Reportage Lowlands 2019

Veel prachtigs op de zondag van Lowlands: Tame Impala en New Order betoveren

Fans tijdens het concert van Tame Impala. Beeld Ben Houdijk

New Order en Tame Impala vormen samen een geweldig slotakkoord in twee bedrijven.

Lang niet alle aanwezigen in Lowlands’ danskathedraal Bravo zijn zich ervan bewust, maar het openingsnummer Singularity van New Order op zondagavond, halfnegen, is het eerste live-nummer van de legendarische Engelse groep op een Nederlands podium in 34 jaar. Het eerste sinds 15 december 1985, om precies te zijn.

Tegen de tijd dat frontman Bernard Sumner er een opmerking over heeft gemaakt (een terloops ‘lang geleden’ aan het einde) golft de euforie door de Bravo. Sumner is niet zo’n goede zanger (nooit geweest ook) maar bij live popmuziek hoeft dat geen bezwaar te zijn als verder alles klopt. Dat doet het.

Tijdens het optreden van New Order golft de euforie door de Bravo. Beeld Ben Houdijk

Nostalgie? Ja, natuurlijk, hoewel het jongste album Music Complete (2015) zich kan meten met het beste werk. De band speelt er drie songs van, maar Lowlands wacht natuurlijk ook op de oude krakers in de eindsprint: True Faith (1987), de proto-houseklassieker Blue Monday (1983), eindelijk op Lowlands - en hóe. De toegift, een wat vlak Love Will Tear Us Apart (1980) van voorloper Joy Division, hadden we kunnen missen. De rest voor geen goud.

En het was al zo’n fijne zondag, alleen al vanwege het heerlijke weer na Natte Zaterdag. De Australische Julia Jacklin zong haar prachtige liedjes in de knusse Lima, als ontbijtconcert. Haar landgenoten van Pond spelen bezwerende psychedelische toverbalpop, als fijne opwarmer voor het hoofdgerecht van de dag: het verwante Tame Impala, óók al uit Australië.

Franz Ferdinand mag dan niet meer tot de voorhoede van de Britpop horen, maar speelde wel een van zijn fijnste Lowlands-sets, tjokvol festivalhits. Jungle By Night verscheen na een sterk optreden nog eens onaangekondigd op een klein podium, voor een bonusoptreden op speelgoedinstrumenten.

Beste rapper van de dag? Geen twijfel: de Belg Zwangere Guy, die in alle opzichten meer indruk maakt dan zijn Amerikaanse collega A$AP Rocky bij het vallen van de avond.

Ja, Rocky is er, een voorwaardelijke Zweedse veroordeling wegens mishandeling aan de broek. ‘Ik bracht een groot deel van de zomer door op een plek waar ik niet wilde zijn,’ zegt hij, verwijzend naar zijn zomer in de nor. ‘Blij dat ik nu hier ben.’

A$AP begint goed, maar al snel slaat de gemakzucht toe waarvan hij wel vaker last heeft: om moshpits vragen, stukjes House of Pain en Nirvana laten horen. Wat een flauwekul. En dan hebben we het nog niet eens over de beha die hij continu als een trofee vasthoudt.

A$AP Rocky: ‘Blij dat ik nu hier ben.’ Beeld Ben Houdijk

Gauw naar New Order dus, met een tussenstop in de X-Ray, waar de experimentele Engelse band Black Midi er inhakt met loeiharde experimentele jazzrock: spannend, maar na drie festivaldagen wel wat zwaar op de maag. Het publiek vlucht richting Bravo, waar New Order Tame Impala opzadelt met een uitdaging: kom hier maar eens overheen.

Het knappe is dat de band van Kevin Parker dat nog flikt ook. Wie de toegift van New Order afwacht, mist de bekendste Tame Impala-hit Let It Happen, maar het blijft betoverend tot het eind. Alsof je door een kaleidoscoop de Alpha inkijkt, zo mooi zijn de lichtshow en de beelden op de schermen. En wat klinkt de band warmbloedig en vol. Tame Impala stijgt op. A$AP Rocky komt nog meedoen in Sundress, zijn samenwerking met Parker.

Het was misschien niet de spectaculairste Lowlands uit de geschiedenis, maar wat was er weer veel prachtigs te zien. En wat krijgen we een onvergetelijke slotavond cadeau, zinderend dankzij New Order en Tame Impala, samen een geweldig slotakkoord in twee bedrijven.

Tame Impala op Lowlands: betoverend tot het eind. Beeld Ben Houdijk

Wie Tame Impala van buiten de Alpha gadeslaat en achterom kijkt, ziet hoe de laserbundels de bomen aan de overkant van Lake Lowlands van flikkerende kerstverlichting voorzien, terwijl bijna plechtige psychedelische droompop zich als een deken om je heen wikkelt. Wat een prachtfestival. Nu al zin in in volgend jaar.

Gijs Groenteman gaat in onze illustere archiefkast in gesprek met mensen die hem hebben verwonderd. Rapper Pepijn Lanen, schrijver Paulien Cornelisse en kunsthandelaar Jan Six passeerden al de revue.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden