streetwear hartelijker dan ooit omarmd door de Italiaanse modemerken. Dat is niet omdat alle modehuizen beter op de straat zijn gaan letten, maar lijkt een direct gevolg van een beweging die al eerder in Parijs te zien was. Daar presenteerde Louis Vuitton een half jaar geleden een spraakmakende samenwerking met het ultrahippe New Yorkse skatemerk Supreme - die tassen en accessoires liggen ongeveer nu in de winkel en zullen daar prompt uitvliegen.

Nog invloedrijker is het werk van Demna Gvasalia, de bejubelde ontwerper van Vetements en Balenciaga. Hij gebruikt in zijn mode veel logo's, sport- en werkkleding bij wijze van goeie grap. Een paar seizoenen geleden verkocht Vetements gele T-shirts met het logo van koerier DHL erop, en polo's zoals de Franse brandweer ze draagt. Onlangs ging het haast onbetaalbare Vetements samenwerkingen aan met Reebok, Levi's, Carhartt en nog een stuk of twintig doodgewone merken. Een half jaar geleden presenteerde Gvasalia voor Balenciaga jassen met een beeldmerk dat sprekend leek op Bernie Sanders' logo en sweaters met op de borst het logo van Kering, het moederbedrijf van Balenciaga. Het is een moddervette knipoog naar logomanie, en de modewereld smult er van. (Stel je voor dat Albert Heijn melk of koekjes verkoopt met het Ahold-logo groot op de verpakking.)

De invloed van Vuitton/Supreme, Vetements en Balenciaga was dus zichtbaar in Milaan. Versace drukte haar eigen sierlijke, iele jarentachtiglogo op roze en pastelblauwe T-shirts. 4 5 Giorgio Armani zette zijn handtekeningen groot op truien en tassen. Prada liet op de klittenbandsluitingen van haar joggingbroeken haar naam flink duidelijk zien. Het jonge lollige Italiaanse merk MSGM liet een complete lawine van logo's los op de collectie, met een glansrol voor MSGM's logosokken. De hele collectie van MSGM had iets gabberigs, met dank aan de flink bloezende trainingspakken. (Wetmatigheid zegt dat revivals precies twintig jaar na dato plaats vinden. En inderdaad, referenties naar de jaren negentig waren in de Milanese shows alom, en ook te horen, met de hits van Moby en Underworld in de soundtrack.)

Demna Gvasalia. Foto anp

Meer verjonging en vernieuwing: Marni heeft sinds een half jaar een nieuwe ontwerper, Francesco Risso, die een opwindende, jonge draai aan het huis geeft. Het leek of zijn modellen (tieners of net iets ouder) de kleren van hun vader of opa aangetrokken hadden en er het beste van hadden proberen te maken; een exercitie in onconventionele pasvorm. Ongemakkelijk en mooi tegelijk. Later in de show wapperden over de kleding een soort slabbetjes met kindertekeningen erop.

Bij Emporio Armani kwam de verjonging in de vorm van Shawn Mendes. De 18-jarige Canadees is het gezicht van Armani's nieuwe smartwatch, heeft 22,6 miljoen volgers op Instagram en is voor mensen die hem niet kennen het best te omschrijven als 'de nieuwe Justin Bieber'.

Shawn Mendes. Foto anp

Elk merk zoekt zo naar antwoord op de vraag hoe het rolmodel, de broek, de gymschoen of het breiwerk van de toekomst eruitziet. Daarnaast zong er nog een andere prangende vraag rond: wat is de toekomst van de Milanese modeweek zelf? Een recente ontwikkeling is dat modehuizen hun dames- en herenmodeshows combineren. Dat scheelt in de kosten. De organisatie van een show kost op z'n minst tonnen, dikwijls miljoenen. En een gecombineerde show helpt het volgens sommigen ook om de 'visie' van het merk duidelijker neer te zetten. Bij het momenteel zo populaire, androgyne Gucci vindt men dat de grens tussen mannelijk en vrouwelijk vloeibaar is, dus waarom zou je de kleren los van elkaar presenteren?

Omdat mannenmode in januari en juni wordt getoond, en damesmode in maart en september, is er ergens dus een 'kalender' die verliest. Vooral de mannenmodeweek in Milaan moet klappen incasseren. Merken als Gucci, Bottega Veneta, Calvin Klein, Jil Sander, Missoni en Brioni stapten recent uit de Milanese kalender. Daardoor was het schema dit keer tamelijk leeg en saai. Een volle dag met een stuk of twaalf modeshows op verschillende locaties klinkt vermoeiend, maar geeft je als toeschouwer een prettige adrenalinekick. Drie shows op een dag, met tussendoor urenlang niks: dat schiet niet op. En zo leek Milaans modeschema dit keer net een stuk aangeschoten wild. Als er binnenkort nog twee of drie merken besluiten hun heil ergens anders te zoeken, dan is het aloude fenomeen van de Milanese mannenmodeweek zo goed als dood.

Is dat een ramp? Welnee. De modewereld vindt wel een andere plek om samen te komen. De modebeurs Pitti Uomo, twee keer per jaar in Florence, wint aan populariteit, want nodigt met veel geld en moeite elk seizoen een paar jonge 'hotte' ontwerpers uit bijvoorbeeld Londen, Parijs of New York uit om in Florence te showen. Ook de mannenshows in Londen zijn populair, daar tonen veel jonge, vernieuwende ontwerpers. (De recent gelanceerde mannenmodeweek in New York lijkt op een flop uit te draaien.)

Die groeiende onzekerheid over het fenomeen 'modeweek', en of mannen- en vrouwenmode beter tegelijk de catwalk opgestuurd kunnen worden, houden de modewereld scherp en fris. Zoals ook de hartelijke omarming van sportswear een kwiek gevoel aan de shows in Milaan gaf. En er was nog een opmerkelijke verschijning: de cargo pant. De handige broek met extra zakken aan de zijkant is de rigueur bij politie, bouwvakkers en andere werklui. En men vindt cargo pants momenteel in het goedkoopste deel van de markt; soms loeistrak en met een elastieken manchet aan de enkel.

De 'serieuze' mannenmode meed het kledingstuk jarenlang als de pest, overigens tot groot verdriet van ondergetekende. Maar kijk, dit seizoen was de goed gesneden cargo pant overal: bij Emporio Armani in zijde, bij Fendi in lichte parachutestof, bij MSGM in een flinke ruit (heel nineties), bij Versace als shorts, en zelfs in de altijd zo deftige collectie van Tom Ford. De ontwerper en gelauwerd filmregisseur (na zijn recente Nocturnal Animals moeten we nog even wachten op een nieuwe film, 'zeker nog wel een jaar of drie; ik concentreer me nu weer even op mode', zei Ford) gaf dit seizoen een vrijetijdsdraai aan zijn posh mannenmodelijn, met een hoofdrol voor hoodies, sneakers, diep openvallende henley-T-shirts, en dus de cargo pants. 'Ben er dol op, hoewel niet voor mezelf', zei hij. 'Ik heb er het lichaam niet meer voor. Ik ben 56, of nee, ik word over twee maanden 56.'

Beetje valse bescheidenheid van de immer fitte Ford, want de broek zal hem best staan. Zelf draagt hij steevast een messcherp gesneden pak, met stropdas en alles erop en eraan. Het is misschien niet conform de allerlaatste modetrend, maar in zijn geval een kwestie van eigen stijl die veel mode overstijgt.


Versace

Pastelkleurige T-shirts: respect voor het verleden én zin in de toekomst.

Gianni Versace opende zijn modehuis in 1978 en werd negentien jaar later in Miami vermoord. Dat is volgende maand twintig jaar geleden. Zijn zus Donatella heeft nu al langer de creatieve leiding dan haar grote broer ooit had. Toch steunt ze nog gretig op de stijl die Gianni neerzette. Dat was zeker zo bij de opwindende show op zaterdagavond. Een goede, onversneden, schaamteloze Versace mannencollectie is het equivalent van puur geluk. De show, buiten in de tuin van Gianni's oude palazzo middenin de stad, begon met gestreepte pakken en dook al snel in sportterritorium, met grote basketball-sneakers en een fantastisch trainingspak dat van voren lichtblauw en van achteren zwart was, een roze fluwelen joggingpak, en een goud-glitterend trainingspak met wijd uitlopende pijpen. De lawaaiig bedrukte zijden overhemden refereerden aan Versace-oude-stijl, maar de collectie voelde nieuw en van nu. Pastelkleurige T-shirts met het allereerste Versace-logo erop (gezet in een customized Avant Garde) waren een perfecte combinatie van respect voor het verleden en zin in de toekomst. Precies dus wat je wilt van Versace - laat serieuze herenmode a.u.b. aan andere merken over. Donatella nam het applaus met een glimlach in ontvangst, maar stond daarna de pers niet te woord, wellicht omdat ze geen zin had in moeilijke vragen over haar vermeende zoektocht naar een opvolger. Ontwerper Riccardo Tisci, die onlangs bij Givenchy vertrok, wordt al maandenlang getipt voor Versace, maar de contractonderhandelingen schijnen moeizaam te verlopen.

De grootste modehuizen zijn begonnen om los van de normale modeagenda ook hun zogenaamde 'cruise' of 'resort'-collecties te tonen, liefst op exotische locaties: Palm Springs, Kyoto, Brasilia. Alle gasten worden op kosten van het merk ingevlogen. Gucci ging met haar mannen- en vrouwencollectie naar Florence. Een van Gucci's successen is een serie shirts met het logo op de borst. Bij het immens populaire Gucci schreven ze het in Florence met een Y: Guccy.

Foto Peter Stigter.

Armani, 2X

De modern onlogische pasvorm, die had Armani ooit zelf uitgevonden.

Ter ere van de eindbalans en ook om verwarring in de winkel te voorkomen zetten veel merken het mes in hun wirwar van labels en sub-lijnen. Zo verdwijnen binnenkort de merknamen Armani Jeans en Armani Collezioni. Maar die grote schoonmaak heeft nog geen invloed op zijn gewoonte om tijdens Milaans modeweek twee keer te showen: Emporio Armani was op zaterdagochtend, Giorgio Armani op maandagmiddag. Show nummer één heette 'Een dialoog met het Japan van weleer', met bloesem- en koikarper-prints op kimonojasjes en zijden cargo pants. (Nergens dragen mannen hun cargo's zo stijlvol als in Japan.) Het was een alleszins geslaagde collectie. Helaas liet Armani ook een paar jasjes zien die regelrecht gekopieerd leken van Craig Green, een jonge Engelse ontwerper van volstrekt eigenzinnige mannenmode. (Zijn show in Londen, vorige week, was grandioos.) Het zou toch niet nodig moeten zijn, dat een legendarisch modehuis z'n inspiratie zo letterlijk bij een jonge collega haalt?

Bij show twee, voor de iets klassiekere lijn die Giorgio Armani heet, viel op hoe goed Armani's werk eigenlijk aansluit bij een opvallende modetrend van nu. Veel vooruitstrevende nieuwe merken experimenteren met een wat onlogische pasvorm: alles net iets te groot, te flodderig of te kort, met hangende schouders en een iets te wijde mouw. Je ziet het bij Balenciaga, bij de populaire jonge Rus Gosha Rubchinskiy en bij Marni. En wat bleek? Armani's mooie truien met een afhangende schouder en een net iets te korte mouw, en zijn broeken met een hoge taille en soepel flapperende pijpen passen er helemaal bij! Daarvoor hoeft Armani niemand na te apen; de meester heeft het immers ooit zelf uitgevonden.

Een model vertegenwoordigt Armani op de catwalk. Foto Peter Stigter.

PRADA

Een collectie voor de antiheld.

Een bezoek aan de Milanese modeweek draait altijd om de vraag 'Was Prada goed?' Spijtig voor andere merken, maar het werk van ontwerpster Miuccia Prada geldt steevast als het ijkpunt voor een heel modeseizoen. Was Prada goed? Ja. De zaal in Prada's hoofdkwartier was van vloer tot plafond beschilderd met scènes uit een stripverhaal, speciaal op bestelling gemaakt. 'Strips doen me denken aan de korte attention span die mensen nu hebben', zei mevrouw Prada naderhand, backstage. 'Alles duurt één comic scène lang. Fragmenten van het leven. De constante stroom informatie via sociale media.' Haar fictieve hoofdpersoon was geen superheld maar antiheld. 'Net een normaal mens', zei ze. Basismateriaal voor de collectie was Prada's karakteristieke grondstof, het zwarte nylon waarmee het merk bijna veertig jaar geleden met rugzakken en tote bags de grote ommezwaai maakte, van traditioneel lederwarenhuis naar het allermodernste modelabel. Nu zagen we getailleerde joggingbroeken en overalls in zwart nylon, met aan de enkel een klittenbandsluiting met Prada logo. 'De overall is mijn obsessie. Zo'n simpel kledingstuk', zei Prada. De hele show was ingegeven door eenvoud. 'Androgyn, simpel, menselijk, echt', somde ze op. Over die aerodynamische overalls ging soms een warm vest, of een lange geklede jas. De boorden van overhemden en jassen stonden omhoog, en in combinatie met die stripverhaal-invloeden en wat deed denken aan het uniform van een coureur had de show iets van de stylish jaren vijftig, maar vooral ook met de belofte van een nieuw voorjaars- en zomerseizoen.

Fijn ook dat Prada dit keer alleen mannenmode toonde, nadat het merk een paar seizoenen lang dames mee liet lopen in de mannenmodeshow. De discussie over mixed shows zal nog wel even duren, maar voor de scherpe focus werkt een ongemixte mannen- of vrouwenshow gewoon wel zo goed.

Pastelkleurige T-shirts: respect voor het verleden én zin in de toekomst.

Gianni Versace opende zijn modehuis in 1978 en werd negentien jaar later in Miami vermoord. Dat is volgende maand twintig jaar geleden. Zijn zus Donatella heeft nu al langer de creatieve leiding dan haar grote broer ooit had. Toch steunt ze nog gretig op de stijl die Gianni neerzette. Dat was zeker zo bij de opwindende show op zaterdagavond. Een goede, onversneden, schaamteloze Versace mannencollectie is het equivalent van puur geluk. De show, buiten in de tuin van Gianni's oude palazzo middenin de stad, begon met gestreepte pakken en dook al snel in sportterritorium, met grote basketball-sneakers en een fantastisch trainingspak dat van voren lichtblauw en van achteren zwart was, een roze fluwelen joggingpak, en een goud-glitterend trainingspak met wijd uitlopende pijpen. De lawaaiig bedrukte zijden overhemden refereerden aan Versace-oude-stijl, maar de collectie voelde nieuw en van nu. Pastelkleurige T-shirts met het allereerste Versace-logo erop (gezet in een customized Avant Garde) waren een perfecte combinatie van respect voor het verleden en zin in de toekomst. Precies dus wat je wilt van Versace - laat serieuze herenmode a.u.b. aan andere merken over. Donatella nam het applaus met een glimlach in ontvangst, maar stond daarna de pers niet te woord, wellicht omdat ze geen zin had in moeilijke vragen over haar vermeende zoektocht naar een opvolger. Ontwerper Riccardo Tisci, die onlangs bij Givenchy vertrok, wordt al maandenlang getipt voor Versace, maar de contractonderhandelingen schijnen moeizaam te verlopen.

De modern onlogische pasvorm, die had Armani ooit zelf uitgevonden.

Ter ere van de eindbalans en ook om verwarring in de winkel te voorkomen zetten veel merken het mes in hun wirwar van labels en sub-lijnen. Zo verdwijnen binnenkort de merknamen Armani Jeans en Armani Collezioni. Maar die grote schoonmaak heeft nog geen invloed op zijn gewoonte om tijdens Milaans modeweek twee keer te showen: Emporio Armani was op zaterdagochtend, Giorgio Armani op maandagmiddag. Show nummer één heette 'Een dialoog met het Japan van weleer', met bloesem- en koikarper-prints op kimonojasjes en zijden cargo pants. (Nergens dragen mannen hun cargo's zo stijlvol als in Japan.) Het was een alleszins geslaagde collectie. Helaas liet Armani ook een paar jasjes zien die regelrecht gekopieerd leken van Craig Green, een jonge Engelse ontwerper van volstrekt eigenzinnige mannenmode. (Zijn show in Londen, vorige week, was grandioos.) Het zou toch niet nodig moeten zijn, dat een legendarisch modehuis z'n inspiratie zo letterlijk bij een jonge collega haalt?

Bij show twee, voor de iets klassiekere lijn die Giorgio Armani heet, viel op hoe goed Armani's werk eigenlijk aansluit bij een opvallende modetrend van nu. Veel vooruitstrevende nieuwe merken experimenteren met een wat onlogische pasvorm: alles net iets te groot, te flodderig of te kort, met hangende schouders en een iets te wijde mouw. Je ziet het bij Balenciaga, bij de populaire jonge Rus Gosha Rubchinskiy en bij Marni. En wat bleek? Armani's mooie truien met een afhangende schouder en een net iets te korte mouw, en zijn broeken met een hoge taille en soepel flapperende pijpen passen er helemaal bij! Daarvoor hoeft Armani niemand na te apen; de meester heeft het immers ooit zelf uitgevonden.

Een model op de catwalk namens Prada. Foto Peter Stigter.

Guccy

De grootste modehuizen zijn begonnen om los van de normale modeagenda ook hun zogenaamde 'cruise' of 'resort'-collecties te tonen, liefst op exotische locaties: Palm Springs, Kyoto, Brasilia. Alle gasten worden op kosten van het merk ingevlogen. Gucci ging met haar mannen- en vrouwencollectie naar Florence. Een van Gucci's successen is een serie shirts met het logo op de borst. Bij het immens populaire Gucci schreven ze het in Florence met een Y: Guccy.


Versace

Een collectie voor de antiheld.

Een bezoek aan de Milanese modeweek draait altijd om de vraag 'Was Prada goed?' Spijtig voor andere merken, maar het werk van ontwerpster Miuccia Prada geldt steevast als het ijkpunt voor een heel modeseizoen. Was Prada goed? Ja. De zaal in Prada's hoofdkwartier was van vloer tot plafond beschilderd met scènes uit een stripverhaal, speciaal op bestelling gemaakt. 'Strips doen me denken aan de korte attention span die mensen nu hebben', zei mevrouw Prada naderhand, backstage. 'Alles duurt één comic scène lang. Fragmenten van het leven. De constante stroom informatie via sociale media.' Haar fictieve hoofdpersoon was geen superheld maar antiheld. 'Net een normaal mens', zei ze. Basismateriaal voor de collectie was Prada's karakteristieke grondstof, het zwarte nylon waarmee het merk bijna veertig jaar geleden met rugzakken en tote bags de grote ommezwaai maakte, van traditioneel lederwarenhuis naar het allermodernste modelabel. Nu zagen we getailleerde joggingbroeken en overalls in zwart nylon, met aan de enkel een klittenbandsluiting met Prada logo. 'De overall is mijn obsessie. Zo'n simpel kledingstuk', zei Prada. De hele show was ingegeven door eenvoud. 'Androgyn, simpel, menselijk, echt', somde ze op. Over die aerodynamische overalls ging soms een warm vest, of een lange geklede jas. De boorden van overhemden en jassen stonden omhoog, en in combinatie met die stripverhaal-invloeden en wat deed denken aan het uniform van een coureur had de show iets van de stylish jaren vijftig, maar vooral ook met de belofte van een nieuw voorjaars- en zomerseizoen.

Fijn ook dat Prada dit keer alleen mannenmode toonde, nadat het merk een paar seizoenen lang dames mee liet lopen in de mannenmodeshow. De discussie over mixed shows zal nog wel even duren, maar voor de scherpe focus werkt een ongemixte mannen- of vrouwenshow gewoon wel zo goed.

Een outfit van Versace. Foto Peter Stigter
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.