Review

Verbaan speelt maffe hittepetit in vermoeiend toneelstuk

Regisseur Johan Doesburg kiest in Venus voor het nette, het keurige, soms zelfs voor het kluchtige.

Beeld uit de voorstelling Venus. Actrice Georgina Verbaan.Beeld Leo van Velzen

Het toneelbeeld is alvast tamelijk ongebruikelijk voor het DeLaMar Theater waar meestal vrij realistische decors worden gebouwd. Een tafel is een tafel, een klok is een klok. In Venus kijken we echter aan tegen het kale toneelhuis dat is ingericht als een rommelige opnamestudio, met camera's en een videoscherm. Het is de repetitieruimte waarin schrijver en theaterregisseur Thomas (Jeroen Spitzenberger) een aantal actrices auditie heeft laten doen voor zijn nieuwe toneelstuk Venus. Een stoet vrouwen is aan hem voorbijgetrokken, maar de ware actrice zat daar niet bij. 'Vrouwen zijn tegenwoordig allemaal hoer of pot' - zegt hij tegen zijn vriendin aan de telefoon.

Venus (theater) naar Venus in Fur van David Ives. Door: DeLaMar Producties. Gezien 6 oktober in DeLaMar Theater, Amsterdam.

Net op het moment dat hij er de brui aan wil geven, komt ze binnenstormen: Vanda (Georgina Verbaan), een tamelijk schreeuwerig meisje met veel tassen, een lichtelijk ordinaire outfit (een te strakke rode bh) en een schelle stem. En ja, binnen vijf minuten lukt het haar auditie te doen. En ja, vanaf dat moment weet je als publiek ook al wat er gaat komen: Thomas en Vanda - hij de intellectueel, zij het brutaaltje - gaan elkaar vinden in een spel van aantrekken en afstoten.

Venus is een toneelstuk in een toneelstuk. Deze Broadway-hit van David Ives uit 2011 (in 2013 verfilmd door Roman Polanski) gaat op een beschaafde manier over verborgen verlangens van sommige mensen die hunkeren naar seksuele onderwerping of dominantie. Hoofdpersoon Thomas wil zijn eigen bewerking van Venus im Pelz in het theater brengen, een negentiende-eeuwse zedenroman van de Oostenrijkse graaf Leopold von Sacher-Masoch. Daarin spelen een baronesse en haar minnaar een seksueel getint rollenspel over macht, pijn, lijden en genot. Venus is een dubbelspel in een rollenspel, waarin de personages in- en uitstappen. Aanvankelijk is dat nog geestig en spannend, maar op den duur worden al die rolwisselingen en dubbelheden tamelijk vermoeiend en uiteindelijk nogal voorspelbaar.

Kinky

Regisseur Johan Doesburg heeft bij het Nationale Toneel regelmatig voorstellingen gemaakt over mannen, vrouwen en de soms verwarrende seksualiteit daartussen. Die waren vaak behoorlijk kinky, maar hier heeft hij gekozen voor het nette, het keurige, soms zelfs voor het kluchtige. Er wordt behoorlijk hard op de zaal gespeeld, waarbij nuancering in het acteren verloren gaat. Verbaan is als acterende hittepetit vooral maf en komisch, Spitzenberger heel erg goed als de schrijver-regisseur in het nauw. Hij bewijst zich hier opnieuw als een technisch knap en aangenaam toneelacteur. Jammer, dat hij zijn talent moet inzetten voor een voorstelling die al na een half uur ophoudt interessant te zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden