Verlangen naar het magische Westen

De Marokkaanse taxichauffeur Soufjan, de hoofdpersoon uit De achterkant van de zon, de tweede roman van Maurits de Bruijn (1984), drinkt bier zoals hij dat mensen in de vele films die hij kijkt ziet doen. 'Het is net echt, al ontbreken de vertellingen en plotwendingen waar de levens in de films aan ten prooi vallen.'

De film van Soufjans leven bestaat enkel uit 'tussenscènes': 'man drinkt bier', 'man rijdt taxi', 'man ontwaakt'. Hij ambieert niet meer dan een bijrol. Hij onderneemt niets, hij houdt zich niet bezig met de Arabische Lente die in zijn stad gaande is, hij bidt niet. Soufjan wil er niet toe doen.

Hoofdrol


Want hij heeft iemand anders de hoofdrol gegeven: zijn zusje Mariah Carey. Ze heeft blond haar, blauwe ogen en is gevonden in de woestijn. Voor Soufjan staat ze symbool voor het magische Westen, een plek om naar te verlangen, waar het échte leven zich afspeelt. Soufjan ontfermt zich over haar. 'Van haar leven heb ik hogere verwachtingen dan van het mijne.'

De Bruijn legt weinig uit maar laat veel zien: hoe Soufjan in restaurants zijn tafeltje altijd netjes achterlaat omdat hij mensen niet kan teleurstellen. Of hoe Mariah haar pas even inhoudt als ze wegloopt, alsof ze een ander mens geworden is. Zo geeft hij zijn personages gedegen gestalte.

Maar het maakt ook dat de lezer ze van een afstand blijft beschouwen, omdat er weinig te voelen is. Alsof er een scherm tussen zit. In De Bruijns volgende boek mag de televisie uit en het leven aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden