Recensie

Verhalen over gentleman-inbreker weinig origineel, wel grappig

Toen schrijver Maurice Leblanc (1864-1941) in 1905 een kort verhaal schreef over Arsène Lupin, bevroedde hij niet dat hij met dit personage nog dertig jaar vooruit zou kunnen. Lupin, de gewiekste en galante inbreker met de vele vermommingen, was goed voor 17 romans en 39 novellen, die in het Frankrijk van de jaren twintig en dertig een groot succes waren. Nu zijn de eerste twee bundels verhalen in het Nederlands vertaald en uitgegeven bij de piepjonge uitgeverij Oevers.

In het begin van de eerste, Arsène Lupin, gentleman-inbreker, staan twee verhalen die doen denken aan het gedicht 'De tuinman en de dood'. Per brief kondigt Lupin een inbraak aan bij baron Cahorn, in zijn kasteel. Datum van de beroving en de objecten waarom het gaat worden er keurig bij vermeld. Wat Cahorn ook doet, zijn geliefde schilderijen van Rubens, zijn Louis XVI-kroonluchters, zijn régencekandelaar: op de ochtend van de genoemde datum is alles weg. Des te wonderbaarlijker is dit omdat Lupin ten tijde van de diefstal vast zit. Zijn ontsnapping uit de gevangenis meldt hij in het volgende verhaal, in een open brief in de krant.

Vooral bij de eerste serie verhalen moet je af en toe hardop grinniken om de gedurfde acties en de gesprekken van Lupin. Zo vraagt hij de bewaker van de gevangenis waaruit hij net daarvoor is ontsnapt: 'Is dit de Prison de la Santé?' 'Ja.' 'Ik zou graag terug mijn cel in willen. De wagen heeft mij onderweg achtergelaten en ik wil geen misbruik maken van de situatie...' Ook de naam Herlock Sholmes (Leblanc mocht niet de echte naam van de detective gebruiken van de geestelijk vader van Sherlock Holmes, Conan Doyle) is hilarisch in combinatie met het serieuze, ondoorgrondelijke personage dat die naam draagt.

Maar in deel twee, bij het zoveelste vernuftige mechaniek waarbij delen van muren handig wegdraaien en waarachter een gang verborgen zit, weet je het wel. Ook de handlangers van Lupin, over wie we verder niks te weten komen, worden steeds op het juiste moment ingezet. Deze schaduwmannen maken ontsnappingen en diefstallen (en het teruggeven van gestolen goederen, wat Lupin ook weleens doet) tot een koud kunstje. Soms doet dat wat gemakzuchtig aan, maar Arsène Lupin is en blijft een charmant personage.

Arsène Lupin, gentleman-inbreker

Fictie; Maurice Leblanc; Uit het Frans vertaald door Lidewij van den Berg. Oevers; 240 pagina's; euro 16,50.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden