Rubriek Lexicon

Vergeten woord: struif is glibberig, het tegenovergestelde van stroef

Afwisselend betuigen Stella Bergsma en Sylvia Witteman hun liefde voor Nederlandse woorden die je niet vaak genoeg meer hoort. Deze week: struif.

‘Wie heeft er zo slordig eieren gebakken?’, riep ik. ‘De struif zit tegen de plinten!’ Mijn zoon keek mismoedig. ‘Ik ga niet vragen wat dát nou weer is’, smaalde hij. ‘Struif. Gadverdamme, wat een smerig woord.’ 

Ja, struif is een smerig woord. Je voelt het in je mond als je het uitspreekt. En het klopt niet. Want struif klinkt stroef, en rauw ei is het tegenovergestelde van stroef: glibberig.

Wie wel eens een rauw ei heeft laten vallen (wie niet?), weet hoe ellendig het opruimen is. Je krijgt er geen vat op, met je handen niet, met keukenpapier niet, met stoffer en blik al helemáál niet. Het enige wat je kunt doen is die struif eerst stroef maken, door er de halve zoutbus over leeg te gieten. Ik heb ook ooit een hele doos eieren kapot laten vallen. Ik droom er nog weleens van. De keuken rook nog dagen naar natte hond, want zo ruikt opdrogend struif.

Beeld Colourbox

Mijn eerste herinnering aan het woord ‘struif’ is nog traumatischer. Ik had, bij een vriendinnetje thuis op de schoorsteenmantel, een fraai beschilderd ei zien staan. Toen ik het voorzichtig oppakte bleek het ei verbazend licht. Ook zaten er twee kleine gaatjes aan weerszijden van het ei. ‘Mijn moeder heeft het eerst leeggemaakt’, verklaarde het vriendinnetje.

Ik wou ook zo’n ei beschilderen. Thuis maakte ik voorzichtig twee kleine gaatjes in een ei, zoals ik het gezien had. Hoe nu verder? Schudden hielp niet. Porren met een breinaald ook niet. Er zat niets anders op: ik slurpte het ei leeg, walgend en kokhalzend. Toen ik bijna klaar was kwam juist mijn vader de keuken binnen. ‘Wat doe jij nou? Sta je struif te drinken?’, lachte hij.

Struif! Ik kon nog net naar de gootsteen rennen.

En daar was de struif weer. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.