VEGETARISCHE HORROR

Nick Park is de maker van de Wallace & Gromit-films. 'Ons verhaal is het verhaal van een stel dwarse, Engelse kleipoppenmakers....

Teder, alsof de pop van glas is, zet Nick Park de uitvinder Wallace optafel. Altijd heeft hij zijn creatie bij zich, zegt hij zonderterughoudendheid. 'Ik kan uren over Wallace & Gromit praten, maar jemoet ze vooral zien.'

Nick Park is ondanks zijn staat van dienst een bescheiden man. Zoals hijdaar zit - in spijkerjasje, zacht en voorzichtig formulerend - oogt hijin niets als de wonderboy die met Wallace en Gromit, over een uitvinder endiens zwijgende hond, twee moderne ikonen schiep waarmee hij al twee Oscarswon (voor de korte films A Clean Shave en The Wrong Trousers). Park legdemet zijn schepping ook de basis voor een verhaal dat veel weg heeft van eensprookje. Aardman, het bedrijf van Park en diens compagnon Peter Lord, iseen schoolvoorbeeld van hoe het vasthouden aan de eigen smaak enoorspronkelijkheid kan lonen. In een wereld vol digitale effecten en metcomputer getekende verhalen volharden Park en Lord in hun passie voor kleien plasticine. Sterker: op het voorhoofd van uitvinder Wallace is somszelfs een duimafdruk te zien, afkomstig van de maker van de pop.

'Dat is bewust', erkent Park tijdens een gesprek op het TorontoInternational Film Festival. 'De stugge structuur van klei is eigen aanWallace & Gromit. Die afdrukken markeren de hoekigheid. Het is dieweerbarstigheid die onze animatie karakter geeft.'

Park geeft toe: hij wordt wel eens mismoedig wanneer hij depersberichten ziet die zijn werk steevast begeleiden. Vol cijfers staan dieberichten, getallen die eenzijdig benadrukken hoe hels het monnikenwerk welniet is geweest. Park, ironisch dicterend: 'Eén dag werken levert 2seconden film op. De crew dronk 550 liter water per week. Er zijn 1000tissues doorheen gegaan om het klei van de handen te krijgen.' Zo werktmarketing, beseft hij. 'De film is voor ons kolossaal. Ik snap dat destudio onze werkwijze tot oneliners terugbrengt. Ons verhaal is het verhaalvan een stel dwarse, Engelse kleipoppenmakers. Dat heeft in deze tijdeniets romantisch.'

Wallace & Gromit: The Curse of the Were-Rabbit is na de kaskrakerChicken Run de tweede lange film die Aardman in opdracht van de Amerikaansestudio DreamWorks maakte. Voor Park was het duidelijk: dit keer wilde hijeen lang gekoesterde wens in vervulling laten komen. Wallace & Gromit,'min of meer mijn liefdesbaby's', moesten stralen in een onvervalstehorror-omgeving. Bij DreamWorks leidde dat idee niet meteen totenthousiasme. Horror? In een film die ook voor kinderen is bedoeld? Park:'De argwaan werd stukken minder toen ik uitlegde dat het een vegetarischehorrorfilm ging worden.'

Wallace & Gromit: The Curse of the Were-Rabbit steunt op destructuur van ouderwetse Universal-horrorproducties, en Park heeft ook veelnaar Alfred Hitchcock gekeken. Wallace & Gromit and the Veggieburglarsluidde de werktitel. Totdat werd besloten van het kwaad een reuzekonijn temaken. Een konijn dat doet denken aan een weerwolf. 'We hebben veel oudefilms opnieuw bekeken, vol bloed en troep. Dat bleek nauw aan te sluitenbij ons absurdisme. In het dorp van Wallace & Gromit bekommeren demensen zich niet om hun kinderen maar om hun groenten.'

Een groot deel van de ploeg die aan Wallace & Gromit werkte, is nuin dienst bij DreamWorks, waar zij de klei inruilen voor de computer. Park:'Het is niet zo dat ik tegen de vooruitgang ben. Integendeel - ook in TheCurse zitten door de computer gemanipuleerde beelden. Het is alleen zo datik met niets anders dan met klei mezelf kan uitdrukken. Noem het maar mijnlot, al vind ik het zelf op een prettige wijze overzichtelijk.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden