Veel sterke, met fraaie visuals omlijste muziek


Pet Shop BoysBeeld anp

Het is deze zomer een jaar geleden dat het Britse duo de Pet Shop Boys het album Electric uitbrachten. Een stevig in de elektronische dansmuziek gewortelde plaat waarop de uptempo liedjes door producer Stuart Price bijna zonder adempauze aan elkaar werden geregen.

Bij de plaat hoorde een uitgebreide Europese tournee waarbij Nederland helaas werd overgeslagen, maar nu een jaar later, als de Pet Shop Boys met dezelfde Electric Tour nog langs een aantal grote Europese festivals trekken, waren ze dan toch in Nederland te zien.

Twee avonden stonden Neil Tennant en Chris Lowe, bijgestaan door twee dansers in de mooi intact gebleven Grote Zaal van het Utrechtse TivoliVredenburg. Fijn dat ze na vijf jaar weer eens terug waren voor een eigen show, maar toch ook een beetje jammer dat de set niet was aangepast aan de zaal.

Zij presenteerden zondag hun bijna intimiderend harde danceprogramma, dat toch geschikter was voor grote hallen en festivalterreinen dan een betrekkelijk kleine zaal als Vredenburg.

Ruimte voor de wat rustigere liedjes uit het inmiddels bijna dertig jaar omspannende oeuvre was er daardoor nauwelijks. Geen Being Boring of What Have I Done to Deserve This dus terwijl vreemd genoeg ook het sterkste nummer van Electric, Love Is a Bourgeois Construct, werd genegeerd.

Maar er stond veel sterke, met fraaie visuals omlijste muziek tegenover. De rolverdeling is al decennialang hetzelfde: Chris Lowe staat bijna bewegingsloos met zonnebril en petje achter zijn keyboard en Neil Tennant is de flamboyante zanger, die met geaffecteerde stem de liedjes zingt.

De choreografie is tijdens de Electric Tour voor Pet Shop Boys begrippen betrekkelijk sober gehouden. Veel hightechlaserlicht en stroboscopen ondersteunden de vaak straffe discobeats.

Concert:

Pet Shop Boys - Electric Tour
Gezien in TivoliVredenburg, Utrecht, 10/8.

Maar het werkte. Grote hits (West End Girls, Suburbia en Rent) werden afgewisseld met minder grote (Fugitive, Integral en Love Etc). I Wouldn't Normally Do This Kind of Thing werd voorafgegaan door een citaat uit Strawinsky's Le Sacre du Printemps, waarnaar in het liedje wordt verwezen.

Het was een van de weinige rustmomenten dat de heren de gelegenheid gaf zich om te kleden en in wederom een extravagante outfit (met beestenkop) terug te keren.

Er zat veel vaart in, de beats dreunden onverbiddelijk door (ook als het tweetal even van het toneel was verdwenen) om uiteindelijk bij een zinderende finale uit te komen.

De kwarteeuw oude hits It's a Sin en Always on My Mind waarmee de set afsloot, bewezen meer dan ooit onverwoestbaar te zijn. En toen na Go West en het sterke nieuwe Vocal er negentig minuten op zaten, hoopte je op meer. Er was immers nog zo veel moois níét gespeeld.

De Pet Shop Boys wisten de boel in anderhalf uur flink op te zwepen met een naar een stevige climax voerende danceset. Een beetje te gejaagd soms, maar uiteindelijk absoluut onontkoombaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden