Vermakelijke voorstelling over Annie M.G. met vooral veel liedjes

Ze rookt, ze houdt niet van kinderen en ze snakt naar een borrel, dat is het klassieke beeld van Annie M.G....

De voorstelling van het dit jaar tot één jeugdtheatergezelschap gefuseerde Huis aan de Amstel/Wederzijds, is het derde en dus laatste deel van een drieluik over Anne Frank, Baruch de Spinoza en Annie M.G. Schmidt.

Annie werd geschreven door Enne Koens en is bedoeld voor kinderen vanaf 4 jaar oud. Die hebben het lang niet altijd makkelijk, want de verhaallijn is niet meer dan een rafelig kapstokje, bedoeld om veel liedjes aan op te hangen. Er wordt weliswaar een therapeutisch uitstapje gemaakt naar Annies’ verleden, maar ook daar vinden we behalve een stel eigenaardige ouders vooral meer Annie M.G. Schmidt-liedjes, overigens uitstekend gebracht door het trio Anne-Marie Jung, Tjebbo Gerritsma en Annemaaike Bakker (Annie).

Gastregisseur Tarkan Köroglu heeft het al vaker klaargespeeld om met een chaotisch aandoende regie toch een aangename voorstelling te maken en ook dit keer komt hij dankzij een aantal puntige intermezzi en het blije spel van zijn acteurs een heel eind.

‘Ik hoef dat hiernamaals al niet meer’, zegt Annie tegen het einde met een pruillip, alsof ze een boos kind is. En hup, de hemelpoort gaat open. Want dat boze kind, dát is het antwoord op de vraag wie ze is, zo is de niet opzienbarende conclusie.

Gelukkig voor iedereen zingt Annie als troost nog één liedje voor het heengaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden